Boeren Bonte Buitenleven in de Hoeksche Waard

Een koele blauwe maandag

2012-01-30T10:02:00.000+01:00

Vandaag neem ik alvast een voorschotje op wat komen gaat met de koele kleur blauw. Iedereen in Nederland schijnt 'warm' te lopen met schaatsen en sneeuwpret in het vooruitzicht. Behalve 'moi'. Ik ben van medelijden vervuld met bijvoorbeeld mijn 'zwarte brigade'. De kippen die dan kwijnend over het erf lopen op zoek naar een zonnestraaltje om zich te warmen. Heb nu al de hondenbench van zolder gehaald om hen (2 kippen en een haan) in op te sluiten, indien dit nodig mocht zijn. Moet alleen de zitstok nog monteren. In mijn goed geïsoleerde schuurtje brandt voor de daar aanwezige cavia's een radiatorkacheltje met thermosstaat, het is er constant 15 graden. Mijn 'zwarte brigade' mag daar, bij de verwachte onder de 10 graden, ook verblijven. Mijn nachten zijn met dit weer wat onrustig, want de stroomvoorziening laat ons maar al te vaak in de steek. Brand mijn elektrische wekker, dan weet ik dat het ook in het schuurtje prima is. Gelukkig hebben wij een gas openhaard zodat ik bij uitval van elektriciteit altijd nog warmte heb in de huiskamer. Zie je het rampscenario voor je: familie Visscher voor de openhaard met een batterij cavia's (allen uit de opvang verkregen) en de kippen voor de openhaard. En ik, om het extra knus te maken, voorlezend uit het Verhaal van IJsvingertje. Een ontzettend leuk koud boek, maar overigens wel heel 'warm' geschreven door David Melling.

Fotoexpositie 'Dieren in de Hoeksche Waard' in Klein Profijt in Oud-Beijerland

2012-01-29T00:36:00.002+01:00

In het natuurbezoekerscentrum van de vereniging Hoekschewaards Landschap Klein Profijt wordt van 1 februari tot 30 april a.s. een expositie gehouden door de 'Werkgroep Natuurfotografie', de jongste werkgroep van HWL. Het onderwerp is de natuur en de biodiversiteit van de Hoeksche Waard. Hierboven zien jullie een selectie uit hun foto's. De Werkgroep Natuurfotografie bestaat uit een groep enthousiaste mensen die eenmaal per maand met elkaar gaan fotograferen. De gemaakte foto's worden een week later met z'n allen besproken. Zo leren zij van elkaar en hoe het eventueel nog beter kan. Een aantal foto's werden al gebruikt voor promotiedoeleinde ten behoeve van HWL. Zo is het idee ontstaan om een expositie te houden en ook anderen te laten genieten van hun werk. Elke keer kiezen zij een ander onderwerp afhankelijk van het seizoen. Staan de akkerranden in bloei dan wordt dat het onderwerp, zijn er veel vlinders of libellen dan gaat men die fotograferen. Zo is er in de natuur altijd wel wat te doen.

De expositie wordt gehouden in het natuurbezoekerscentrum Klein Profijt aan de Zalmweg 11 te Oud-Beijerland. Het natuurbezoekerscentrum is geopend van dinsdag tot vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur en op zaterdag en zondag van 12.00 tot 17.00 uur.

Een heerlijk roze weekend gewenst

2012-01-28T10:32:00.001+01:00

Alle lezers, en dat waren er afgelopen week weer zo'n kleine duizend, bedankt voor de belangstelling. Ik wens iedereen een ontzettend goed weekend toe. Geniet er van!

Verloren been redding tijdens Watersnoodramp 1953

2012-01-27T10:37:00.001+01:00

Bij het herdenkingsmonument aan de Korte Boomweg in Numansdorp wordt op zaterdag 1 februari de Watersnoodramp herdacht. In de nacht van 1 februari 1953 verdronken in Numansdorp 56 mensen. Voor het Hoeksche Waard Magazine interviewde ik de familie Van Rij (middelste collage) die vrij eenzaam helemaal achterin aan het water op de Ambachtsheerlijkheid woont. Arie van Rij was er in zijn werkend leven opzichter en uit erkentelijkheid mocht hij er met zijn vrouw blijven wonen . Hoewel het echtpaar al behoorlijk 'senior' is, vinden zij het nog steeds heerlijk om zo aan het einde van de bewoonde wereld te leven. Altijd weer als de Watersnood zo omstreeks eind januari weer in het nieuws komt om de herdenkingen aan te kondigen, moet ik denken aan het bizarre verhaal van Arie van Rij. Eind januari in 1953 was hij op het land aan het werk toen er plotseling van een machine een band brak, wegsprong en met kracht zijn been amputeerde. Het was toen nog niet de tijd van de mobieltjes en de Ambachtsheerlijkheid waarop eigenlijk niemand mocht komen, was hectare groot en heel eenzaam. Arie hield met zijn handen zijn 'stomp' bijeen zodat hij niet zou doodbloeden. Een van de arbeiders heeft uiteindelijk op een van de boerderijen die op de heerlijkheid staan, een ambulance kunnen bellen. Met loeiende sirene werd Arie afgevoerd. Niet veel later lag hij in het ziekenhuis. Tijdens zijn periode in het ziekenhuis voltrok zich in Zeeland en op de Zuid-Hollandse eilanden de Watersnoodramp. De dijken braken door en de arbeiders waarmee Arie van Rij tot voor kort op de Ambachtsheerlijkheid aan het werk was, werden door het water verzwolgen en verdronken, soms hele gezinnen. Volgens Arie is zijn afgerukte been dus altijd zijn redding geweest. Wanneer hij en zijn vrouw niet in het ziekenhuis hadden gezeten, zou ook de familie Van Rij ongetwijfeld zijn verdronken. Op de onderste collage de woning van de familie van Rij. Wanneer je je aan het begin van de Ambachtsheerlijkheid aan het hek meldt door op een bel te drukken, doet mevrouw Van Rij ergens in de middle of nowhere het hek open en moet je vervolgens nog kilometers de polder doorrijden om bij hun huis te komen. Maar eenmaal daar opent zich een juweel van een uitzicht. Ik hoop altijd dat het deze lieve schatten van mensen goed gaat, daar zo helemaal alleen in de polder van iedereen verlaten. Aan de andere kant houden zij zoveel van dit prachtige natuurgebied dat je ze er zeker niet zomaar moet weghalen. Oude bomen moet je niet verplanten. Nu zullen jullie je afvragen, net als ik overigens tijdens het interview, waar het been van Arie was gebleven. Dat heeft men later teruggevonden en is destijds evenals Arie snel afgevoerd.

Nationale Gedichtendag, Willem Wilmink

2012-01-26T11:04:00.006+01:00

Vanwege de Nationale Gedichtendag publiceer ik in deze post een prachtig gedicht van mijn geliefde dichter Willem Wilmink. De dichter stierf op 2 augustus 2003 op 66-jarige leeftijd. Hij liet een oeuvre na dat al tientallen jaren volwassenen en kinderen heeft ontroerd en geënthousiasmeerd: verhalen, toneelstukken, bloemlezingen, vertalingen, liedjes en gedichten. Vooral de liedjes en gedichten van Wilmink hebben grote invloed gehad. Wilminks volstrekt unieke, ontwapenende, humoristische manier van schrijven, heeft er voor gezorgd dat hij in de loop der jaren een groot publiek voor zich heeft gewonnen. En laten we eerlijk zijn hoeveel generaties groeiden er niet op met de Film van Ome Willem, waarvoor hij het bekende liedje 'Deze vuist op deze vuist' schreef. Het gedicht dat ik vandaag publiceer schreef hij voor zijn vrouw Wobke en is getiteld 'Echtpaar in de trein'. Om de sfeer te raken, zocht ik er passende foto's bij. Geniet en bewonder deze bijzondere dichter.

Echtpaar in de trein
Met de allerliefste in een trein
kan aangenaaam en leerzaam zijn
De prachtig vormgegeven stoel
geeft allebei een blij gevoel.

Voor 't verre reisdoel kant en klaar
zit ik dus tegenover haar.
De trein maakt zijn vertrouwd geluid
en zij rijdt vóór-, en ik achteruit.

We zien dezelfde dingen wel,
maar ik heel traag en zij heel snel.
Zij kijkt tegen de toekomst aan,
ik zie wat is voorbijgegaan.

Zo is de huwelijkse staat:
de vrouw ziet wat gebeuren gaat,
terwijl de man die naast haar leeft
slechts merkt wat zijn beslag al heeft.

Van nieuw begin naar nieuw begin
rijdt zij de wijde toekomst in,
en ik rij het verleden uit.
En beiden aan dezelfde ruit.

Oogstrelende glossy foto's

2012-01-25T22:28:00.008+01:00

Zijn jullie ook zo weg van mooi ogende glossy foto's? Dit is een feestje om naar te kijken en de collages te maken. Ik zet ze tegen elkaar aan zonder tussenruimte. Zo wordt het één grote blauwe pagina. Inspirerend om mijn lievelingskleur blauw, zo mooi geschakeerd en verdeeld over deze fotocollages te bekijken. Ik heb mijn tubes verf, blauw en lila en zeegroen op het blauwe kastje naast mijn schildersezel klaar staan. Door deze aanblik aan inspiratie geen gebrek!

Nationale gedichtendag in de Hoeksche Waard

2012-01-24T11:26:00.009+01:00

Komende donderdag, 26 januari is het Nationale Gedichtendag, die jaarlijks in Nederland en Vlaanderen wordt georganiseerd. Ook in de Hoeksche Waard wordt er aandacht aan besteed. In galerie De Opkamer, Merwedestraat 21 in Maasdam is er op die dag een poëzieavond. Naast landschapsdichter Wim Bauer zullen Sabine Alders, Aukje Vader en Eelse Bies enkele gedichten voordragen. Niels de Waard, slagwerker en percussionist van Maasmuziek, zal de gedichten van Eelse Bies op slagwerkinstrumenten begeleiden. De muzikale omlijsting wordt verzorgd door het gitaar-, zangduo Wouter en Robert. De 8 bibliotheken in de Hoeksche Waard hebben aan bezoekers gevraagd om een regel toe te voegen aan een eerste dichtregel. Deze 8 gedichten zullen op 26 januari ook worden voorgelezen. De avond wordt georganiseerd in samenwerking met gemeente Binnenmaas en Bibliotheek Hoeksche Waard. TV Hoeksche Waard maakt deze avond opnamen. Reserveren is gewenst i.v.m. de beperkte ruimte: 06-38928155. Aanvang 20.00 uur, inloop 19.30 uur.

Gedicht van de maand januari 2012 van de Landschapsdichter van de Hoeksche Waard, Wim Bauer ( bovenste fotocollage).

Blubberende vergezichten

De kwakkelwinter
toont me
blubberende vergezichten
naakt en nat
van hier
tot aan de einder
waar zelfs een boot
de horizon verlaat
mijn laarzen
zuigend zoenend
mijn nek
nog korter in de kraag
de gure wind
spreekt vorst verlangend
alleen de winter is verdaagd

Mijn daadwerkelijk bijdrage aan Blauwe Maandag

2012-01-23T14:08:00.008+01:00

Acryl op doek afmeting 50 x 50 cm - Samenkomst

Links boven zien jullie mijn daadwerkelijk bijdrage aan 'Blauwe Maandag'. Ik ben al een aantal dagen heerlijk aan het schilderen geweest. Het is daarbij wel een heel wonderlijke constatering, dat het telkens weer mensen zijn die elkaar op een bepaalde manier ontmoeten. Misschien staat het wel een beetje symbool voor wat nog tot voor kort mijn werk was als redacteur van het Magazine/Polder Glossy. Ik ontmoette toen veel mensen waar ik soms intensieve relaties mee onderhield. Tijdens interviews mocht ik de meest bijzondere en intieme verhalen aanhoren die ik vervolgens 'vertaalde' naar mooie verhalen in het magazine. Om dit gemis een beetje goed te maken, komen ze nu via allerlei wegen stilletjes naar mij toe en mag ik hen op een geheel andere wijze portretteren.

Leuke activiteiten voor de komende tijd in de Hoeksche Waard

2012-01-23T13:20:00.002+01:00

De onderstaande posten geven data van leuke activiteiten aan, die zich de komende periode in de Hoeksche Waard afspelen. Ik zet ze nog even voor jullie op een rijtje. Het is nog ver weg, maar veel mensen verheugen zich alweer op de jaarlijkse Schotse Tartan Day in 's-Gravendeel. Deze wordt gehouden op zondag 15 april a.s. in Partycentrum Concordia. Voor meer informatie zie de posten hier onder. Vervolgens gaan we weer swingend de maand april in, want dan wordt op 14 april alweer voor de derde keer het Jazzfestival georganiseerd. Ditmaal in de Drie Lelies in Puttershoek. Mensen die een kaartje kopen voor de zaterdag, kunnen geheel gratis naar de Pre Party, die gehouden wordt in Café Buffels in 's-Gravendeel op vrijdag 13 april. Alleen Pre Party kan ook, maar dan kost het 5,- euro per persoon. Voor verdere informatie zie de post hieronder. Hoekschewaards Landschap start binnenkort weer met een cursus 'Nationaal Landschap Gids'. Informatie avond hierover vindt plaats op woensdag 8 februari in het Nationaal Landschap Centrum aan de Veerweg 1 c in Numansdorp. Kijk voor de inhoud van de cursus en meer informatie op de post hieronder. Lampionnenoptocht in Oud-Beijerland. Lekker eens in het donker met fakkel of lampion door Oud-Beijerland lopen komende zaterdag 28 januari maakt de Oranjevereniging dat mogelijk. Starten bij het Oude Raadhuis om 18.00 uur. 's Middags naar een voorstelling van de Speelparasol kan ook, want op zaterdag 28 januari is er in de Lindenhoeve een allergeheimste goochelgeheimvoorstelling voor kinderen van 6 tot 12 jaar. Voor ieder wat wils dus. Veel plezier allemaal!

SSO's Speelparasol presenteert 'Het allergeheimste Goochelgeheim'

2012-01-23T12:55:00.003+01:00

SSO's werkgroep De Speelparasol presenteert op 28 januari a.s. de voorstelling 'Het allergeheimste Goochelgeheim' voor kinderen van 6 tot 12 jaar. De voorstelling is een betoverend verhaal vol geheimen, magie en humor. Het wordt verteld en gespeeld door viervoudig Nederlands Kampioen Goochelen Hilbert Geerling. Een man die niet alleen thuis is in de trucs en geheimen van de goochelwereld, maar die deze als geen andere weet te verpakken in spannende verhalen. 'Er wordt al generaties lang gefluisterd dat in het dagboek van Houdini het grootste en geheimste goochelgeheim ter wereld verstopt zit. Maar bestaat dat dagboek eigenlijk wel? De meeste goochelaars twijfelen. En handelaren in oude boeken doen er liever het zwijgen toe. En dan is er nog het verhaal over iemand die het dagboek ooit in bezit had, maar... die is lang geleden onder misterieuze omstandigheden verdwenen. Toch is er altijd wel iemand - tegen beter weten in - fanatiek op zoek naar het dagboek. In de hoop roem, glorie en de allerhoogste kennis van de goochelkunst te vergaren en misschien zelfs van toverkunst. Maar is dat wel verstandig? Kunnen de allergeheimste geheimen niet beter voorgoed geheim blijven? Kaartjes voor de voorstelling zijn verkrijgbaar aan de balie van SSO (0186-615365) op werkdagen van 13.00 tot 16.30 uur en kosten 6,50 euro per stuk. Kaartjes kunnen ook worden gereserveerd op www.ssobl.nl, paarse button: kaarten kopen. De voorstelling kan ook onderdeel zijn van een kinderfeestje. De jarige maakt dan de voorstelling mee met zijn of haar vriendjes en mag na afloop een vadeautje uit de speelparasol knippen. Graag opgeven bij het bestellen van de kaartjes wie de jarige is.

Oranjevereniging Oud-Beijerland organiseert Lampionnenoptocht

2012-01-23T12:45:00.004+01:00

De Oranjevereniging Prinses Juliana organiseert komnde zaterdag 28 januari om 19.00 uur een lampionnenoptocht ter gelegenheid van de verjaardag van Koningin Beatrix. In tegenstelling tot de lampionnenoptocht in mei kunnen de kinderen nu echt met hun lampion of fakkel in het donker lopen. Om 19.00 uur wordt er start bij het Oude Raadhuis. Twee korpsen zijn gecontracteerd om de optocht muzikaal te begleiden, te weten Showkorps Juliana uit 's-Gravendeel en Showkorps Wilhelmus uit Sliedrecht. Om er voor te ziorgen dat alle kinderen een lampion of fakkel kunnen kopen, heeft Oranjevereniging Prinses Juliana de feestartikelenwinkel Odd & Even op de Oostdijk 7 te Oud-Beijerland bereid gevonden om extra voorraad in te slaan. Bovendien staan ze op zaterdag 28 janauri vanaf 18.00 uur met een kraam bij het Oude Raadhuis om de kinderen die dan nog niets hebben alsnog de gelegenheid te geven een lampion of fakkel te kopen. Bovendien zal er ook warme chocolademelk te koop zijn. Voor verdere inlichtingen www.oranjeverenigingoudbeijerland.nl De Oranjevereniging hoopt op een grote opkomst. Nu maar een beetje duimen voor wat het weer betreft!

Victoriaanse High Tea in d' Ouwe School in Numansdorp

2012-01-23T12:34:00.003+01:00

Op zaterdag 9 juni a.s. is er een gezellige High Tea in Victoriaanse stijl. Voor de organisatie en al het lekkers staat blogger Brigitta ter Wiel garant. Wie bovenstaande foto wat groter wil bekijken moet er even op klikken. Hoewel de kledingcode niet verplicht is, wordt er gedacht aan kleding uit de Barok, Vicoriaans of gewoon fantasy. Inlichtingen: www.thehighteastamper.blogspot.com of www.teeateliertelfje.com Telefonisch contact kan ook 06-30553316

Cursus Nationaal Landschap Gids van start

2012-01-23T12:10:00.002+01:00

Hoekschewaards Landschap (HWL) start binnenkort weer een cursus 'Nationaal Landschap Gids'. In de gidsencursus komen naast natuur ook landbouw en cultuurhistorie aan de orde. De aanmelding voor de cursus is geopend. Op een informatieavond wordt nadere informatie verstrekt. Landbouw, natuurhistorie geven vorm aan het Nationaal Landschap Hoeksche Waard en bepalen de waarde ervan. Dat zijn dan ook naast educatieve vaardigheden de onderwerpen die in de cursus aan de orde komen. De cursus is ontwikkeld in samenwerking met Erfgoedkoepel en de Land- en Tuinbouworganisate. Vorig jaar maart werd de eerste versie van deze cursus afgerond. Een evaluatie leverde een aantal verbetermogelijkheden op. Deze zijn nu doorgevoerd en nu start er een tweede gidsencursus. Van de nieuwe gidsen wordt verwacht dat zij het verhaal van ons Nationaal Landschap gaan uitdragen. Dat is ook onderdeel van de cursus. De cursus bestaat uit 25 theorie en praktijk bijeenkomsten en duurt ongeveer een jaar. De lessen worden gegeven door praktijkdeskundigen uit de betrokken sectoren. Organisatie en begeleiding wordt gedaan door de HWLwerkgroep 'Cursussen'. Voor belangstellenden wordt een informatieavond gehouden op woensdag 8 februari a.s. in het Nationaal landschap Centrum aan de Veerweg 1c te Numansdorp. De avond start om 20.00 uur, inloop vanaf 19.30 uur. Op deze avond wordt ingegaan op de inhoud en het doel; van de cursus. Ook komen er allerlei praktische zaken aan de orde. De toegang is gratis. Aanmelden vor de cursus 'Nationaal Landschap Gids' kan per email naar cursussen@hwl.nl of bij het Natuurbezoekerscentrum Klein Profijt in Oud-Beijerland, telefoon 0186-621888. Nadere informatie: Koos Valkenburg 0186-614114 of 06-51716952

Veel Dixieland, Blues en Boogie Woogie op Jazzfestival Hoeksche Waard

2012-01-23T11:26:00.005+01:00

De Stichting Binnenmaas Jazz organiseert op zaterdag 14 april haar derde Jazzfestival in de Hoeksche Waard. Voor wat betreft de locatie is dit jaar gekozen voor de Drie Lelies, centraal gelegen in Puttershoek en plezierig om te weten, volop parkeerruimte. Het programma bestaat uit een Pre Party op vrijdag 13 april en het grote Festival op zaterdag 14 april a.s. Uiteraard ligt de presentatie in de vertrouwde handen van Marion van der Veer. Op zaterdag 14 april wordt het programma om 20.00 uur geopend door Ted Eastons Jazzband, Zij zullen het oude repertoire ten gehore brengen. Verder treden op Gene Taylor en 'jonkie', de talentvolle Rick, bekend van 'Hollands Got Talent'. Als uitsmijter treedt Jeroen Sweers met zijn band 'Walking the Trigger op. Hij behoort tot de top drie in ons land op het gebied van Blues en Boogie. De entreekaarten voor het Jazzfestival in de Driel Lelies zijn nu al te bestellen en kosten 10,- euro per persoon. bestellen via info@binnenmaasjazz.nl of telefonisch Jos van der Made 078-6763455 of bij Eelse Bies 078-6763808. Voor verdere informatie en een voorproefje van de muziek kijkdan even op http://www.binnenmaasjazz.nl/

Viering Tartan Day in 's-Gravendeel

2012-01-23T10:54:00.005+01:00

Op zondag 15 april zal in partycentrum Concordia, aan de Dr. Bosserstraat 11 in 's-Gravendeel de Nederlandse versie van Schotse Ruitendag worden gehouden. Er zullen die dag heel veel kilten en Schotse ruiten aanwezig zijn. Het programma begint om 11.00 uur en duurt tot ongeveer 16.00 uur. Tartan Day wordt internationaal gevierd; ieder jaar in april zijn er heel veel mensen die in zo'n 50 landen over de gehele wereld bezig zijn met Schotse Ruitendag. In Nederland wordt sinds 1997 ook Tartan Day gevierd. Die dag zullen verschillende bedrijven, verenigingen en personen zich presenteren. Verder zijn er voordrachten over Schotse onderwerpen zoals Schotse border collies, Highland Games, Schotse whisky en Harley Davidson. Voor de liefhebber zijn er live optredens van Highland Dancers en een doedelzakband. Speciale dansoptredens zijn er van de dansgroep The Tartan Lassies uit Puttershoek.

Uniek voor deze Nederlandse Tartan Day is de aardappelversier wedstrijd of wel de Tartan Tattie Competitie. Tattie is aardappel in het Schots en tartan Schotse ruit. De mooist versierde aardappel krijgt een prijs )aardappels worden geleverd door aardappelhandel Verkerk uit 's-Gravendeel). Er zijn naast de wervelende modeshows en de gebruikelijke Tartan Parade, waarin iedere bezoeker in Schotse ruit mag meelopen, ook weer de jaarlijkse Puzzeltocht waarbij de catering wordt verzorgd door Concordia. Liefhebbers van broodjes haggis of zalm en scones met clotted-cream moeten zeker deelnemen. Voor de droge kelen is er voor de volwassenen naast whisky ook Schots bier, voor de kinderen is er Irn-Bru. De Schotse familiedag is toegankelijk voor iedereen die wat met Schotland heeft en natuurlijk mag je in kilt komen. De entree is 7,- euro, kinderen tot 12 jaar gratis. Toegangskaarten zijn te bestellen via internet of te koop aan de ingang van het Partycentrum Concordia. Voor meer informatie en het volledige programma even kijken op http://www.theworldofscotland.nl/ Telefoon 078-6762367.

Gewoon Gerda

2012-01-22T10:41:00.010+01:00

Hoewel het feestje en de heerlijke high tea gisteren alleen voor genodigden was, puilde het gezellige, intieme zaaltje van de Elzentuin, bijna uit van de dames en een enkele heer, die Gerda een warm hart toedragen. Vooral dames zo viel mij op, want Gerda heeft een rijk sociaal leven met een grote club vriendinnen, waarvan ik er één ben. Wat we gisteren als vriendinnen allemaal gemeen hadden, we gunden haar deze middag van adoratie en mooie woorden van harte. Haar uitgever, Monique Boltje, hoofdredacteur van Uitgeverij Kok, had alles uit de kast gehaald om maar te benadrukken hoe zeer iedereen haar bewondert. Haar honderdste boek 'Onrustig hart' werd gepresenteerd en ze kreeg een heuse glossy getiteld 'Gewoon Gerda'.

Ook de gemeente Oud-Beijerland eerde haar bekende burger. Ridder werd ze al na het schrijven van haar 77ste boek, dus werd het nu de gemeentelijk Erepenning. Zij ontving die uit handen van burgemeester Klaas Tigelaar. Tigelaar: 'Haar betekenis en verdiensten voor de samenleving op cultureel gebied, vanwege haar vele romans, waarin de historie van de streek en Oud-Beijerland zo treffend naar voren komt, waren voor het college van burgemeester en wethouders reden om de erepenning toe te kennen. Dat betekent dat de naam van Gerda van Wageningen wordt bijgeschreven in het officiële 'Ereboek der gemeente Oud-Beijerland, vermeldende de door het gemeentebestuur toegekende onderscheidingen.'

Haar honderdste boek 'Onrustig hart' gaat over de suikerfabriek die in 1902 in Oud-Beijerland werd gebouwd. Over de overlast, maar ook over de arbeidskansen die de fabriek met zich mee bracht. Aan schrijven van een boek gaat altijd veel onderzoek vooraf. Gerda doet veel onderzoek in archieven en documentatiecentra en leest standaardwerken door uit de periode waarin haar boek zich moet gaan afspelen. In de jaren '80 sprak ze ook met veel ouderen die rond 1900 het levenslicht zagen. Ook voor haar trilogiën over verpleegsters, dokters en reders uit die periode pleegde zij gedegen research en sprak met mensen over hun beroep en werkwijze. Zij wisselt de streekroman af met de historische en de hedendaagse roman, waarin zij weer onderscheid maakt door er thema's aan te verbinden.

Uit handen van redacteur Monique Boltje kreeg zij ook het eerste exemplaar van haar glossy 'Gewoon Gerda' uitgereikt. Daarin krijgt de lezer een inkijkje in het persoonlijk leven van de jubilerende auteur. Foto's gemaakt in haar werkkamer waar ze zich trouw en gedisciplineerd elke ochtend bevindt om aan haar manuscript te werken. Rond zes uur staat ze op, gaat onder de douche, laat haar hondje uit en ontbijt. Vanaf half acht zit ze dan achter haar PC en rammelt er gezellige op los. Wij vriendinnen weten dat ook. Van ons geen telefoontje of bezoek in de ochtend, geen mail die wordt beantwoord. Rond het middaguur wanneer haar maag gaat rammelen, heeft ze weer een stuk aan haar verhaal gebreid en wordt het tijd om zich met andere zaken bezig te houden. In haar glossy krijgt de lezer een indruk wat haar allemaal bezig houdt. Golfen op de golfbaan in Numansdorp, bezoekjes aan haar twee zoons en heerlijk lunchen met haar vriendinnen. Wanneer wij samen lunchen, knopen we daar bij mooi weer een wandeling aan vast. Gerda is zoals je dat noemt 'een vogelaar'. Ze heeft dure kijkers zodat je bij de leperaars het gevangen visje naar binnen ziet glijden. Het is een feestje om met haar de natuur in te gaan, want ze weet werkelijk heel veel te vertellen over alle vogels die we op dat moment ontwaren.

Iedere bezoeker kreeg tijdens die feestlijke middag een boek en een glossy, hetgeen voor Gerda betekende dat er zich lange rijen naast haar stoel formeerde die allemaal een hartelijk woord en een handtekening in hun boek kregen. Na dit feestje is alle drukte rondom haar nog niet afgelopen, de Volkskrant repte er met maar liefst drie pagina's over, en ook het AD/RD besteedde er aandacht aan, de Telegraaf komt van de week, evenals optredens in een ochtend koffieprogramma, Hart van Nederland bij SBS 6 en op de reservebank bij Pauw en Witteman. Ze laat het gelaten over zich heen komen, want eigenlijk is ze het liefst in alle stilte aan het werk. Maar ze heeft wel door dat er geen ontkomen aan is nu.

De middag werd verder nog opgeluisterd door een 25 man/vrouw sterke afvaardiging van het Oud-Beijerlandse Pop-Upkoor en een kleine lezing over de suikerfabriek door Pieter Jan in 't Veld van de Historische Vereniging Oud-Beijerland, het onderwerp van haar laatste boek....laatste boek? Uit betrouwbare bron weet ik dat er inmiddels al weer drie klaarliggen om gedrukt te worden. Kijk, wie zo voor uit werkt kan het lijden om volgende week samen met mij via de Stichting Samenleving Oud-Beijerland een busreisje naar Assen te aanvaarden. Gaan we lekker de grote China tentoonstelling bekijken, die, wie zal het zeggen, nog eens als onderwerp terugkomt in een van haar boeken!

Roze zaterdag wordt steeds mooier

2012-01-21T10:30:00.005+01:00

De kleur rose wordt in mijn ogen steeds mooier. Hoe zou dat toch komen, vroeg ik me vanmorgen af. De zachte kleur die zo aantrekkelijk is om er romantiek, baby's van het vrouwelijk geslacht en het zachte karakter van de homo man mee aan te duiden, wordt steeds belangrijker. Misschien houden we wel van rose omdat de wereld om ons heen steeds harder wordt. Geniet daarom vandaag maar van bovenstaande rose collages. Ik heb ze met liefde voor jullie samengesteld. Fijn weekend en eh....leef er naar. Naar dat rose bedoel ik!

Plezier in de kleine dingen

2012-01-20T10:09:00.009+01:00

Twee werken acryl op papier afmeting 50 x 70 cm - mensen (ontmoeting)

Plezier hebben in de kleine dingen. Van de week ben ik weer voor het eerst naar schilderles geweest. Twee nieuwe talenten hebben zich gemeld en zitten bij ons in de groep, die zich na één schildersessie van zes lessen, als gevorderd gedraagd. Nog nooit iets gedaan en dan zo'n groot wit vel of doek voor je neus. De nooit dwingende, maar duidelijk uitleg van kunstenares Suze van Leeuwen die je als het ware uitnodigt om je open te stellen, alle kaders los te laten en te doen wat je hart je ingeeft. Een heerlijke ervaring, die je meeneemt naar huis en waarmee ik uiteindelijk voor mijn eigen schildersezel daar later een vervolg aan geef. Ook het kopen van tubes verf in een winkel als Van Beek of Heralds in Rotterdan is een feestje. Een 'snoepwinkel' om zoveel mooie tinten bij elkaar te zien en voor jezelf te besluiten welke kleuren het gaan worden. De afmeting van het doek, wat nieuwe kwasten, wat kun je toch plezier hebben in kleine dingen. Blij ook met het kwartiertje dat ik weer viool kan spelen, na een behoorlijke blessure aan mijn arm veroorzaakt door het intensief studeren. Precies mijn 'strijkarm'. Ik koester dit kwartiertje, want langer gaat nog niet. Maar het zijn de kleine dingen die het doen en een mens echt 'rijk' maken. Ik wens iedereen een fijn weekend!

De honderdste van Gerda van Wageningen

2012-01-19T10:06:00.010+01:00

Het regent en in de ochtend zitten we omstreeks 10.00 uur nog steeds met de lampen en de open haard aan krantje te lezen. Home sweet Home, voorlopig hoeft niets alles mag. Lekker gevoel, in de agenda staat alleen iets voor zaterdag namelijk de receptie van mijn vriendin de schrijfster Gerda van Wageningen. Landelijk bekent en zaterdag de mijlpaal vierend van haar 100ste roman. Daarnaast krijgt Gerda, heel dik verdiend, een eigen glossy. Diepe bewondering voor haar, want weliswaar wordt haar 100ste gevierd, er liggen er inmiddels al weer drie of vier klaar. Gerda is waanzinnig gedisciplineerd, komt uit bed, ontbijt, laat haar hondje uit en gaat naar haar werkkamer om te schrijven. Tot tussen de middag, dan geniet zij van alles en iedereen. Met regelmaat gaan we lunchen en wanneer het mooi weer is knopen we daar een heerlijk wandeling aan vast, maar ze golft en is een enthousiast 'vogelaar'. Ik liet jullie daar al eens foto's van zien. Momenteel staat ze in veel kranten, radio/tv Rijnmond heeft haar geïnterviewd, evenals AD en de Volkskrant. Of er deze dagen zoveel komt van 'discipline' is nog maar de vraag, maar zo vertrouwde ze me toe: 'Het is wel geweldig spannend!'
Zaterdag is er een heel programma rond haar in de prachtige ambiance 'De Elzentuin' in Oud-Beijerland. Het Pop-Upkoor zal optreden, de historische vereniging zal iets over de voormalige Suikerfabriek vertellen, want dat is namelijk de setting van haar 100ste roman, haar glossy Gerda zal het licht zien en hoofdredacteur Monique Boltje van uitgeverij Kok zal haar toespreken en dat allemaal onder een gezellige high tea. De titel van haar boek 'Onrustig hart' zal de komende dagen ook wel even op haar van toepassing zijn, schat ik zo in. Voor meer wetenswaardigheden en een blik op al haar blog en boeken kun je even kijken op http://www.gerdavanwageningen.nl/ Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de hartelijke en lieve woorden bij de herinneringspost van een paar dagen geleden, waarin ik aandacht besteedde aan de dood van mijn moeder, nu een jaar geleden.

Een geheimpje verklappen....

2012-01-18T15:48:00.008+01:00

Wat ik nu ga schrijven zal veel mensen verdriet doen. Het is een geheimpje dat al bijna door de omstandigheden een eigen leven gaat leiden, dus kom ik er nu maar mee voor de draad. Per 1 februari komt het laatste Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy uit. Het was een moeilijke beslissing, maar mede genoodzaakt door de economische omstandigheden hebben we dit moment aangegrepen om er mee te stoppen. Lezers en abonnees die we door omstandigheden al op de hoogte moesten brengen, noemen het een 'regelrechte ramp'. Veel winkeliers hebben het moeilijk en adverteren komt dan op de laatste plaats. We hebben er vrede mee, want voor ons betekent het een leven zonder deadline en daar waren we na al die jaren wel aan toe. Echtgenoot is 65 jaar geworden en ik zelf in november 60. We gaan nog wel verder met de andere poot van de uitgeverij en blijven dus gewoon nog boeken uitgeven, maar geen strakke deadline meer. En dat heeft toch wel iets bevrijdends.

Met bovenstaande fotocollages heb ik illustratief willen aangeven waar ik me nu en in de toekomst mee bezig wil houden. Genieten van het leven zo als het komt. Veel bezoeken aan antiquariaten en boekenmarkten, terrasjes pakken, lekker uit eten, maar vooral ook veel lezen. Daarnaast ben ik weer aan het schrijven. Het eerste boek dat dit jaar nog gereed gaat komen, is het kinderboek getiteld 'Rara dat ben ik', waarvoor (blogger) Ans de illustraties en de omslag maakt. Daarnaast zal ook de muziek een grote rol spelen, CD's beluisteren, concerten bezoeken en vioolspelen. En niet te vergeten het schilderen, een nieuw ontdekte passie waar ik veel tijd aan zal besteden. Degene die ik verdriet doe door niet meer te verschijnen, dat voel ik zeker diep van binnen. Onze redactie was een hechte, creatieve groep die altijd met veel plezier aan het tijdschrift heeft gewerkt. Na het februari/maartnummer zullen we elkaar zeker gaan missen. Maar de vrijheid die we ons zelf met dit besluit hebben verschaft weegt er om heel eerlijk te zijn niet tegen op. Het 'grote genieten' voor ons is nu begonnen. Wat ik wel hoop, is dat al die winkels en bedrijven, die het nu in deze recessie zo moeilijk hebben, die te maken hebben met hoge huren en weinig omzet, straks een betere toekomst tegemoet gaan. Een troost, mijn blog blijft bestaan en alle nieuwtjes uit de Hoeksche Waard zuig ik op als een spons en zal ik zeker iets mee doen. Lezers kunnen mij op deze manier blijven volgen en ik zal mijn best doen het eiland op mijn manier te vertegenwoordigen. Op deze wijze wordt mijn blog een Polder Glossy waarop een ieder die een computer heeft gratis kan inloggen. Mooie fotografie, ik blijf ze maken en mooie verhalen, ik blijf ze schrijven, want achter de geraniums is toch echt nog niets voor mij.

Ter nagedachtenis

2012-01-16T22:26:00.010+01:00

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik in alle vroegte door het ziekenhuis werd gebeld dat mijn moeder was overleden. Een jaar alweer, een jaar haar stem niet gehoord en een jaar al niet meer op dinsdag boodschappen met haar gedaan en op vrijdagmiddag bij haar van haar zelfgemaakte soep genoten. Gewandeld met haar hondje Jack Russel Puckie dat nu zo'n goed baasje in Anke heeft gevonden van 'Stoer & Sjiek'. Het lijkt allemaal nog zo kort geleden. Hoewel ze zelf altijd wel wat van haar leven heeft gemaakt, had ze geen gemakkelijk leven. Mijn vader stierf aan een hersentumor toen hij 49 jaar oud was, mijn zusje Ingrid overleed toen ze 13 jaar was door een autoongeluk. Haar twee zoons heeft ze tot haar overlijden bijna 30 jaar niet gezien. Wij als familie, hebben ons portie wel gehad, maar zij zeer zeker. Toch heeft zij zich kranig door het leven geslagen. Na het overlijden van mijn vader ging ze studeren en stond weldra als muziekdocente voor de klas. Zij schilderde, componeerde, borduurde als enige in Nederland haar ganzeneireren, maakte poppen, deed aan textiele werkvormen en exposeerde regelmatig. Haar huis was één groot atelier. Maar aan alles komt een eind, ze overleed op 81-jarige leeftijd en was er, filosofisch als zij was, heilig van overtuigd dat haar ziel zou voortleven en dat zij haar man en dochter opnieuw zou ontmoeten. Ergens weet ik zeker dat dit ook is gebeurd, ik heb er vrede mee. Op de bovenste collage een foto van mijn moeder met haar, toen nog vijf kinderen. Mijn zus bewerkte de foto die werd genomen tijdens onze jaarlijkse campingvakanties in Rockanje. Die stoere met die stok ben ik, het tweede kind is Karin die de foto bewerkte, rechts naast mij zit Ingrid die niet lang daarna zou verongelukken. Hieronder de Cantate van Bach, dat prachtige muziekstuk waarvoor mijn moeder de radio altijd keihard zette en waar ze helemaal vrolijk van werd. We hebben het ook op haar crematie laten spelen en ben er van overtuigd dat haar ziel toen heel vrolijk afstand heeft genomen van het aardse.

Blauwe Maandag al lang geen wasdag meer

2012-01-16T09:10:00.003+01:00

Een berichtje in de krant vanmorgen gaf aan dat we vandaag te maken hebben met Blauwe Maandag. Deze datum is blijkbaar een ijkpunt in de saaie januari maand waarin menigeen op zijn meest depresief blijkt te zijn. Vroeger was maandag gewoon wasdag, zoals woensdag gehaktdag was. Maar we leven in een tijd dat de milieuaspecten ons leven zijn binnen geslopen, dus wassen we in het weekend op goedkope stroom en eten of helemaal geen vlees en al helemaal niet op woensdag. De weerman heeft ons beloofd dat we vandaag veel zon te zien krijgen, dus het speciale lichtbrilletje tegen depressies kan gewoon in de kast blijven. Ik weet het beter gemaakt, we gaan er vandaag gewoon een lollige dag van maken. Trek er lekker op uit voor een frisse wandeling en geniet van het winterzonnetje, tien tegen één dat het helemaal goed komt!

Etentje aan zee bijgeschenen door de vuurtoren van Ouddorp

2012-01-15T20:33:00.015+01:00

Eén keer per jaar nemen we het er van, althans met zwager en schoonzus. Dit keer naar aanleiding van 65ste verjaardag echtgenoot. We hebben in Oostvoorne (nog net aan zee) gegeten in wat ze vroeger een strandtent zouden noemen, maar dat nu een prachtig, vast restaurant is. Een wand was geheel van glas, waardoor het de mogelijkheid biedt om zo ongeveer tot de gemeente Goedereede te kijken. Het was echter al pikkedonker toen wij daar aankwamen, dus alleen de vuurtoren van Ouddorp scheen ons in de verte bij. Het aardige is dat de stroomvoorziening er nog niet is en er dus momenteel stroom van een agrigator wordt genomen, maar van de zomer wordt er een windmolen neergezet en zal het dak van zonnepanelen zijn voorzien. Het restaurant zag er verzorgd uit met veel gekleurde led lampen. Een fantastische menukaart met mooie gerechten. De groenten wordt betrokken van tuinders uit de omgeving, evenals het vlees van lekker buiten grazende koeien. Maar, daar wij al in geen dertig jaar vlees eten, lieten we ons ook nu niet verleiden om de ouderwetse bloedworst met perenstroop als voorgerecht te eten. We hielden het bij een garnalensalade en als hoofdgerecht vis met zeegroenten zoals lamsoren en zeewier. Toch was ik blij dat we er 's avonds in het donker zaten. Wat vroeger het voormalige autostrand was, kijkt nu uit op de tweede Maasvlakte en dat is nu net niet wat je wilt zien. Soms kan het duister de lelijke plekjes verhullen en hebben we ons geenszins laten deprimeren door het werkelijke uitzicht, maar lekker bijgepraat en in ontspannen sfeer heerlijk gegeten!

Roze zaterdag, de kleur van onvoorwaardelijke liefde en romantiek

2012-01-14T12:31:00.005+01:00

Dit keer weer eens een bijdrage aan roze zaterdag. De kleur die we allemaal op zijn tijd zo goed kunnen gebruiken. Een kleur die staat voor onvoorwaardelijk liefde en romantiek. Je hebt mensen die hebben die kleur permanent bij zich en bekijken de wereld door een roze bril. Zelf heb ik jullie al menigmaal in het weekend meegenomen op mijn roze wolk, mijn permanent weekend verblijf. Aan de hand van bovenstaande bijdrage geef ik jullie in het weekend een roze, romantische blik mee waarvoor je niet eens een roze bril hoeft op te zetten. Gewoon even allemaal inschikken zodat je van mijn wolk kunt genieten. Vind je zoveel roze iets te sentimenteel en teveel van het goede, richt je blik dan op blauwe maandag dan is het evenwicht zo weer herstelt. Nu even nog niet aan denken, maar lekker genieten van een heerlijk weekend!

Gevoelig voor Klezmer

2012-01-13T11:30:00.006+01:00

Ik ben heel gevoelig voor wat muziek betreft. Zoals jullie weten speel ik op een viool die speciaal voor mij gebouwd is door de Mijnsheerenlandse vioolbouwer Jan Wassink. Ik heb de viool nu een paar jaar en ze klinkt steeds mooier en gevoeliger. Ik houd met hart en ziel van dit instrument. Ik speel graag klassieke muziek, maar mijn voorkeur gaat ook heel erg uit naar Klezmer. De term klezmer komt uit de Hebreeuwse woorden Kli, hetgeen 'nuttig of bereid instrument, gereedschap of werktuig' betekent en Zemer betekent 'muziek maken'. Klezmer is gemakkelijk herkenbaar aan zijn karakteristiek expressieve melodieën. Het doet denken aan de menselijke stem compleet met lachen en huilen. Het fijne van deze muziek is ook dat het al mijn gemoedstoestanden haarfijn weergeeft wanneer ik de muziek speel. Ik heb veel CD's met Klezmermuziek en heb optredens bijgewoond van groepen die deze muziek spelen. De muziek wordt beïnvloed door de traditionele Roemeense muziek en worden ook weerspiegeld in dansvormen. Maar de muziek verwijst vooral ook naar de Jiddische muziek. Klezmorim (de bespelers van deze muziek) reisden veel en werd ook vaak gespeeld de Roma zigeuners. Het zijn ook de grote Joodse componisten die zich in het verleden zeker hebben laten leiden door de Klezmer muziek. Zo zegt men wel dat Gershwin met zijn Rhapsody in Blue een knipoog geeft, zeker met de klarinetinleiding, naar de Klezmermuziek. Maar ook niet Joodse componisten bewonderde de Klezmer. Dmitri Sjostakovitsj was er door geboeid en hield van de extase en de wanhoop van het menselijke leven en verwerkte het in veel van zijn melodieën.

Wanneer ik zelf Klezmermuziek speel, vaak 's avonds aan het eind van de dag, heb ik het gevoel dat ik, maar ook mijn viool, gevoelig ben voor alle emoties van die dag. De vreugde, soms verdriet, de liefde, het leven. Ik denk dat mijn viool en mijn spel elke avond anders klinkt. De klezmermuziek heeft dat in zich. Geen enkele melodie is van emotie ontbloot en het zijn je eigen gevoelens die als het ware in de muziek worden vertaald. Misschien is het dat, wat mij er zo in aanspreekt en boeit, een muzikale meditatie. Kun je de dag mooier afsluiten?!

Spannende dorpswandeling door Oud-Beijerland

2012-01-11T13:35:00.007+01:00

Het dorp Oud-Beijerland met zijn mooie oude panden is de moeite waard om doorheen te wandelen. Het wordt nog leuker en spannender wanneer er iemand meeloopt die veel weet te vertellen van de historie van dit dorp. Wie zin heeft in zo'n wandeling kan op 21 januari a.s. gebruik maken van de kans om met twee gidsen van Hoekschewaards Landschap door Oud-Beijerland te wandelen. Over dit grootste dorp in de Hoeksche Waard, in 1559 gesticht door Graaf Lamoraal van Egmont, valt zoals gezegd veel boeiends te vertellen en er is veel te zien. De Nationaal Landschapgidsen Els van Gemeren en Koos Valkenburg nemen hun gasten mee door het dorp langs de vele rijksmonumenten, kerken, oude boerderijen en bijzondere gebouwen. Zij vertellen onderweg graag waar zich vroeger het galgenveld bevond, waar Cornelis de Wit rechtsprak. Ook het aardige Gravinnenhuisje bij de Nederlands Hervormde kerk kent een mooi verhaal. Wie nog niet weet waarom de straat vlakbij de beide Voorstraten de Bijl heet moet zich zeker aanmelden voor deze interessante wandeling. Op 21 januari wordt er verzameld op de parkeerplaats van de Open Hof Kerk, aan de Willem van Vlietstraat 2a in Oud-Beijerland. De kosten zijn 3 euro, leden van HWL betalen 2 euro en voor kinderen t/m 12 jaar bedraagt de wandeling 1 euro. Op de bovenste collage de jachthaven van Oud-Beijerland. De tweede toont wat oude panden in het centrum van het dorp en het oude raadhuis. Vervolgens een collage met afbeeldingen van de dorpskerk met het Gravinnenhuisje en tot slot de onderste collage de zadelmakerij van J. de Koning Azn.. Wie daarna zin heeft, kan op eigen gelegenheid Oud-Beijerland in trekken. Het is tenslotte zaterdag en de vele winkels en restaurants zijn open. Geniet van een lekkere cappuccino of thee bij de Heeren, Moods, Werelds aan de Kade, het Oude Postkantoor en al die andere leuke gelegenheden. Voor wie nog tijd over heeft zou een bezoek kunnen brengen aan Galerie Beelden bij Beljon aan de West-Voorstraat en bij Galerie De Verbeelding aan de Havendam. Ook hier geldt 'als iedereen meeloopt hebbie een optocht!' Veel plezier allemaal.

Zomaar de Koningin op het doek

2012-01-07T15:38:00.006+01:00

Ben momenteel bezig met drie schilderijen die ik in de zelfde tinten wil schilderen. Er zijn er nu twee klaar. Zoals ik al eerder vertelde laat ik me tijdens het schilderen graag verrassen. Ik zet de tubes en de potten klaar met de kleuren die ik wil gebruiken en vervolgens beschilder ik daarmee het doek zonder dat ik nog maar enige notie heb wat het zal gaan worden. Stel me alleen ten doel dat de kleuren die ik gebruik mooie overgangen moeten hebben. Wanneer het witte doek gekleurd is, kijk ik er op een afstandje naar en draai het doek na een paar minuten om. Na het van alle kanten te hebben bekeken, is er vaak één kant waar ik mee verder wil. Bij het bovenste schilderij werd de onderkant de bovenkant en kwam daar zomaar de Koningin op mijn doek. Wanneer ik iets ontdek, 'vang' ik dat met een dunne penseel met zwarte verf. Vervolgens kijk ik weer of er zich nog meer in bevindt. Dan blijkt er ook nog een meisje te staan die zojuist de bloemen heeft overhandigd. Ik kan jullie niet vertellen hoe spannend deze manier van schilderen is. Vraag mij namelijk niet om een mens of dier te schilderen, want ik heb geen flauw benul. Maar op deze wijze laat ik zien dat het zich toch echt in het schilderij bevindt, verstopt tussen de kleuren die ik er willekeurig heb opgezet. Maar daarmee is uiteraard het schilderij niet klaar, dan komt de verfijning en daar ben ik gerust zo'n vijf tot zeven dagen mee bezig om het helemaal naar mijn zin te maken. Eigenlijk schilder ik zoals ik schrijf. Ik begin met een wit vel en het verhaal voor mijn roman of kinderboek ontwikkelt zich vanzelf. Het enige verschil is dat ik dan wel een hoofdfiguur heb verzonnen, maar wat ze gaan beleven.....het maakt het leven toch verdraaid spannend! Even op de foto klikken dan wordt de foto van het schilderij wat groter en is dus beter te bekijken. Echter de nuances zijn op de foto niet helemaal te zien, dat is dan wel weer jammer. Maar jullie hebben in ieder geval een indruk. Joepie, nu de derde nog, uiteraard nog geen idee wat het worden gaat.

Egels lekker laten slapen

2012-01-06T09:38:00.002+01:00

Wanneer er egels in de tuin rondlopen is dit ondanks de wat 'lauwe', herfstachtige winter niet goed. Met ongeveer 10 graden lijkt het of deze beestjes er wel tegen kunnen, maar dat is niet waar. Het is dan echt zaak dat de egels opgevangen worden. Voor de winterslaap is een goed geïsoleerd winternest heel belangrijk. Daarom liggen er bij ons in de tuin ook veel bladeren en takken. Ook oude bloempotten met een stuk er uit zijn heel geschikt. Rond eind november gaan de oudere egels al behoorlijk geeuwen en beginnen zich voor te bereiden op een heerlijk lang winterslaap. De jongere hebben wat meer elan en zoeken hun bedje pas op als het echt koud wordt, zo halverwege januari. De egels liggen niet zomaar op één oor. Ze zijn echt wel een poosje bezig om de slaapruimte naar hun zin te maken. Maar is het nest eenmaal aangekleed dan vangt de winterslaap aan en daalt de lichaamstemperatuur, soms wel met 30 graden Celsius. Met een extreem lage temperatuur, hetgeen nu niet aan de orde is, wordt de egel wakker en gaat op zoek naar een warmer plekje dat veelal dan niet te vinden is. Zo'n loopje in de winter tast al gauw de vet- en energievoorraad aan en de zwakkere onder de egels zullen dan sterven. Wie in de gelegenheid is zou de tuin egel vriendelijk kunnen maken. Het lijkt een raar verhaal, maar maak een stevig loopplankje over de vijver zodat de egel niet verdrinkt en zich op het plankje kan hijsen als hij er toch inrolt. Ook keldergaten en putten zijn een lelijke 'val' voor egels. Afsluiten dus! Heb er ook erg in om geen takken te verbranden, nu mag dat toch niet, maar er onder zou best weleens een egelnest aanwezig kunnen zijn. Dat geldt evenzeer voor een composthoop, niet zomaar in gaan scheppen, want een composthoop broeit lekker en is dus een ideale nestgelegenheid. Mochten er nog kleine egeltjes rondlopen dan wordt het nu wel tijd dat ze gaan slapen. Ze slapen het lekkerst met een goed gevuld buikje. Katten- en hondenbrokjes, rauwe eieren gemengd met spekrandjes of muesli of wat pindakaas, ze vinden het heerlijk. Maar geen melk dat kunnen ze niet verteren. Wanneer we die kleine stekels op deze wijze verwennen en de winter wordt niet al te streng en dan kunnen we het komende voorjaar weer volop van ze genieten! Mocht er toch iets zijn dat niet in de haak is, bel dan even een egelopvang op bij jullie in de buurt om te vragen wat je er mee aan moet. Zij geven graag een advies. Voor de Hoeksche Waard vangen Yvonne en Eric Leget de egels op in Fort Buitensluis. Zij zijn bereikbaar onder de nummers 06-14449868 of 06-14449871.

De loop der natuur

2012-01-05T19:52:00.005+01:00

Aan de zijkant, bijna aan de achterkant van ons huis staat een prachtige boom. Het is een zaailing en hij staat sinds jaar en dag met zijn voet aan de slootrand. In de zomer geeft deze es(zie onderste foto, rechts) veel schaduw waardoor het in huis heerlijk koel blijft. Eigenlijk kijk ik vanuit de huiskamer altijd naar die boom, waardoor je voortdurend met je neus op de jaargetijden zit. In de lente hoor ik 's morgens al heel vroeg de vogels fluiten vanuit het dichte lover. Wanneer het herfst wordt, krijg ik steeds meer uitzicht over de polder en zie ik veel beter hoeveel vogels er een veilig slaapplekje in die grote reus hebben gevonden. Wanneer het bijna winter is dan manifesteert het roodborstje zich duidelijk in die boom. De winter kan dan beginnen. De duifjes wachten geduldig op een tak tot ik ze bijvoer en ook de merels en de mezen houden mij vanuit de boom scherp in de gaten. Soms zit er een roofvogel en spiedt met zijn felle oogjes over het land naar muizen en in de buurt vliegende vogeltjes. Dat is ook het moment dat ik mijn adem inhoud voor mijn langslopende kipjes en de haan. De es is nu kaal en in de winter kijk ik naar de takken die kleine knoppen ontwikkelen om steeds groter en groter te worden, zodat ik uiteindelijk in de lente ze stuk voor stuk zie openbarsten en de boom langzaamaan zijn groen kleedje weer aantrekt. Maar nu is de natuur een beetje in de war. Door het zachte winterweer zitten er op sommige takken al puilende knoppen (zie de bovenste collage). Het is nu niet te hopen dat de vorst zijn intrede doet, want dan zal er hard worden ingegrepen. Maar wat maak ik mij eigenlijk zorgen, de loop der natuur gaat zo zijn eigen weg en ik mag daar lekker binnen op de bank met een boek op mijn schoot op mijn gemak van genieten!

Beeldige kinders beschermd tegen de storm

2012-01-03T09:44:00.004+01:00

Een zuidwesterstorm jaagt door de polder en giert wat onheilspellend rond het huis. Wanneer je midden in de polder woont, dan is het zaak om alles wat los zit vast te zetten. Ook een doorlopende controle in de tuin is geen overbodige luxe. De kippen deze ochtend maar binnen gehouden en mijn 'beeldige kinders' voorzien van hun winterse kleding. 't Is dat er in de winter geen puzzeltochten worden gehouden, want anders zouden ze, net als in de zomer overigens, een eikpunt in het landschap zijn. Ze zijn inmiddels 'wereldberoemd' bij de wandelaars en langsrijdende fietsers.

Voor iedereen een goed en vooral gezond 2012

2011-12-31T11:03:00.000+01:00

Vandaag sluiten we weer een jaar af waarin veel is gebeurd. Leuke en minder leuke zaken, zoals dat in het leven nu eenmaal gaat, zijn de revue gepasseerd. Het oude jaar is een dag waarop daar veel over nagedacht zal worden. Voor de één is het champagneglas half vol, voor de ander half leeg. Wat het toekomstige jaar brengt weet niemand, sommige menen dat het wat de wereld betreft vijf voor twaalf is. De Mayakalender deelt ons zelfs mee dat de wereld 'vergaat'. Zelf denk ik dat we die kalender in gedachten moeten houden bij de zaken die we het komende jaar aanroeren en uitvoeren. Internet is op veel gebieden een verrijking. Ik heb jullie, de bezoekers van mijn blog leren kennen en het heeft mijn blik op de wereld groter gemaakt en ondubbelzinnig verrijkt. Maar internet heeft ook zijn verkeerde kanten, oplichters en fraudeurs maken dankbaar gebruik van de digitale wereld om er hun slag te slaan. Ik denk dat vooral het financiële probleem en het verkeerd gebruik van deze digitale wereld, bijvoorbeeld het momenteel opkomende digitale geld, de koin, wel eens de aanwijzing van de Mayakalender kan zijn. Wanneer dergelijke krachten een kans krijgen dan staat de wereld in brand. Dan 'vergaat' het ons lelijk, want onze wereld is een financiële wereld geworden. Momenteel wordt er door regeringsleiders alles op alles gezet om die financiën op orde te krijgen. Maar het digitale geld buiten alle banken om kan de wereld vernietigen. Doe er dus niet aan mee! Dat is wat ik jullie in dit oude jaar wil meegeven. Ook hier geldt de klok blijft niet op vijf voor twaalf staan. De tijd loopt en de wereld draait door. Maak er in 2012 daarom iets moois van! Ik wens jullie heel veel liefde en goeds in 2012!

Cathy Goede en Lode Rijks in de Opkamer

2011-12-29T15:38:00.005+01:00

We kijken alweer een stukje het nieuwe jaar in. Op zondag 8 januari a.s. vindt namelijk de opening plaats van de schilderijenexpositie van Cathy Goede en Lode Rijks uit Strijen. Maar er is meer te zien. In de vitrine keramiek van Addie Wegman uit Oud-Beijerland. In de beeldentuin vinden we op die dag werk van Jane Leeuwenburg, Koos Westra, Theo Verhoeff en Eelse Bies. De opening wordt muzikaal omlijst door Trio Schuring, bestaande uit Leen van de Vinde (gitaar), Cor Kraak (bas) en Hugo Snel (percussie). De expositie is ook te zien op zondag 5 februari (open van 10.00-17.00 uur) en na telefonische afspraak. Kijk voor meer informatie op http://www.galeriedeopkamer.nl/

Tot slot nog even aandacht voor de Poëzieavond op 26 januari a.s. In het kader van de jaarlijkse 'gedichtendag' organiseert De Opkamer samen met de Bibliotheek Hoeksche Waard en Gemeente Binnenmaas een poëzieavond met medewerking van Sabine Alders en Landschapsdichter Wim Bauer. De avond zal muzikaal omlijst worden. Sabine Alders is bezig met een nieuwe poëziebundel, met het thema verlangen. De (werk)titel is 'Bundeltje Verlangen'. Verlangen is een van de diepste drijfveren die mensen in vervoering en beweging brengen, of soms juist doen stilstaan. Verlangen grijpt diep in het zieleleven van mensen op uiteenlopende levensgebieden. Met de dichtsels in deze bundel zijn uiteenlopende vormen van verlangen in woorden gevangen. Wim Bauer, werkzaam bij het team openbare werken van de gemeente Binnenmaas, is in augustus 2011 verkozen tot landschapsdichter voor de Hoeksche Waard. Hij mag deze eretitel twee jaar lang dragen en maakt elke maand een nieuw gedicht met het Hoekschewaards landschap als thema.

Vleugels van Martine

2011-12-28T12:38:00.010+01:00

Haar muzikaliteit heeft ze niet van een vreemde. Als dochter van de helaas te vroeg overleden Joop van Wensveen, schoolhoofd van het schooltje op Schuring (Numansdorp) en dirigent van het Chantykoor Hoeksche Waard, die net zo gemakkelijk gitaar, dwarsfluit als doedelzak speelde, koos zij voor de meer vocale kant. Haar prachtige stem waarmee ze Nederlandstalige luisterliedjes zingt, heeft dan nu geresulteerd in een schitterende CD. Deze kreeg de titel Vleugels mee. Ze schreef veelal zelf de diepgaande teksten over dat wat haar beroerde en blij maakte. Inmiddels heeft ze ruim 25 jaar podiumervaring, volgde zang- stemexpressielessen en maakte haar tot een veelzijdige zangeres, die graag verschillende stijlen zingt binnen de kleinkunst en easy listening. Veel mensen in de Hoeksche Waard kennen haar door de workshops stemexpressie die zij nu inmiddels zelf geeft en van Poppentheater Madelief waarmee ze samen met Nathalie Uil voorstellingen geeft (in een post van het afgelopen jaar schreef ik daar al over). Wie meer over dit album wil weten, dat met zoveel liefde en aandacht is gemaakt, moeten even kijken op http://www.martineslangen.nl/ Op haar site kunnen jullie ook wat nummers van haar beluisteren. De CD is via haar website te bestellen. Tien tegen één dat jullie, wanneer je de nummers hebt beluisterd, net zo onder de indruk zijn van haar prachtige stem en de mooie luistermuziek als ik dat ben. Op 12-2-12 heeft Martine een optreden, een kraamconcert, in een intiem theater zodat je eventueel van een optreden getuigen kunt zijn. Ook voor deze datum even haar website raadplegen.

Ik bedank iedereen voor de vele reacties het afgelopen jaar, ze waren warm, hartelijk en meelevend. Tot slot wil ik iedereen een goed en vooral gezond 2012 toewensen!

Heerlijk creatief de zinnen verzet

2011-12-27T10:00:00.005+01:00

In de huiskamer heb ik zo mijn eigen hoekjes, dit is er één van. Tweede kerstdag heerlijk de zinnen verzet en verder gegaan aan het schilderij dat ik vorige week heb opgezet. Ik heb drie dezelfde formaat doeken gekocht en ga deze met dezelfde kleuren, diverse kleuren blauw, zeegroen en diverse kleur paars, lila, violet bewerken zodat een drieluik ontstaat. Het is altijd weer een verrassing, wanneer ik het doek heb opgezet, wat er uiteindelijk uit mijn penseel vloeit. Deze keer was het heel verrassend een vrouwtje met een poes op haar schoot. Wanneer je goed kijkt ontdek je achter de stoel nog een meisje. Haar kleinkind? Wie zal het zeggen, ik heb ze ook pas net leren kennen. Misschien kreeg de kerstgedachte mij een beetje in de greep, want het werk heeft wel iets van een glas-in-lood-raam, zeker ook door het kleurgebruik. Op de foto zijn de kleurnuances minder mooi dan in het echt. Dat is dan wel weer jammer. Aan de andere kant van de tafel is een hoekje waar mijn muziekstandaard staat, mijn muziek ligt en mijn viool zich bevindt. Ook in dat gedeelte van de kamer vermaak ik mij kostelijk. Onze huiskamer is gelukkig niet klein en biedt voldoende ruimte om mijn creativiteit tot uitdrukking te brengen. Terwijl ik schilder heb ik altijd Klezmermuziek op staan. Het is muziek dat mij tot diep in mijn ziel inspireert en ontroert. Wanneer je het werk beter wilt bekijken, even op de foto klikken.

Een echte ouderwetse cadeautjes Kerst

2011-12-26T10:07:00.001+01:00

Dit jaar een echte ouderwetse cadeautjes Kerst gevierd bij mijn zus Karin en zwager Alex. Een mooi sfeervol huis vol kerstversiering met maar liefst twee bomen. Zij zorgden voor veel kaarsjes, een heerlijke maaltijd en veel gezelligheid. Er waren 'emotionele' cadeaus voor bijvoorbeeld echtgenoot, die een 'snikgedicht' op een maagdelijk witte zakdoek kreeg. Deze kon direct gebruikt worden voor de tranen van geluk die dochter Ingeborg plengde bij het uitpakken van haar labrador-puppenkalender, die nergens meer te verkrijgen was, maar die zomaar bij zus onder de kerstboom lag! Ook de nichtjes Naomi en Yentl konden hun zojuist opgeknapte kamers verlevendigen met fraaie lifestyle cadeautjes. Kortom, het was echt kerstgenieten. Karin en Alex bedankt!

Even het licht aan in Zierikzee

2011-12-23T12:11:00.002+01:00

Hoewel de vorige post super romantisch was, nu nog even wat foto's met het licht 'aan'. Op de onderste foto Restaurant-Brasserie Concordia aan de Appelmarkt, waar ze overigens de lekkerste en de grootste zelfgemaakte tompoucen van heel Zeeland verkopen. Ha, ha , ik kaart het maar even aan, want mochten jullie in de buurt zijn. Aan dat zelfde plein een aantal leuke winkeltjes die nu eens niet onder de vlag van de vele ketens vallen. Voor het winkeltje 'Int Azijn Vat', een bloembinderij en wat cadeau artikelen, moet je het trapje af, het bevindt zich namelijk in de kelder van een prachtig oud pand. Daarnaast het heerlijke lifestyle/cadeauzaakje 'Gezellig', waar je eigenlijk altijd slaagt voor een leuk presentje en rechts daarvan een maar liefst drie verdiepingen tellende antiekwinkel. Zierikzee, voor wie het niet te ver rijden is, een heerlijk uitstapje. Fijn weekend allemaal en mooie, waardevolle Kerstdagen!

Feeëriek Zierikzee in Kerststemming

2011-12-22T18:58:00.008+01:00

Zojuist teruggekomen uit Zierikzee. Voor ons begint het weekend altijd op donderdagavond. Wanneer je voor jezelf werkt, kun je dat zo instellen. We voelen ons dan ook enorme bofkonten wanneer we richting Zierikzee rijden. Daar kopen we wat kranten en tijdschriften en nemen ons vaste plekje in, aan het raam in restaurant Concordia. Daar hebben we een mooi uitzicht op de Appelmarkt. Zierikzee is een heerlijk romantisch plaatsje in Zeeland en voor ons maar een half uurtje rijden.

Op donderdag is het koopavond en nadat we hebben gegeten, halen we altijd nog even een frisse neus en maken een wandeling door het mooie centrum. Soms winkel in, winkel uit, maar vaak zoeken we gewoon de bijna middeleeuws aandoende straatjes op, die schemerig verlicht worden door ouderwetse straatlantaarns.

Deze dagen, zo vlak voor Kerst, is Zierikzee feeëriek verlicht en is het dubbel leuk om er te wandelen en te winkelen. Het leuke van deze plaatsjes is nog dat er winkeltjes zijn die niet direct tot de zogenoemde ketens behoren. Er zijn leuke modezaakjes en winkeltjes met alleen maar kettingen, armbanden en sjaals.

Er zijn winkels die alleen al om het interieur leuk zijn om binnen te stappen. Oude panden met balkenplafonds en allemaal een eigen stoepje. Dat is overigens wel een gedoe, wanneer je per ongeluk geen platte schoenen bij je hebt. De straatjes kennen namelijk veelal nog de ouderwetse 'kinderkoppies'. Ik hou er daarom altijd rekening mee, want dat wandelt toch effe lekkerder! Hierboven zien jullie Capri, dat is een van de weinige die dicht is. Ik ken dat nog vanuit Rotterdam. Wanneer het winter werd ging deze Italiaanse ijsboer heerlijk naar warmer oorden om tegen 'ijsjestijd' (dus geen ijstijd) de deuren weer te openen.

Hierboven rechts zien jullie één van die kleine, donkere schemerverlichte steegjes met gezellige, knusse cafeetjes. De foto rechtsonder is een beeld van een winkel met mooie handgemaakte spullen 'Knock on Wood' waaronder prachtig houten speelgoed en leuke ouderwetse poppenkastpoppen. Daarnaast een cafeetje en een leuk antiekwinkeltje. Kortom, zoals jullie zien hebben wij ons vanavond kostelijk vermaakt. Ons weekend kan al niet meer stuk!

Veertig jaar geleden gekozen voor de langste nacht...

2011-12-21T21:34:00.007+01:00

Vandaag was het 40 jaar geleden dat wij onze trouwdag plande op de dag met de langste nacht. Hoe romantisch kan het zijn. Vandaag vierden we dat samen met onze dochter Ingeborg tijdens een gezellig middagje shoppen en een dito etentje in Middelburg, waar de Kerstgedachte al hoogtij vierde. Een verlicht stadhuis en daarvoor een heuse ijsbaan en een grote verlichte kerstboom. Bloemen en cadeautjes waren vandaag mijn deel. Ha, ha, nu op naar die lange, lange nacht! Overigens, en dat wil ik hier wel even kwijt, vind ik de dag zonder trouwdag trouwens ook al een feestje waard, omdat de dagen die volgen dan al weer lekker gaan lengen. Ik bedoel maar, een uiterst tevreden mens dat in de bloei van haar leven uitkijkt naar de lente. We gaan er zeker, als het ons gegeven is, nog wat mooie jaren aan toevoegen!

Kunstenaar Jos Gielen levert schetsontwerp

2011-12-20T11:48:00.002+01:00

Kunstenaar Jos Gielen uit Oud-Beijerland leverde afgelopen week een schetsontwerp in voor het kunstwerk dat wordt gemaakt van de overgebleven muntjes de zogenoemde Lamoraaltjes, na het 450-jarige bestaan. De muntjes worden omgesmolten en aan Jos de eer om er een passend kunstwerk van te maken. Het kunstwerk een wandreliëf wordt een zichtbare en blijvende herinnering aan het feestjaar en krijgt een prominente plaats in het gemeentehuis.

Jos Gielen, geboren in 1952 in Rotterdam, is beeldhouwer en schilder. Sinds zijn academietijd is hij geboeid door de mens. De voorstellingen in zijn werk kennen een grote mate van abstractie, waarin deze mens centraal staat. Zijn uitgangspunt is, dat de ene mens niet zonder de andere mens kan. 'Samen sterk' is dan ook een belangrijk thema in zijn werk. In zijn schilderijen gebruikt hij kleuren om de gevoelswaarde van situaties tussen mensen uit te drukken. Hij vervaardigt doeken en sculpturen waarop groepen gestileerde mensen in een bijna architectonisch verband zijn samengebracht.

Nu ook Outlet meubelen bij Stoer & Sjiek in Numansdorp

2011-12-16T11:09:00.010+01:00

Afgelopen week weer even bij Anke en Monika van Stoer & Sjiek in Numansdorp binnengestapt voor de komende Kerstcadeutjes. Uiteraard ben ik voor iedereen rijkelijk geslaagd! Ook nu weer zag de winkel er totaal anders uit dan tijdens mijn vorige bezoek. Er was weer veel nieuws binnengekomen waaronder hele prachtige outlet meubelen. Bijvoorbeeld de mooie commode (op de foto links boven, van 670,- voor 495,-). Wie een aantrekkelijk kerstpakket zoekt, Anke en Monika hebben een tafel gemaakt met daarop door hen bij elkaar gezochte artikelen die met elkaar een aantrekkelijk cadeau vormen. Diverse prijsklasse uiteraard (foto links onder). Op de foto rechts onder is nog net een stukje te zien van de (outlet) vitrinekast Geneve van 445,- voor 298,-.

Bij binnenkomst staat in de kleine hal een beeld van een witte secretaire die van 850,- euro nu verkocht wordt voor 425,-. Ook de eetkamerstoelen zijn nieuw. Ze zijn er met en zonder armleuningen. Er zijn veel meubelen, lampen en spiegels die met een aantrekkelijke korting verkocht worden, want Anke en Monica staan te popelen om bij binnenkomst van de nieuwe artikelen, de boel weer een lekker op te schudden.

Nieuw zijn ook de leuke gastendoekjes, een prachtig cadeautje voor mensen met een romantische inslag. Wie er binnenstapt om er gezellig te shoppen, wordt door Monika gastvrij ontvangen met een kopje koffie. Over koffie gesproken, Stoer & Sjiek heeft hele leuke serviezen, waarvan de onderdelen los te verkrijgen zijn. Bij een mooi gedekte tafel horen ook mooie linnen servetten ook daarvoor kun je terecht bij Stoer & Sjiek. Verder laat Anke weten dat de kalkverf van PTMD nieuw is in de collectie. Fantastische poederachtige tinten waar je elk vertrek enorm mee verfraait.

De telkens weer nieuw binnengekomen artikelen en de totale metamorfoses die de winkel van tijd tot tijd ondergaat maken het voor de klanten heel aantrekkelijk om er weer even rond te neuzen. Tien tegen één dat je op een verjaardag of met Kerst geweldig de blitz maakt met een ontzettend gepast en gewild cadeau. Laat je verrassen! Aan Stoer & Sjiek ligt het niet, en al helemaal niet aan Anke en Monika, zij pakken de cadeautjes heel mooi voor je in waardoor je echt met een heel feestelijk gevoel de voormalige smederij verlaat. Stoer & Sjiek bevindt zich helemaal aan het eind van de Voorstraat 6, richting de haven in het prachtige pandje van de voormalige smederij. Neem de moeite om er eens op je gemakkie rond te neuzen, want ik kan je verzekeren het is echt heel leuk, en heel belangrijk in deze tijd, je portemonnee wordt er ook niet al te beroerd van! Kijk voor meer informatie op http://www.stoerensjiek.nl/

De Beijerkorf maandag officieel geopend

2011-12-15T10:52:00.003+01:00

Zoals jullie wellicht wel of niet weten, ben ik al een aantal jaren voorzitter van de Stichting Samenleving in Oud-Beijerland. De stichting is een moderne welzijnsorganisatie die staat voor het verbinden van alle mensen in de samenleving van Oud-Beijerland. Het heeft als oogmerk er op alle sociale fronten te zijn voor de burgers van die gemeente. Dat kan zijn door het organiseren van cursussen, maar ook het Jongerenwerk/centrum, Tweedehands Warenhuis, Spulle Bulle, Speel-o-theek, de SSO Hulpdienst, kindertheater, en de werkgroep die de culturele reisjes verzorgt waar ook ik ook graag aan deelneem. Kort gezegd, jongerenwerk, opbouwwerk, seniorenwerk en sociaal cultureelwerk. Als voorzitter ben ik enorm trots dat we komende maandag het Centrum voor Senioren 'De Beijerkorf' aan de Jan Tooropstraat 6 te Oud-Beijerland officieel kunnen open. De openingshandeling zal verricht worden door burgemeester K. Tiggelaar. Na de opening kunnen de genodigden deelnemen aan een actief programma, waaraan de werkgroepen die in de Beijerkorf gevestigd zijn een groot aandeel leveren. Die middag voeren we in een feestelijke omgeving een paneldiscussie over hoe het is om senior te zijn in de Hoeksche Waard en hoe aantrekkelijk ons eiland is voor deze doelgroep. Bij de tot standkoming, en dat is het mooie van dit project, heeft SSO fantastisch samengewerkt met de wooncorporatie HWwonen, Alerimus (zorg) en de gemeente Oud-Beijerland. De Beijerkorf is zo'n hoogtepuntje in het leven van een voorzitter, maar niet alleen voor mij uiteraard. Ben bijzonder trots op mijn 'cluppie'. Veel mensen maken al met plezier gebruik van de Beijerkorf. Het is er gezellig ingericht. Voor de mannen een biljart, er staan computers, er is een gezellige leestafel met kranten en tijdschriften, open haard en er wordt een heerlijk kopje koffie geschonken. De bezoekers zien het echt als een gezellige ontmoetingsplaats. Wellicht lossen we met dit prachtige initiatief ook een stukje eenzaamheid op. Speciaal voor mensen die graag een beetje extra ondersteuning nodig hebben is er een programma op dinsdag en vrijdag. Op die dagen kunnen bezoekers ook een warme maaltijd genieten hetgeen georganiseerd wordt door Alerimus. Bezoekers kunnen, indien nodig, gehaald en gebracht worden. Iedereen vanaf 55+ is er van harte welkom. Geweldig toch?! Wie meer wil weten kijk even op de website: www.ssobl.nl of bel met 0186-628422.

Mooie opbrengst voor Live life Max en stichting Zomerkind

2011-12-15T10:28:00.002+01:00

Zowel de stichting Live Life Max als de stichting Zomerkind kregen tijdens de drukbezochte Kerstmarkt van basisschool Onder de Wieken ieder een cheque van 2.305,- euro uit handen van Marlous van den Berg. Marlous was organisator van de sponsorloop, waarbij zo'n 100 kinderen en volwassenen deze prachige opbrengst bij elkaar liepen. Ook in 2012 zal wederom een Nieuw-Beijerlandse sponsorloop georganiseerd worden. Ook de Kerstmarkt op de basisschool stond in het teken van de Nieuw-Beijerlandse goede doelen. De opbrengst van de markt zal worden verdeeld tussen de school, stichting Live Life Max en stichting Zomerkind. Beide stichtingen hadden op de markt ook een eigen kraam. Kinderen, ouders, grootouders en vrienden struinden door de school en over het plein langs alle kraampjes. Met lampjes, muziek en kersversiering was de sfeer compleet.

Komende zaterdag Kerstmarkt in Oud-Beijerland

2011-12-14T11:34:00.006+01:00

Komende zaterdag, 17 december is er weer Kerstmarkt in Oud-Beijerland. De Kerstmarkt die tot in de avond duurt, is altijd heel sfeervol. De kramen bevinden zich aan twee kanten van de gracht voor het karakteristieke Oude Raadhuis. Ook in de omgeving van de Veilingpassage, de Oostdijk en de Molendijk vinden er Kerstactiviteiten plaats. Op de kop van de Oost- en West-Voorstraat, aan de voet van de restaurants Heeren van Beijerland en Moods, vinden er de nodige optredens plaats. Uiteraard zijn ook de oliebollen en poffertjeskraam present. De markt is vooral ook gericht op de Kerstaankopen, of het nu gaat om kerststukjes, kerstversiering, cadeauartikelen, kaarten, kleding, antiek en lifestyl artikelen, er is een grote, uitgebreide keuze bij een grote hoeveelheid kramen. Vooral 's avonds wanneer de sfeerverlichting op de dijken en langs de gracht worden ontstoken stroomt het publiek uit de wijde omgeving naar het centrum. Restaurants bieden bij kou een warme gelegenheid voor koffie, thee en warme chocolademelk en ook de heerlijke gluhwein vindt dan gretig aftrek. De Kerstmarkt is er van 11.00 tot 22.00 uur. In de middag is er tevens de mogelijkheid om deel te nemen aan de Snertwandeling op Tiengemeten (10.00-14.00 uur). Een winterse wandeling onder leiding van een gids van Natuurmonumenten. Halverwege staat er voor de sportieve wandelaars een kom snert met roggebrood klaar. De wandeling start bij het informatiecentrum op het eiland. Aanmelden voor de wandeling is noodzakelijk. Kijk voor de kosten van wandeling en veerpont en voor aanmelden op http://www.natuurmonumenten.nl/ Wie zich zaterdag alleen wil bezighouden met de Kerstmarkt, kan voor de wandeling ook op zondag terecht.

Alsnog een beeld van het Dickenskoor op het Landgoed Mariënwaerdt

2011-12-13T11:42:00.005+01:00

Bij het verslagje van ons bezoek aan Landgoed Mariënwaerdt schreef ik al dat ik de dames van het Dickenskoor wel had zien lopen, maar er niets van had meegekregen. Vanmorgen stelde Els van Gemeren uit Oud-Beijerland, de bofkont die wel een plekje in de bus van Stichting Samenleving (SSO) had, ons in de gelegenheid om er toch kennis van te nemen. Zij had het koor wel gehoord en gezien en stuurde deze foto. Hoe sfeervol kan het zijn. De dames in hun prachtige Dickeriaanse kleding dragen bij aan de heerlijke Kerststemming die wij daar die dag mochten ervaren. Daarom er maar even een extra post van gemaakt! Dank je wel Els!

Mooi concert in de Doelen te Rotterdam

2011-12-10T16:22:00.003+01:00

Wat het 'grote genieten' betreft geen klagen. Donderdag naar de Kerstfair op het Landgoed Mariënwaerdt en afgelopen vrijdagavond met vrienden naar het concertgebouw De Doelen in Rotterdam. Daar speelde het Rotterdams Philharmonische Orkest onder leiding van de Japanse dirigent Kazushi Ono. Hij had een prachtig programma samengesteld. Voor de pauze de Ouverture Ruy Blas van Mendelssohn, vervolgens het Concert voor viool en orkest nr. in G van Max Bruch (zie ergens in de rechter kolom op deze blog een andere uitvoering). Het vioolconcert werd uitgevoerd door de in Philadelphia geboren Koreaanse Sarah Chang. Zij maakte van dit concert iets heel bijzonders. Ik heb zelden meegemaakt dat het zo 'klein' maar uiterst indrukwekkend werd gespeeld. Juist bij die kleine zachte passages was het jammer dat het orkest daar niet helemaal in meekon en haar iets te luid overspeelde. Na de pauze werden we getrakteerd op de Symphonie no. 3 van Camille Saint Saëns, beter bekend als de 'orgelsymfonie'.
In dit stuk werden de blazers, vooral aan de baskant, uitgebreid en werd er vierhandig op de vleugel gespeeld in samenspel met de organist Hayo Boerema die het prachtige imposante Doelenorgel bespeelde. Kortom een avondje genieten, en laat dit nu helemaal aan mij besteed zijn! Voor wie dit concertprogramma wil bijwonen, zondagmiddag wordt het nogmaals uitgevoerd. Iedereen een fijn weekend gewenst!

Kerstfair Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt

2011-12-08T20:12:00.018+01:00

Vandaag met mijn vriendinnen Gerda (links) en Netty naar de Kerstfair op Landgoed Mariënwaerdt geweest. Hoewel we bij het wegzetten van de auto nog wat regen hadden, stopte het nadat we in 'De Nieuwe Refter' een heerlijke lunch hadden genoten, waarvoor chefkok Djon Okkerse garant stond. Eenmaal buiten was het, hoewel zwaar bewolkt, toch heerlijk om over het mooie landgoed te lopen. We genoten van wat de Kerstfair ons te bieden had.

Een van de eerste dingen waar we kaartjes voor kochten, was voor een rondleiding door het huis Mariënwaerdt. Het landgoed wordt al 175 jaar bewoond en beheerd door de familie Van Verschuer. Het wordt omringd door eeuwenoude bossen, grootse waterpartijen en uitgestrekte akkers. De naam Mariënwaerdt betekent 'eiland (waard) van Maria' en verwijst naar de oorsprong van het landgoed: de Norbertijner abdij die hier werd gesticht in 1129. De hoofdgebouwen van deze abdij stonden precies op de plek waar nu het Huis Mariënwaerdt staat.

In 1709 werd Mariënwaerdt verheven tot 'Heerlijkheid' om de verkoop te vergemakkelijken. De titel verleende de eigenaar immers status en aanzien. En in 1734 werd het landgoed gekocht door de Graaf van Bijlandt, de voorvader van de huidige eigenaren. Hij bouwde het Huis Mariënwaerdt op de gewelven van de voormalige abdij. Inmiddels beheert de negende generatie Van Verschuers het landgoed.

Een bijzondere plek op de Heerlijkheid is de moestuin. Een 19e-eeuws ontwerp dat gebaseerd is op de oude kloostertuin en het principe van vruchtwisseling. De tuin is verdeeld in blokken waarin elk jaar een ander gewas groeit om uitputting van de grond te voorkomen. Er zijn vruchtenbomen, broeibakken, een waterpomp en een bijzondere druivenkas in een zogenaamd lessenaarsmodel. Zo'n model berust op het principe dat het regenwater via de schuin geplaatste ramen op de wortels loopt, terwijl de druivenplanten zelf er beschermd en warmpjes bijstaan achter het glas. De Oranjerie (rechtopstaande foto hierboven) houdt in de winter de kwetsbare kuipplanten warm. (de moeite waard om even op de fotocollage te klikken om alles groter in beeld te krijgen). De broeibakken zijn alle gericht op het zuiden. Op die manier werd optimaal gebruik gemaakt van de zon.

Binnen in het huis voel je je een beetje een voyeur. Voor de rondleiding zijn enkele woongedeelten opengesteld voor het publiek. Andere gedeelten zijn privé en worden op dat moment ook daadwerkelijk bewoond. Maar wanneer je dan over een glasplaat heen, die in de deuropening is gemonteerd, in een slaapkamer kijkt, staat daar tussen al dat oude sjiek en prachtig opgemaakte ledikanten als een dissonant een elektrische wekker. Misschien wel mede daardoor speelt mijn fantasie mij ontzettend parten en zie ik in gedachten de Baron hier ontwaken. Die zich vervolgens vliegensvlug aankleedt, op één van de knopjes drukt om het dienstmeisje in sneltreinvaart de bedden op te laten maken en zelf snel het glazenplaatje voor de onderste deurhelft zet. Zo, laat het publiek maar komen.... zoiets. Vervolgens een hijgende baron en barones die via een naast gelegen venster de horde nieuwsgierigen de oprijlaan op zien komen denderen. Helaas kan ik jullie er geen foto's van laten zien, want binnen mocht niet gefotografeerd worden. Via een kijkje, eveneens achter glas, in de huiskamer sloeg ik nog wel een nieuwsgierige blik op de prachtige naast gelegen bibliotheek. Kasten van de grond tot aan het hoge plafond en prachtig gebonden cartografie. Kijk, dat had ik nou wel even van wat dichterbij willen begluren.

Buitengekomen genoten we van de sfeervolle Kerstfair. Hoewel ik nog even snel wat Dickens figuren net voor de Kerstslede zag oversteken, hebben wij niets meegekregen van dit in stijl geklede kerstkoor. Midden in het parkbos viel er nog wel een modeshow te genieten in de Hooge Schuur. Veel stands met leuke en vooral bijzondere kerstversieringen, buitenplanten en voederhuisjes.

Uiteraard ontbrak het op deze Kerstfair niet aan bijzondere producten om van de Kersttafel iets bijzonders te maken. Kruidenbroden, worsten, high tea cakes en Nederlandse biologische wijnen. Maar ook winterfruit op traditionele wijze ingemaakt in een heerlijke bruine rum, gedroogd fruit, mooie flesjes olijfolie, truffels, kazen en honing. Stand met antiek en het complete emaille assortiment van vroeger in bijna alle kleuren die er in die tijd hebben bestaan.

Uiteraard waren er de nodige stands met buitenkleding, laarzen en tassen. Verder Art Deco meubelen, oud zilver, glas en siersmeedwerk. Opvallend veel woonwinkels in landelijke sfeer. Verkoop van buitenkookartikelen en terrashaarden. We zagen prachtige Ierse en Schotse wollenplaids en bladerden in schitterende geïllustreerde kinderkerstboeken, waaronder de Geheime Tuin. Authentiek outdoor, boerenbonte tafelkleden en dito serviezen. Naarmate de middag vorderde werd het zo rond half vijf steeds leuker op het landgoed. Nu pas kwamen in het donker al die mooie kerstversieringen en lampjes pas goed tot zijn recht.

Tot onze grote vreugde ontdekten we nog een heel goede bekende uit de Hoeksche Waard. Onder de standhouders bevond zich namelijk onze vriendin Willy Klok uit Strijen die met haar mooie Italiaanse serviezen uit Bassano op de fair stond. Schalen met reliëf van tomaten, citroenen, knoflook en mooie Jacquard tafelkleden op maat (http://www.italiaansservies.nl/). Willy had een prachtig plekje op de fair in de voormalige paardenstal. Wie nog naar de Kerstfair gaat: Willy staat op PS 1.

Wie zijn lekkernijen en voorraadkast wil aanvullen Mariënwaerd biedt het in grote hoeveelheden. In prachtige potjes met mooie dekseltjes zijn er in de landgoedwinkel heerlijke jams en chutneys, zoals peren-walnoten te koop. Maar ook landgoedsap. Verder waren er prachtige kerstpakketten te koop waarin al deze heerlijkheden bijelkaar waren gebracht en aangevuld waren met een bijzonder dienblad, kerstservetten en heerlijke chocolade. Let bij een bezoek aan de Kerstfair niet op je gewicht en de lijn en laat een iets te brede taille je gemoedsrust niet in de war brengen. Werkelijk overal staan heel uitnodigend de schaaltjes om te proeven van kaas, worst, gedroogde vruchten noten en waanzinnig lekkere chocolade, zoals rijst en noten met een heerlijke chocolade laag. Mmmmm, niet te versmaden.

Wie op zoek is naar landelijke keukenspullen, gezellige romantische lifestyl, sieraden, kleding en ambachtelijk gemaakte heerlijkheden kan zijn kans nog pakken. De Kerstfair op Mariënwaerdt is er nog tot en met 11 december. Hopelijk boffen jullie dan, net zoals wij vandaag, dat het niet regent en dat de wind geen roet in het eten gooit. Wie onder die gesternte naar de Kerstfair gaat zal vast net zo genieten als dat wij, Gerda, Netty en ik dat deden.

Mooi, nieuw werk van Hetty Dalm in Zilveren Schoen aan de Kade 14 te Piershil

2011-12-04T14:37:00.010+01:00

Zoals ik jullie beloofde hierbij een impressie van het mooie, nieuwe werk van mijn buurvrouw, keramiekkunstenares Hetty Dalm. Gisteren woonde ik de opening bij in Galerie De Zilveren Schoen in Piershil aan de Kade 14. Misschien nog wel leuk om er bij te vertellen dat De Zilveren Schoen gevestigd is in de voormalige schoenmakerswerkplaats waar eigenaresse Corrie Heikoop nu zilveren sieraden maakt en exposeert. Een duidelijke verwijzing dus naar de huidige naam van de galerie.

Naast het keramisch werk van Hetty, exposeerde Ria Hooijmaaijers uit Dedemsvaart haar abstracte schilderijen. Langzaamaan laat Hetty het maken van gebruikskeramiek los. Die omschakeling is tot stand gekomen door de opleiding die zij volgt aan de Academie voor Beeldende Kunsten in het Belgische Hoogstraten. Hetty liet zich inspireren door de Koreaan Seung Ho Yang die al in een vroeg stadium zijn gedraaide vaas van de schijf haalt en na wat handelingen hem weer terugplaatst om hem dan pas definitief af te werken.

Ook liet Hetty zich inspireren door de Japanner Shozo Michikawa. Deze doet heel spannende dingen met zijn gedraaide vazen en kommen. Hij snijdt, krast en plakt er andere stukken klei op, waarna hij weer verder draait of de vaas op een andere manier vervormd, wat een heel bijzonder resultaat geeft. Sterker nog, wanneer je het werk bekijkt heb je niet het idee dat het ooit op een draaischijf heeft gestaan. Beide technieken spreken Hetty aan en zijn in haar laatste werk terug te vinden.

De opening van de expositie werd gisteren drukt bezocht en werd geopend door de kunsthistorica Ingeborg Breugel. Zij hield haar gehoor, tijdens haar openingstoespraak, voor om deze kunst vooral met het oog 'te bevoelen'. Er aandachtig naar te kijken en er eigen conclusies uit te trekken. Daarmee wilde zij ook aangeven dat de geëxposeerde kunst niet direct iets hoefde voor te stellen, maar dat het met het oog bevoelen eigen een stimulans is om te genieten van een mooie vormgeving. Dat is wat ik gisteren ook gedaan heb. Ik heb de kunst bevoelt met mijn camera om er jullie deelgenoot van te maken.

Voor wie deze foto's alleen niet genoeg zijn, kan op vrijdag van 12.00 tot 17.00 uur en zaterdag van 10.00 tot 16.00 uur terecht in De Zilveren Schoen aan de Kade 14 te Piershil. Op dinsdag 20 december is iedereen welkom van 12.00 tot 22.00 uur de woensdag, donderdag en vrijdag daarop volgend van 12.00 tot 17.00 uur. Uiteraard is het werk van Hetty en Ria te koop. Hetty is ook deelnemer aan het maandelijkse Polderrondje elke eerste zondag van de maand. Dan kunnen jullie haar van 11.00 tot 17.00 uur zelf aan het werk zien in haar atelier aan de Oud Cromstrijensedijk wz 102 te Klaaswaal.

Een knus weekend binnen

2011-12-03T10:24:00.006+01:00

Het wordt, gezien de weersomstandigheden, waarschijnlijk een knus weekendje binnen. Kan ook heel gezellig zijn. Toch staat er vandaag voor mij nog het één en ander op het programma. Vanmiddag even naar Galerie de Zilveren Schoen in Piershil aan de Kade, waar mijn buurvrouw Hetty Dalm haar prachtige, laatst gemaakte, keramiek exposeert. Ingeborg Breugel, kunsthistorica zal de expositie openen. Volgende post zal ik jullie het mooie werk van Hetty laten zien. Vervolgens hebben we een heerlijk etentje met vrienden georganiseerd. Lekker binnen, want de terrassen zijn vanaf nu wel verleden tijd. Wens jullie allemaal een heerlijk weekend, geniet er van!

Mag ik van jou.....

2011-12-02T09:15:00.005+01:00

Door een artikel in het AD/RD, Rotterdams Dagblad is het kwartetspel dat ik een paar jaar geleden maakte weer volop in de belangstelling zeker nu de cadeutjestijd in aantocht is. Het Hoekschewaardse kwartetspel heeft overigens meer kwartetten dan een normaal spel. Normaal zijn het er negen, maar omdat de Hoeksche Waard 14 dorpskernen heeft, zag ik me genoodzaakt het spel uit te breiden. Het was ontzettend leuk om van elke dorp de mooiste plekjes in beeld te brengen. Omdat ons eiland eigenlijk geen souvenirs kent, was het doosje kaarten een leuk hebbedingetje. We lieten een oplage van 7.000 stuks maken. Daarbij destijds niet gerekend op al die mensen die kwartetten verzamelen. De oplage vloog weg, nu liggen er nog zo'n 800 stuks in het magazijn. Maar sinds gisteren, na het stukje in de krant, zijn er toch weer mensen die de vorige berichtgeving hierover is ontgaan. Opnieuw krijgen wij als uitgeverij, boekwinkels en VVV de vraag: Mag ik van jou.... Alleen jammer dat er in de krant een wat ongelukkige kop boven het artikel staat, want molen 't Vliegend Hert staat niet in Strijen maar in 's-Gravendeel. Met deze conclusie zou ik het spelletje zeker gewonnen hebben! Wie het artikel wil lezen, moet er even op klikken, dan komt de afbeelding wat groter in beeld.

Voor het nieuwe Magazine binnen gluren bij de buren

2011-12-01T10:40:00.008+01:00

Altijd weer spannend als de vervoerder de hoog opgestapelde pallets bij ons in het boekenmagazijn neerzet. We openen dan snel de eerste de beste doos die we te pakken krijgen en bladeren hem, vers van de pers, door. Heerlijk, en best ook wel weer een beetje trots op alle mooie fotografie bij de artikelen/interviews waar we zoveel plezier aan beleefde. Ik zeg altijd: het magazine straalt de vrolijkheid uit waarmee wij hem voorbereiden en uitwerken. Voor het nieuwe december/januarinummer van Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy 'gluurde we dit keer ongenegeerd bij de buren'. Hierboven zien jullie een kleine collage van de drie pagina's die ik maakte bij Coby en Wim van Geemert, die bij ons op de dijk wonen. Bijna buren dus. Zij verzamelen antiek en lopen daar tot in België en Frankrijk alle mogelijke markten voor af. Daarnaast verkopen zij ook brocante en antiek. Een heerlijk huis en ben dan ook wat de foto's betreft helemaal 'los' gegaan. Wim en Coby zorgen er trouwens voor dat alle magazine's bij de winkels terecht komen. Zodra de pallets binnenkomen van de binder rijden zij ze uit naar de boekwinkels en supermarkten.

Mijn collega Coby van Wijk ging naar een oude vlasfabriek en gluurde daar naar binnen. Dit keer geen boeren, want de vlasindustrie is wat dat betreft passé in de Hoeksche Waard, op soms een enkel veld na. Nee, zij gluurde naar de metamorfose die de oude fabriek tijdelijk had ondergaan doordat een collectief van kunstenaars kunst in de polder heel letterlijk had genomen. Een leuk inspirerend en bijzonder interview.

Collega Sylvia Extra (http://www.villaextra.blogspot.com/) bracht een bezoek aan haar vriendin Jeannet in Zuid-Beijerland omdat die zo ongeveer alles verzamelt wat los en vast zit. Onder de kop 'De ramen staan bol, het huis is vol' laat zij de lezers meegenieten van de heerlijke verzamelwoede van Jeannette. En wat een schoonheden van plaatjes dit opleverde voor drie pagina's glamour is met geen pen te beschrijven. Hierboven een kleine indruk van de prachtige verzameling die nu geheel in Kerstsfeer is.

Sylvia bracht ook een bezoek aan Truus Schipper die een geheel andere hobby heeft, namelijk verhuizen. Tegen dat haar huis helemaal in prachtige stijl is aangekleed. Krijgt Truus de kriebels en wil er weg.....Niet gemakkelijk in deze tijd, maar zij laat graag iedereen meekijken in haar prachtig ingerichte huis. Veel foto's van een vooral mooie witte, lichte inrichting. Veel ideetjes voor de geïnspireerde lezer en prachtige foto's van Sylvia.

Uiteraard geen magazine de deur uit zonder kunst. Dit keer ging collega Kees van der Wal naar de Numansdorps kunstenaar Adam van Dam die zowel het Surrealisme als het Realisme in zijn penseel heeft. Onder de kop: 'Buiten schilder ik wat ik zie en binnen wat ik voel' is dit eigenlijk een uitleg van zijn stijl in de notendop. Verder een heerlijk Sintverhaal en interview met de schrijfster Loes Gouweloos uit Strijen die zeker weet dat sinterklaas vroeger ook een doodgewoon kind was. Ik ontdekte dat de eerste scootmobiel in Klaaswaal er al was in 1956. Een leuk interview met styliste Rika Malestein van collega Marjan van der Leer en Gooische verwennerij in Oud-Beijerland. Verder tot slot een boeiend verhaal van Sylvia die wederom binnen gluurde bij een echtpaar in Goudswaard, dat maar liefst 15 poezen en twee ezels verzorgt. Jullie snappen wel dat dit prachtig fotomateriaal opleverde. Ik wil maar zeggen: kopen dus het magazine. Wie het Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy toegestuurd wil krijgen moet dit even mailen naar: info@hoekschewaardmagazine.nl Je krijgt hem dan voor 3,95 exclusief verzendkosten thuis gestuurd (ook van oude nummers is nog wel wat in voorraad).

Verrassend stukje Hoeksche Waard: tussen molen en museum

2011-11-29T12:12:00.003+01:00

De gidsen van Hoekschewaards Landschap organiseren op zaterdag 10 december a.s. een leuke excursie, die gedeeltelijk per auto en gedeeltelijk te voet voert van de molen in Goidschalxoord tot het Hof van Assendelft in Heinenoord. Wat valt er te beleven? De molenaar raakt niet uitgepraat over 'zijn molen'. Gidsen van HWL vertellen over de Vlietmonding waar een bijzonder diertje leeft en over het ontstaan van de Hoeksche Waard en het buurtschap Goidschalxoord. Verder mag men rondkijken op het erf van een monumentale boerderij en krijgt men uitleg bij de vraag, waar het water van de haven in Heinenoord toch blijft. De deuren van de eeuwenoude, wat scheef staande, kerk in Heinenoord gaan open waarbij de kerkmeester een persoonlijke rondleiding verzorgd. Tenslotte belandt de excursie bij het statige Hof van Assendelft (nu museum in restauratie) met zijn mooie, door Mien Ruys ontworpen tuin. Een afwisselende excursie door een verrassend stukje Hoeksche Waard. Kom zaterdag 10 december even voor 10.00 uur naar de molen van Goidschalxoord alwaar de excursie wordt gestart. Kosten voor de excursie zijn 3 euro, leden HWL 2 euro en kinderen tot en met 12 jaar 1 euro. Informatie en inschrijven bij Ineke Koevoets telefoon 0186-661872 of email: igran1@kpnmail.nl
Toelichting bij de foto's de mensen in klederdracht werden gefotografeerd in de Mien Ruys tuin van het Streekmuseum tijdens de Van Koetsveldtentoonstelling. Verder een afbeelding van het museum het Hof van Assendelft en de pas gerestaureerde molen van Goidschalxoord.

Het raadsel van kunst, ze zijn er ineens

2011-11-27T15:20:00.004+01:00

Kunst is een raadsel. Soms vloeien er figuren zo uit je penseel op het doek. Je hebt ze niet bedacht, althans ik niet. Ik laat het gebeuren en dan zijn ze er ineens, in de kleuren die ik wel bedacht heb trouwens. Ik breng kleuren aan op het doek die ik mooi vind en vervolgens pak ik een stoel en begin intensief te kijken naar die kleuren. Op de één of andere manier gebeurt er dan iets. Ik zie plotseling een hoofd, ik maak een dunne penseel aan met donkere verf en vang het hoofd in een lijn. Niet veel later zie ik nog een gezicht en de gezichten hebben een lijf. Weer die lijnen, die donkere kleur. Verwondering, ze zijn gekleed in de kleuren die ik vantevoren bedacht heb. Want het is heerlijk om te werken met kleuren die mooi zijn en harmoniëren. Maar het gebeurt eigenlijk op dezelfde wijze waarop mijn hoofdpersonen in mijn boeken zich manifesteren. Een wit vel papier of een blancoblad in de computer en vervolgens vindt er een gesprek plaats tussen twee mensen, letters, regels, vullen bladzijde na bladzijde. Je raakt als schrijver eigen met hen, gaat van hen houden en leeft dagelijks mee met hetgeen hen gebeurt. Soms zou ik willen dat het anders met hen liep, maar er is geen houden aan. Ze gaan een eigen weg en bladzijde na bladzijde vult zich tot het tenslotte hun verhaal is geworden. Soms loop het goed met ze af, som helaas ook niet. Als kunstenaar, als schrijver heb ik mensen toegevoegd aan deze wereld. Op de cover van mijn boek zet ik mijn naam, want ze zijn toch een beetje van mij als ik ze aan de openbaarheid prijs geef. Dit schilderij signeerde ik bescheiden rechts beneden aan. Ze zijn mijn huiskamer binnen geslopen en schijnen iets te bespreken, wie ze zijn? Geen idee. Ik moet nog aan ze wennen. Zodra ik weet wat ze te vertellen hebben, laat ik het jullie weten, of misschien ook niet, want kunst is een raadsel... ze zijn er ineens!

Nummer drie van het online tijdschrift Naturelle Magazine is verschenen

2011-11-24T18:40:00.004+01:00

Zojuist kreeg ik het nieuwe Naturelle Magazine toegestuurd door Annemique de Kroon. Ook dit derde nummer is weer heerlijk om even voor te gaan zitten. Mooie fotografie en leuke, lezenswaardige items. Naturelle Magazine is een fantastisch digitaal online tijdschrift. Wanneer je op het volgende klikt dan kom je direct op het Magazine, sterker nog daar kun je ook de eerste twee nummers bekijken http://www.naturellemagazine.nl/
Mocht je zelf nu ook heel enthousiast worden van dit prachtige online tijdschrift, geef de website dan door, want aan Annemique zal het niet liggen, ze heeft het vierde nummer alweer in voorbereiding. Wanneer je hem zelf online toegestuurd wilt krijgen, moet je even een mailtje sturen naar Annemique info@naturellemagazine.nl Laat haar dan direct ook weten hoe je het tijdschrift vindt, ze zal blij zijn met jullie reacties.

Historische glas in lood gekoppeld aan een fraaie wandeling

2011-11-24T11:05:00.007+01:00

Samen met Quist schoenen uit Numansdorp organiseert Hoekschewaards Landschap wederom een leuke wandelexcursie. Ditmaal is de start om 13.00 uur in het nationaal Landschap Centrum aan de Veerweg in Numansdorp. Na ontvangst aldaar is er een heerlijk kopje koffie of thee met cake en volgt er een uitleg over het glas-in-lood raam dat recent is gerestaureerd en geplaatst in het centrum.

Jarenlang sierde het karakteristieke glas-in-lood raam het voormalige raadhuis van Numansorp. Nu, 22 jaar later, is het te zien in het Nationaal Landschap Centrum. De voormalige gemeente Numansdorp kreeg het raam tijdens de bouw van het raadhuis in 1953 als geschenk van de Ambachtsheerlijkheid Cromstrijen. Het bestaat uit 9 panelen en beeldt de stichting ABH uit. Het bevat een voorstelling van de uitgifte op 16 juli 1942 van het eeuwigdurend erfpacht van aanwassen, uitgorzen, slikken, rietbossen, visserijen en vogelarijen door Maximiliaan van Oostenrijk aan zijn secretaris, mr. Gerard Numan. Na de sloop van het raadhuis werd het raam opgeslagen op de zolder van de gemeentewerkplaats. En ook hier geldt maar weer eens: wie wat bewaard, heeft wat!

Na de koffie en het bekijken van dit mooie glas-in-lood raam vertrekt de groep naar het grondgebied van de voormalige Ambachtsheerlijkheid voor een wandelexcursie in de Oosterse Bekade Gorzen onder leiding van gidsen van HWL. Stevige schoenen, ha, ha, wordt ongetwijfeld door Quist op gelet, en een verrekijker worden aanbevolen. Volwassenen betalen 2 euro kinderen kunnen gratis mee. De excursie duurt tot ongeveer 16.00 uur. Voor informatie kan men terecht bij Waldien de Man 06-30691262. Opgeven kan bij excursies@hwl.nl of bel met Quistschoenen 0186-651496.

Gun jezelf een boeiende zaterdag

2011-11-23T11:16:00.009+01:00

Gun jezelf een boeiende zaterdag. Op 26 november a.s. organiseren gidsen van Hoekschewaards Landschap een wandelexcursie in en rondom het dorp Strijen. Waarom schrijf ik boeiend? Omdat Strijen de oudste gemeente is in de Hoeksche Waard. Het dorp en de omgeving kennen een lange en rijke geschiedenis. In de Middeleeuwen was Strijen al een welvarende plaats. De gemeente is rijkelijk voorzien van de meest uiteenlopende monumenten. De Nationaal Landschapgidsen van HWL zullen hier graag over vertellen om jullie een boeiende zaterdagochtend te bezorgen. Iedereen die mee wil moet zich even voor 10.00 uur melden op de parkeerplaats achter de Grote Kerk (bij gebouw Salvatori) in Strijen. De kosten zijn 3 euro, leden van HWL betalen 2 euro en kinderen tot 12 jaar 1 euro. De gidsen Cobi Smit, Ineke Blanker en Bep Odems hebben er zin in. Op de fotocollages hierboven wat sfeerplaatjes van de Esschenplaat en Strijen-Sas dat ook tot Strijen behoort. Dat de wandeling daar ook is uitgezet hoeft niet zo te zijn, dus laat je zaterdag verrassen tijdens deze leuke historische wandeling.

Kleine schaapskudde voor Hoekschewaards Landschap

2011-11-22T14:05:00.004+01:00

Hoekschewaards Landschap is een schaapskude rijker. Van de week kwamen er tien Schoonebeeker schapen aan in op ons eiland. Ze gaan een rol spelen in de voorlichting die HWL gaat geven over het beheer van de bloemdijken. Met de keuze voor dit ras wordt een bijdrage geleverd aan de in stand houding van een stukje levend erfgoed. Hoekschewaards Landschap beheert tientallen hectares bloemdijken. Een gevarieerd planten- en dierenleven is hierbij het doel. Het beheer bestaat uit maaien en het afvoeren van het maaisel en beweiding met schapen. Bij het beheer wordt nauw samengewerkt met boeren en een professionele schapenhouder verzorgt de beweiding. De dijken behoren tot de kernkwaliteiten van ons Nationaal Landschap en het beleid voor de streek geeft aan dat de dijken een op biodiversiteit gericht beheer moeten krijgen. HWL heeft hier veel ervaring mee en gaat de komende tijd hier voorlichting over geven aan de jeugd en de bezoekers van het Nationaal Landschap Centrum. Voor dit doel is die kleine kudde Schoonebeekers aangeschaft. Dit wordt mede mogelijk gemaakt door provinciale en europese subsidie. Hoekschewaards Landschap wil hierdoor meewerken aan de in stand houding van een oud huisdierras. Voor zover bekend bestaat er geen oud-Hoekschewaards schapenras. Het Schoonbeeker ras is het zeldzaamste schapenras in Nederland. Met zijn veelkleurigheid, typische Romeinse gebogen neus, harige vacht en hoge benen is het een opvallende verschijning.

Dikke mist dan is het lekker in je mandje

2011-11-21T10:20:00.005+01:00

Vanmorgen dikke mist en een druipende natte boel buiten. Zelfs de honden hadden het vanmorgen niet echt naar hun zin buiten. Waren weer blij dat ze binnen waren evenals wij trouwens. Lekker de open haard aan, krantje, kopje koffie. Tandarts afgezegd, want het is geen doen om nu de weg op te gaan. Hierboven zien jullie op de tweede collage de oudste, Zipper en op de derde fotocollage Sebastiaan die zich weer heerlijk inrolde. Onze honden Zipper en Sebastiaan zijn nu 12 en 13 jaar, behoorlijk oud voor een labrador die hooguit vijftien jaar wordt. Op wat kleine kwaaltjes na zijn beide nog best gezond. Sebastiaan heeft altijd een lekker puppenkoppie gehouden en vertedert nog elke dag. Zipper, hoewel ook een mannetje, moedert altijd heel lief over Sebastiaan en wij hebben dan ook weinig aan de opvoeding van Sebastiaan hoeven doen. Voor Zipper is het gelijke monniken, gelijke kappen: wat hij niet mag, mag maatje Sebastiaan ook niet en roept hem eerder tot de orde dan dat wij dat doen. Zo was het al toen Sebastiaan bij ons kwam. Zipper omarmde letterlijk zijn kleine vriend en leerde hem pantoffels kapot te bijten, takken te kraken en haalde de kleine waterrat uit de vijver als die trachtte over te zwemmen. Sebastiaan heeft nog al eens een oorontsteking en ik zie het altijd aan Zipper. Als het weer eens zover is, tilt hij het oor op van Sebastiaan en begint het schoon te likken. Voor mij een teken er weer iets aan te doen. Overigens een probaat middeltje van onze dierenarts: huishoudazijn 1:3 met water mengen en de oren schoonspuiten. De bacterie verdraagt geen zure omgeving. Dus na vijf dagen spoelen zijn de oren weer bacterievrij. Beter dus dan al die dure oorcleaners. Op de eerste collage wat foto's uit de 'oude doos' van dit mooie stel, waar we zielsveel van houden en die echt een onderdeel vormt van ons gezin. De mooiste foto vind ik die waar Zipper voordoet hoe je een tak klein krijgt. Vooral ook het ontzag van die kleine Sebastiaan tenaanzien van Zipper is echt aanbiddelijk.

Specht gered voor de gong

2011-11-19T11:25:00.008+01:00

Ik voer de vogels het gehele jaar door. Het resultaat is dat ik elk seizoen weer prachtige bijzondere vogels in de tuin heb, mede ook omdat mijn tuin tamelijk bebost is met veel bomen en struiken. 's Middags tijdens de siësta van deze twinkeliers is het een gekwetter van belang, zo hevig dat sommige fietsers of wandelaars weleens stilstaan om er naar te luisteren. 'Zo moet het in het paradijs geklonken hebben', riep eens een voorbijwandelende mevrouw. Ik kon haar geen ongelijk geven bij die gedachte. Dat je bij het voeren ook mee-eters hebt, moge blijken uit deze foto's. Een kleine rat klom handig naar de ketting pinda's om er zich vervolgens in een oud duivennest, in een boom daar vlakbij, tegoed aan te doen. Op de foto's zien jullie ook de specht. De groene zit over het algemeen ergens achter in de tuin en komt zelden of nooit mee eten. Zijn gehak op de boomstammen is echter binnen te horen. Maar deze bonte is brutaler en komt behoorlijk aan zijn trekken, want alle netjes maakt hij kapot en was onlangs te zwaar voor het vetbollenhangertje waardoor hij pardoes uit de boom rolde. Ik denk ook dat het altijd dezelfde is die hier zijn maaltijd komt op scharrelen. Van de week vonden wij hem, of haar, boven aan de dijk. Hoewel we dichterbij kwamen vloog hij niet weg. Aan elk leventje komt een eind, zo dachten wij. Maar er was iets geks. Er stak een lang soort worm uit zijn bek waardoor wij het idee kregen dat het dier aan het stikken was. We trokken aan de 'worm', naar later bleek een muizenstaart, en door dat gejutter kreeg het keelgat waarschijnlijk enige lucht, want met een slikkende beweging ging de 'vette hap' naar binnen. Onze bonte vriend vond zijn vrolijkheid terug en zonder verder te bedanken, koos hij het luchtruim. Eigenlijk wist ik niet dat spechten ook muizen aten. Maar aangezien die veldmuizenhapjes ook mee scharrelen bij het kippen- en vogeltjesvoer zal de specht gedacht hebben dat zo'n goed gevuld hapje best te verteren was als bijzonderheid op het dagelijkse menu. Iedereen een fijn weekend, geniet er van!

Nieuw boek over de RTM stoomtram

2011-11-17T19:25:00.004+01:00

Naast het Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy zijn wij ook nog steeds actief als uitgeverij van o.a. topgrafische boeken en boeken met historische onderwerpen. Deze week verscheen bij ons de nieuwe uitgave over de RTM stoomtram die tussen 1878 en 1978 hier op de eilanden het vervoer verzorgde. Onze RTM-auteur Bas van der Heiden, een grote verzamelaar van foto's en andere documenten, dook voor ons opnieuw in de 100-jarige geschiedenis van dit zo beroemde trammetje. In dit boek maar liefst 200 nog niet eerder gepubliceerde foto's. Ook werden de oprichtingsacte en de Koninklijke Goedkeuring opgenomen evenals wat aandelen, plaatsbewijzen en dienstregelingen. Naast afbeeldingen van het trammetje bevat het boek ook de voorloper van de stoomtram, de paardentram en de voor de eilanden zo belangrijke veerponten. Het boek ligt vanaf begin deze week in de boekhandel en er is nu al een run op dit boek zo boordevol nostalgie. Voor wie van een dergelijke historie houdt, is dit een mooi cadeau voor de komende feestdagen.
De uitgave (ISBN 978-905534-380-8) is tegen 29,95 euro te koop bij de boekhandel, in het RTM trammuseum en via onze webwinkel http://www.deboektant.nl/

Er zijn hier op het eiland heel wat leuke verhalen te vertellen over dit trammetje dat ook wel door veel mensen het 'Moordenaartje' werd genoemd. Liefhebbers van deze tram hebben er een hekel aan wanneer deze aanduiding wordt gebruikt. Maar ondanks het weinige verkeer gebeurde er toch wel wat ongelukken met deze tram. In een eerdere serie hebben wij destijds deel 13, het ongeluksgetal, bestemd voor foto's van de ongelukken die er met de tram gebeurde. Daarmee hebben we ruimschoots een boekje met 100 foto's gevuld. Wanneer je nu terugdenkt aan dat boemeltje kun je je niet voorstellen dat er ooit nog iemand geheel onoplettend onder de tram kwam. Het ging ook allemaal heel gemoedelijk. Mijn overgrootmoeder gaf bijvoorbeeld gewoon aan de conducteur op Klaaswaal een grote witte sloop mee waarin zij het vuile wasgoed meegaf voor haar dochter in Rotterdam. Die deed de was voor haar en haalde het op aan het begin/eindpunt aan de Rosestraat in Rotterdam. Later bracht de conducteur gewoon het schone wasgoed weer me terug naar Klaaswaal. Heerlijk idee toch dat dit vriendendienstje gewoon nog kon in die tijd. Wie dat stukje nostalgie nog eens wil 'proeven', er zijn jaarlijks talloze rijdagen vanuit het RTM museum in Ouddorp op Goeree-Overflakkee. Leuk in de kerstvakantie voor de kinderen.

Rozen bloeien vlakbij een herfstig grafje

2011-11-17T10:47:00.005+01:00

Elk jaar weer een gek fenomeen, de gehele zomer bloeien bovenstaande rozen maar matig. Is het eenmaal herfst dan is er een enorme bloeispurt. Misschien herinneren jullie nog dat ik vorig jaar om deze tijd, toen het al behoorlijk vroor en zelfs sneeuwde, een van de rozen met een prachtige wit 'suikerrandje' had gefotografeerd als de 'Last rose of summer'. Tien tegen één dat dit nu weer gaat gebeuren.

De herfst en winter kennen niet alleen leuke en mooie kanten, maar ook wat droevige zie onderste fotocollage, rechtsboven. Dit plekje veren is er over van één van de twee duifjes die elke morgen gezellig samen met de kippen en de muizen uit de bak met voer komen eten. Even heeft er één niet opgelet en door een luchtaanval verslonden door een roofvogel. Maar, als natuurmens, besef ik dat de natuur uit 'eten en gegeten worden' bestaat. Het plekje met veren verdwijnt langzaam onder de afgevallen bladeren en vormen zo een herfstig grafje, dat in het voorjaar, alleen wanneer ik mijn foto's bekijk, tot een herinnering is geworden: c'est la vie.

Bezoek van de 'vorst' bij 60 lentes

2011-11-16T10:37:00.004+01:00

Gisteren was ik jarig en telde maar liefst 60 lentes. Bij voorkeur lentes, want ik heb het niet zo op de winter. Nou, krijg ik zat persberichten voor mijn tijdschrift binnen met de melding dat de burgemeester bij een bepaalde leeftijd met een bos ruikers voor de deur staat. Maar, bij 60 jaar denkt hij zelfs nog niet aan een kaartje. Nee, op zijn lijstje ben ik met deze prestatie nog niet in het vizier. Nog even wat jaartjes bij 'sparen' en dan ga ik vast wel een keer in zicht komen. Toch had ik voor wat betreft 'hoog bezoek' niet te klagen, want wat schetst mijn verbazing bij het naar buiten stappen? Staat daar zowaar 'de vorst' voor mijn deur. Nou, ja. Cadeautje bevroren kippenwater en een stel krioelende veldmuizen, die weten dat degene die jarig is trakteert, waren mijn deel. Zeker wanneer de vorst zich heeft aangediend, dan doe je extra je best, toch?! Direct dus pindaslingers opgehangen om de sfeer te verhogen. Over medeleven die dag geen gebrek. Hoe het nu voelde? 'Nou, top,' riep ik voortdurend mijn rimpels en plooien naar achteren wegstrijkend tot een knoop op mijn achterhoofd, hetgeen nog steeds een ruime blik op de toekomst geeft. Heerlijk! Ik heb met de tijd een hele metamorfose ondergaan zonder dat daar enige cent aan te pas is gekomen. Gewoon gratis. Was blond, nu grijs en ging zomaar van maatje 36 naar 40! Leuk toch dat je op deze wijze ineens meer waard wordt. En meneer Visscher....wel die is gek op grijs. Hij weet hoe prettig een gezonde zestigjarige zich voelt, is ervaringsdeskundige, want hij heeft het alweer vijf jaar achter zich gelaten. Sterker nog, zijn Zwitserlevengevoel werkt aanstekelijk. Kijk, en daar hebben we gisteren onder het toeziend oog van de vorst opgedronken en namen daarop een koninklijk besluit: Joie de Vivre!!

Frisse neus halen op De Staart

2011-11-15T14:09:00.004+01:00

Komende zondag, 20 november a.s., organiseert de vereniging Hoekschewaards Landschap een wandelexcursie in natuurgebied De Staart. Dus diegene die in het weekend een frisse neus wil halen zijn van harte welkom. De gidsen van HWL ontvangen hun gasten bij het natuurbezoekerscentrum Klein Profijt te Oud-Beijerland. Daar kunnen jullie kennisnemen van de ontstaansgeschiedenis van de zalmvisserij. Vrijwilligers legden daar een gedeelte van een vroeger machinegebouw bloot met de daarbijbehorende installatie om de netten van de zalmvissers binnen te halen. Na het vertellen van de geschiedenis nemen de gidsen jullie mee naar het naastgelegen natuurgebied De Staart. Dit is het gebied waar de Konickpaarden en de Schotse grazers hun rustige leventje leiden. Voor de kinderen is deze wandeling ook leuk, want onderweg kunnen ze hun behendigheid tonen op diverse boomstammen over de waterpartijen of in de uitkijktoren klimmen om het gehele gebied te overzien. Voor de echte durfal is er een verzonken stenen buis om doorheen te kruipen. Weer of geen weer de excursie gaat altijd door, dus 'laarzen aan' is geboden. Verzamelen om 12.00 uur bij Klein Profijt aan het Zalmpad 11 Oud-Beijerland. Gerda Quist en Koos Valkenburg zullen die middag gidsen. Zij hopen met jullie een gezellige zondagmiddag te beleven. Leden van HWL betalen 2 euro, niet leden 3 euro en kinderen tot en met 12 jaar betalen 1 euro. Na afloop nog gezellig koffie of thee drinken? Dat kan in het natuurbezoekerscentrum Klein Profijt, want dat is tot 17.00 uur geopend. Noteren dus die prachtige herfstwandeling!

Eén, twee, drie, vier, hoedje van...

2011-11-14T21:52:00.008+01:00

Ik was vanmiddag op de koffie bij mijn vriendin Conny Biesheuvel van boerderij Midden-Leeuwenstein in Heinenoord. Ze had me stiknieuwsgierig gemaakt met haar actie 'één, twee, drie vier, hoedje van....' Zij zorgde er afgelopen Prinsjesdag voor dat ze met een aantal dames zeer dáftig op het Lange Veurhout aan de Koningin verscheen. Hierboven zien jullie een collectie van de creatieve invallen die onze majesteit vanuit de Gouden Koets zeker een rilling van jaloezie moet hebben bezorgd. Zelf droeg Conny die dag de 'bumper girl', een vernuftig ontwerp waarbij de blote voetjes van de girl heur haar op de juiste plaats hield. Maar, zo liet de creatieve ontwerpster weten, ze was ook zeer verguld over haar voorjaarscreaties zoals die met Flappie, en niet vergeten de lammetjes. En wat dachten jullie van de badeendjes met lelieblad? Haar creaties hebben haar nog net geen lintje opgeleverd, maar zo liet onze vorstin desgevraagd weten, daar wordt nog over nagedacht. Trouwens nog een gratis hint om heel goedkoop een leuke bijpassende hoed te maken, knoop een sjaal om een neutrale kleur hoed en walla. Sommige hoedjes hebben maar een doorsnee van een centimeter of vijftien, daar monteerde zij heel handig een haarspeld onder, zodat het 'dopje' eigenlijk de naam hoed niet mag dragen. Het werd een echt 'haar' creatie. Haar van Midden-Leeuwenstein wel te verstaan! Weest op uw 'hoede', want deze carrièremaakster gaat er aankomen. Voor inlichtingen: c_biesheuvel@hotmail.com

Originele cadeautjes bij Stoer & Sjiek in Numansdorp

2011-11-12T11:50:00.009+01:00

Gisteren was ik weer even bij Anke van Stoer & Sjiek in Numansdorp. In cadeautijd is die ooit kleine, oude smederij het walhalla als het gaat om originele cadeutjes. Leuke hoedendozen, windlichten, prachtige ingebonden boekjes met handgeschept papier met hele romantische omslag. Wie wil daar nou niet in schrijven, tekenen of foto's in plakken. Hierboven zien jullie er ook een, die gebruikt zou kunnen worden als receptieboek bij een trouwerij. Verder prachtige dozen om een mooie fles wijn in te verpakken, bijzondere fotolijsten, kaarsen, kussens, servetten en servetringen. Meubelen, die geen levertijd kennen, mooi serviesgoed, grappige paraplu's met leuke, romantische binnenzijde zoals vogels en rozen. Alle cadeautjes worden op een bijzondere wijze ingepakt. Het leuke van Stoer & Sjiek is dat het zo'n winkel is waar je lekker kunt snuffelen en altijd wel een leuke vaas, mand, plaid of het een of andere hebbeding tegenkomt. Ha, ha, hoewel ik geen aandelen in de zaak heb, zou ik jullie toch echt willen aanraden om eens een kijkje te gaan nemen in de oude smederij aan de Voorstraat 6 in Numansdorp. Stoer & Sjiek heeft cadeautjes in alle prijsklassen. Gun jezelf een leuk uitje en vervolgens het gevoel dat je iets bijzonder op de kop hebt getikt. Anke van Stoer & Sjiek is te bereiken op 0186-653355. Op maandag is de zaak gesloten. Allemaal een gezellig weekend!

Verrassing tijdens alweer de laatste schilderles

2011-11-09T21:46:00.007+01:00

Het was vandaag alweer de laatste schilderles bij Suze van Leeuwen in Mijnsheerenland. Het is telkens een sessie van zes lessen. Vorige week hebben we op bespannen board gesso gemengd met zand opgezet. Vanmiddag zijn we daarmee op les aan de slag gegaan. We zijn met z'n vijven en ieder van ons heeft al binnen die zes lessen een bepaalde stijl ontwikkeld. Ik vind het spannend om voor het oog mooie kleuren op het doek te zetten. Kleuren naast elkaar, soms gedeeltelijk over elkaar heen, kleuren mengend op doek en/of op het pallet. Vervolgens kijk ik of ik er figuren in kan ontdekken. Dat is een spannende bezigheid, en duurt soms uren, maar het levert gek genoeg altijd weer wat op. Vanmiddag ontaarde mijn gebruik van vrij felle kleuren in een sprookje, ha, ha dat ik er trouwens zelf bij moet schrijven, want het bestaat nog niet. Hoe origineel kun je zijn. Maar het is me toch leuk! Kijk nu al uit naar de volgende sessie!

Schilderresultaat aan het eind van een ontspannen weekje

2011-11-05T22:14:00.004+01:00

Aan het begin van de week schreef ik over het ontspannen weekje dat ik tegemoet ging. Het dagje uit naar Delft heb ik jullie inmiddels laten zien. Nu, aan het eind van de week is ook het schilderstuk dat ik onderhanden had klaar. Ben zelf weg van deze kleuren en koop me bijna scheel aan mooie tinten die er bij passen. Het werk heeft ook een naam meegekregen namelijk Dorpsfeest. Ik heb hem met een gekarteld palletmes met gesso opgezet. Vervolgens een weekje laten drogen, drie kleuren bij elkaar gezocht die mij mooi leken en aan de gang gegaan. Met kwast opgezet en me laten verrassen. Na er een paar dagen tegen aangekeken te hebben, mijn schildersezel staat in de kamer, ontdekte ik er drie figuren in en was mijn dorpsfeestje compleet. Werd er helemaal vrolijk van. Met houtskool de lijnen aangezet en hier en daar weer weggeschilderd, zodat hij een natuurlijk verloop kreeg. Ik denk dat die figuren vanzelf zijn ontstaan, want tijdens het schilderen draai ik op de achtergrond Klezmermuziek dan weet je bijna zeker dat je schilderij iets vrolijks meekrijgt. Allemaal een fijn weekend verder!

Bezoek aan De Porceleyne Fles in Delft

2011-11-03T21:00:00.013+01:00

Na het Museum Nusantara ging de reis naar Royal Delft Koninklijke Porceleyne Fles. We bezochten de kunstenaars die er aan het werk waren, maar kregen ook een rondleiding door het bijbehorende museum waar niet alleen de geschiedenis van de VOC , maar ook het ontstaan van deze prachtige aardewerkfabriek wordt verteld. Tot slot namen we een kijkje in de fabriek zelf. In 1916 verhuisde de Porceleyne Fles van het Oosteinde naar het huidige adres aan de Rotterdamseweg in Delft. Op de foto hierboven zien jullie de prachtige keramieke trap. Het bijzondere keramiek bevindt zich door het gehele pand en staat voor de oprichting van de afdeling 'Bouwkeramiek' in 1895. De fabriek kreeg toen veel belangrijke opdrachten voor architectonisch keramiek o.a. voor het Vredespaleis te Den Haag.

Aardewerkfabriek 'De Porceleyne Fles' werd opgericht door David Anthonisz van der Pieth. Door de burgeroorlog in China kwam er minder import van aardewerk naar Nederland. Omdat juist in die tijd de Delftse bierbrouwerijen wegvielen, werden de gebouwen geschikt gemaakt voor pottenbakkerijen. In 1697 kwam de fabriek in handen van de Leidse koopman Johannes Knotter. In die periode waren er maar liefst 32 aardewerkfabriekjes waarmee een hoogtepunt werd bereikt in de faience-industrie. In het museum hangen prachtige meters grote tegeltableaus met allerlei voorstellingen.

Het decoreren begint met het aanbrengen van de contouren, waarna de plateelschilders de details uit de vrije hand vormgeven met speciale penselen van marter- en eekhoornhaar. Er wordt met een zwart kleurstoffenmengsel van kobaltoxide geschilderd. Door de chemische reacties tijdens het bakproces verkleurt het patroon, onder het glazuur, naar blauw.

In een zaal van het museum een heuse Nachtwacht van Rembrandt, geschilderd door één plateelschilder, terwijl in de oude vitrinekasten prachtig keramieke potten, schotels etc. stonden. Zelfs het daar hangende porcelijn van de kroonluchters werd beschilderd in Delfts Blauw. Trouwens, bij een bezoekje aan het toilet ontkwamen we ook niet aan dit fenomeen, want zelfs in de wc pot was het porcelijn beschilderd.

We wandelde ook door de binnentuin van De Porceleyne Fles met aan één kant een prachtig voorbeeld van het bouwkeramiek in de vorm van een bijna on-Hollandse galerij. Aan de wand een bijzonder tegelplateau (onderste foto links) naar een schilderij van Jan Toorop. Nu eens niet de bekende vierkante tegels, maar als puzzelstukken met de lijnen van de afbeelding mee.

Hierboven nog een prachtig voorbeeld van de bouwkeramiek waar men bijna net zo trots op is als op het zoveel meer bekende Delfts blauwe aardewerk. Een schitterend staaltje bijzonder keramiek waarmee in 1900 op de Wereldtentoonstelling in Parijs de Grand Prix werd gewonnen met de gekleurde sectiel panelen die in de galerie van de binnentuin te zien is. Bovenste foto rechts.

In het museum naast veel kaststellen, schalen, vazen en schotels ook de bekende tulpenvazen. Bloemen waren vroeger al een kostbare zaak, dus wie in het bezit was van een dergelijke tulpenvaas mocht zich met recht 'rijk' noemen. In het museum ook een portretgalerij van bekende Nederlanders. De onderkant van elk stuk wordt voorzien van een merkje, de naam van de schilder, de jaarcode en het artikelnummer. Terwijl er ook een certificaat van echtheid wordt verstrekt. De gids vertelde ons dat er ook wel eens 'misbaksels' tussen zitten. Een afgekeurd stuk wordt aan de onderkant altijd voorzien van een diepe kras ten teken dat er iets mis is met de beschildering of het glazuur. Een leuk weetje wanneer we op een antiek of brocantemarkt denken met een mooi stuk Delfts blauw in de hand te staan. Even op de onderkant kijken dus!

Tot slot kregen we nog een rondleiding door de fabriek zelf. Opvallend waren de nog onbeschilderde kerstklokjes en kerstballen. Men is duidelijk al aan het werk voor de komende Kersttijd. Nu nog allemaal hoog opgestapeld blanco, maar straks gaan ze stuk voor stuk door de hand bij de plateelschilders van de Royal Delft om vervolgens aan de winkels te worden uitgeleverd. Wie ook eens in de Porceleyne fles wil binnenkijken die moet dan morgen en zaterdag die richting uit, want dan kan men er gratis naar binnen. Tevens worden er workshop georganiseerd. Kijk hiervoor op http://www.royaldelft.com/ Het is beslist de moeite waard om deze prachtige fabriek met een bezoekje te vereren.

Dagje kunst en cultuur in Delft

2011-11-02T20:00:00.011+01:00

Ons uitje was een echt kunst- en cultuurdagje waarbij we een bezoek brachten aan Delft. Al vroeg opgestaan kwamen we in een ontzettende file terecht zodat we uiteindelijk zo rond elf uur aankwamen bij het Nusantara Museum op het Sint Agathaplein (vlak naast het Prinsenhof). Rondleiders stonden al met smart op ons te wachten om ons langs de bijzondere museumstukken te leiden. Het Nusantaramuseum is hét Indonesiëmuseum van Nederland.

Het is het enige museum in Nederland dat geheel gewijd is aan de kunst en cultuur van Indonesië, het land dat in de Nederlandse geschiedenis zo'n belangrijke rol heeft gespeeld. We bezochten de nieuwe tentoonstelling 'Tussen hemel en aarde'. Het toont de hoogtepunten uit de rijke collectie, die haar oorsprong vindt in de beroemde Delftse Indische Instelling. Sfeervolle presentaties tonen onder andere de Javaanse hofcultuur, Indonesische textiel en de relaties tussen de bewoners en hun voorouders in de oud-Indonesische culturen. Hoogtepunt vond ik wel de prachtige Wajangpoppen die, geloof het of niet, Willem van Oranje en zijn gevolg voorstelde. Een stukje vaderlandse geschiedenis uitgebeeld in een poppenspel.

Na het museumbezoek kregen we de tijd om te lunchen en even door het mooie historische Delft te slenteren. In een leuk café-restaurant genoten we van een heerlijke salade en een tosti geitenkaas. Het was die dag prachtig weer en een feest om langs de mooie grachten te wandelen met al die rijkdom aan historische panden. Het Delft van Johannes Vermeer, de meester van het licht in optima forma.

Natuurlijk liepen we op de terugweg ook nog even de tuin binnen van het Prinsenhof waar de Vader des Vaderlands, Willem van Oranje, ons vanaf zijn sokkel begroette. Jammer genoeg was er geen tijd meer om het Prinsenhof binnen te gaan waar de Prins in 1584 werd vermoord. Hij werd evenals alle 46 Oranjes begraven in de boven alles uit stekende Nieuwe Kerk. In een volgende post neem ik jullie mee naar Royal Delft uit 1653, beter bekend als Koninklijke Porceleyne Fles. Waar wij niet alleen de kunstenaars mochten ontmoeten, maar ook in het museum en de fabriek zelf mochten rondkijken. Iedereen kent het Delfts blauw, maar wat mij daar vooral intrigeerde was het bijzondere bouwkeramiek dat o.a. werd gebruikt in het Vredespaleis in Den Haag. De prachtig gekleurde sectielpanelen, waar de Porceleyne Fles in 1900 de Grand Prix mee won op de Wereldtentoonstelling waren nog te zien in de bijzondere galerie in de schitterende binnentuin die bijna on-Nederlands is. Uiteraard heb ik ook daar een hele serie foto's genomen die ik jullie in een volgende post zal laten zien.

Dagje uit, schilderen, schrijven en vioolspelen

2011-10-31T19:40:00.001+01:00

Ik ga een lekker ontspannen weekje tegemoet. De laatste zaken voor het december/januarinummer Magazine/Polder Glossy zijn gedaan. De pagina's zijn opgemaakt en ben qua inhoud een tevreden mens. Leuke artikelen, gezellige interviews en zo helemaal december. Morgen samen met mijn vriendin, de schrijfster Gerda van Wageningen, naar Delft. Bezoek aan de Porseleyne Fles en een museum. Reisje gaat uit van de Stichting Samenleving Oud-Beijerland waar ik voorzitter ben. Voor woensdag staat dan mijn vierde schilderles bij Suze van Leeuwen in Mijnsheerenland op het programma. Bij haar heb ik les in abstract schilderen, een heerlijke middag waar ik wekelijks naar uitkijk. Voor wat betreft een woensdag heb ik me voorgenomen om verder te schrijven aan mijn kinderboek 'Rara dat ben ik'. Blogger Ans gaat het manuscript illustreren en liet tijdens haar bezoek aan mij, haar voor-schetsen zien. Ze zijn werkelijk prachtig en heel origineel. Dus hoop ik haar binnenkort van de nodige hoofdstukken te voorzien, zodat ook zij aan de slag kan. Daarnaast ga ik weer voorzichtig met vioolspelen beginnen nadat ik door het vele studeren een tennisarm had opgelopen. Het gaat weer goed, maar moet voorzichtig zijn. Maar, de studie lonkt, want ik heb mooie muziek van Franz Schubert op de lessenaar. Fijn om daar een begin mee te maken. Kortom, ik vermaak me wel. Bovenstaande foto maakte ik van één van de schilderijen die ik bij Suze schilderde (http://www.artsuus.nl/).

Wat doen jullie met dat uurtje?

2011-10-29T12:08:00.005+02:00

Lekker vooruitzicht, in het weekend worden de klokken weer een uur verzet waardoor we dit keer een uurtje langer kunnen slapen. Maar toch raar, krijgen we een uur terug, gaan we het liggen verslapen. Moeten we eigenlijk niet doen. Het levensritme is toch iets vreemds, want wat maakt nu zo'n uurtje uit zou je denken. En toch merk je het de hele dag, je houdt gewoon tijd over. Zeker als je pas 's morgens de klok verzet. Overigens is dat in het voorjaar vervelender, want dat uur kom je dan echt voor je gevoel tekort, vandaar dat wij in het voorjaar de klokken bij het naar bed gaan al verzetten. Trouwens, al bedacht wat je dat uur gaat doen? Leuk hè om je zo bewust te zijn van één vol uur. Eén vol uur op een mensenleven benut hem goed, want het leven is kort. Hoor wel wat jullie er van gemaakt hebben. Ik ga hem in ieder geval niet verslapen. Wens jullie een fijn en voor je gevoel lang rozig weekend!

Geniet in het weekend op je roze wolk

2011-10-22T12:05:00.001+02:00

Hoewel lekker fris, schijnt het zonnetje. Geniet daarom van een geweldig mooi weekend! Heerlijk weer voor een lekkere wandeling in de natuur en om te genieten van een prachtige herfst. Ik heb alvast een roze wolk voor jullie gecreëerd, waarop ik met plezier een plekje vrij maak. Je bent van harte uitgenodigd. Wanneer iedereen een beetje inschikt is er genoeg voor al mijn volgers. Voor wie het nog niet roze genoeg is mag de roze bril meenemen, dan kan het weekend zeker niet meer stuk. Dank je wel voor jullie gezellige reacties de afgelopen tijd. Deze contacten beschouw ik als een rijke ervaring! Fijn weekend allemaal!

Tuin helemaal verregend, maar kent nog steeds zijn charme

2011-10-20T10:57:00.001+02:00

De tuin is nu wel helemaal verregend. Momenteel sluipen alle herfstkenmerken mijn erf op. De muisjes zoeken hun heil weer in het kippenhok. Een dak boven je hoofd, voer in de vorm van o.a. zonnenbloempitten, die ze parmantig oppeuzelen en al helemaal aan mij gewend zijn wanneer ik het hok open, kan het beter. Ha, ha, ze weten van wie ze het moeten hebben. In het schuurtje waar mijn cavia's zijn gehuisvest, brand inmiddels het kacheltje. De tuinstoelen staan voorover geleund tegen de tafel voor het regenwater. Ook de fazanten zoeken hun heil in mijn tuin. Maar liefst drie haantjes en een hen. De kippen houden zich uit lijfsbehoud veelal op onder de struiken, want ook de roofvogels houden zich zo af en toe op boven en in mijn tuin. De vogeltjes voer ik het hele jaar door waardoor het zelfs op een regenachtige dag als deze druk is in mijn tuin. De bergen bladeren heb ik aan de potten met planten toegevoegd die buiten blijven. De rest is nestmateriaal voor de egels. De andere potplanten gaan vandaag naar binnen. Ik blijf bij het langslopen van mijn geraniums de dode bloemen er uit knippen. Maar, het gaat denk ik niet meer lukken om ze nog in bloei te krijgen, de regen en de nachtvorst maken een einde aan hun schoonheid. Ongemerkt gaat het dan tijd worden voor de winterviolen op de tuintafels, ook weer leuk! Zo heeft elk jaargetijde zijn charme. Lekker binnen bij de openhaard. Nog even de laatste werkzaamheden voor het kerstnummer van het Magazine en dan neem ik de tijd voor andere dingen. Ik heb een mooie boek om te lezen, een schilderwerk onder handen en een kinderboek dat ik de komende tijd ga afmaken zodat het in het voorjaar kan uitkomen. Kortom, ik vermaak me wel.

De geur van zojuist gesnoeid bietenloof

2011-10-17T11:24:00.003+02:00

Er hangt een dichte, herfstige mist over de velden. Achter ons huis hangt tegelijkertijd ook de geur van zojuist gesnoeid loof van de suikerbieten, die in de mist blijft hangen en zich mengt met een vochtige grondlucht. Het is een lucht die je alleen in het najaar op het platteland kunt opsnuiven. Een lucht die zo helemaal met de herfst is verweven. Het geronk van zware machines die een begin maken met het oogsten van de suikerbieten. Soms duikt hij, na een baantje van voor naar achter, uit de mist op. De gele Miedema wagens getrokken door een tractor rijden af en aan met de zojuist geoogste bieten.

De wagens worden geleegd op het erf van mijn achterbuurman boer Piet Graveland. Daar zullen de bieten op grote hopen blijven liggen tot hij aan de beurt is bij de 'peefabriek' om zijn oogst te verwerken. Niet meer in Oud-Beijerland of Puttershoek, want de Hoeksche Waard heeft inmiddels geen suikerfabriek meer. De bieten zullen worden afgevoerd naar het Brabantse Stampersgat, waar ze zullen worden verwerkt. De hazen, die zich tot nog toe in een paradijs van loof waanden, slaan op de vlucht, met hun lange stevige achterpoten rennen ze het veld door. Wanneer morgen het land leeg is en 's ochtends vroeg de zon opkomt, spelen die zelfde hazen, voor ons nu zichtbaar, hun spel. De fazanten zullen tussen het achterblijvende loof de insecten wegpikken, evenals de meeuwen. Wanneer de jachttijd begint sluit ik de gordijnen, het is een treurige afsluiting van een seizoen waar ik na al die jaren platteland nog steeds niet aan kan wennen. Aan de mistige hemel hoor ik hoe een zwerm ganzen zich verplaatst naar betere oorden. Even het Niels Hölgerson gevoel.

Morgen ligt het land er bij in afwachting om te worden omgeploegd. Glimmende, donkere kluiten aarde, het wordt tot volgend voorjaar ons uitzicht. Hooguit afgewisseld met een betoverend sneeuw- of vrieslandschap en prachtige zonsondergangen. Direct worden uit praktische overweging ook de slootkanten gemaaid. De watersnippen wachten het niet af en lopen in mijn tuin, evenals de fazanten die bij het zien van mijn honden luid klokkend een boom in vliegen.

De 'buit' is binnen. De mist trekt op, het land is leeg.......Dag zomer welkom herfst!

Genoeg herfstmateriaal te koop om het huis mee op te leuken

2011-10-15T12:23:00.001+02:00

Talloze winkels spelen aardig in op de aankomende herfst. Er zijn schitterende dingen te koop die het huis in deze tijd extra knus maken en het zo mooi aan de herfst aanpassen. Ik weet nog dat er een tijd was, toen ik op de lagere school zat, dat elk kind een herfststukje moest maken. De plantsoenen, parken en bossen werden bijna leeggeroofd om aan dit verzoek te voldoen. Inmiddels zijn we stukkies wijzer en is er begrip gegroeid voor het feit dat we paddestoelen en takken met bessen lekker moeten laten waar ze zijn, namelijk in de natuur. Op die manier kan de hele mensheid van een enorme 'herfsttafel' genieten tijdens een lekkere stevige wandeling. Natuurlijk gevallen dennenappels, kastanjes en vallend blad kunnen ook heel decoratief zijn en daar is ook niets tegen, maar alles wat juist in de herfst groeit en bloeit is beter om te laten staan. Op de foto's zien jullie materiaal dat zeker gebruikt kan worden om er het huis mee op te leuken. Gecombineerd met bijpassende kleur kaarsen, mooie windlichten, pompoenen, dennenappels, afgewaaide takken en blad is het huis helemaal aan te passen aan dit mooie, kleurige seizoen. Ga eens lekker shoppen in elke plaats bevinden zich wel van die leuke winkeltjes die bovenstaande materialen verkopen. Ook de kussenhoezen en plaids kunnen aan dit seizoen worden aangepast. Onderbreek het shoppen voor een heerlijk kopje herfstthee en verwen jezelf met appelgebak van de laatste oogst. Kijk, dan wordt het leven pas echt geleefd! Geniet van een mooie herfstweekend!

Het nut van herfstbladeren

2011-10-14T11:31:00.005+02:00

Na de regen en wind van de afgelopen dagen heeft de tuin definitief zijn herfstkleedje aangetrokken. In de tuin ligt al heel veel blad. Op sommige stukken veeg ik dat op een grote hoop, want egeltjes vinden het heerlijk om er hun winterslaapje in door te brengen. Ook de merels vinden het zalig om in zo'n hoop bladeren te 'rommelen'. Ik ben dus zuinig op al het bladval. Daarnaast kijk ik het hele jaar door waar ik in de tuin stekken van struiken en bomen kan vinden. Momenteel heb ik weer een heel rijtje potten met zaailingen. Ook deze krijgen nog voor de vorst een bedje van bladeren op de aarde, evenals de hortensia's waarvan ik sommige in potten heb staan. Het is heerlijk om in je eigen tuin door de bladeren te sloffen. Hetgeen overigens bij nat weer heel verraderlijk kan zijn, en je moet uitkijken dat je niet uitglijdt. Vanmorgen mijn geraniums nog een laatste snoeibeurt gegeven. Alle door de regen verpieterde bloemen er uit geknipt. Nu maar hopen dat ze met de dagen zon die komen gaan nog een keertje in bloei willen komen. Maar dan moet de nachtvorst natuurlijk geen roet in het eten gooien! Wens jullie allemaal een fijn weekend en wellicht een mooie herfstvakantie!

Hoeksche Waard Magazine/Polder Glossy een heerlijk najaarsnummer

2011-10-07T19:04:00.001+02:00

We hebben er weer hard aan gewerkt en het is altijd weer spannend hoe hij er uitziet wanneer hij van de binder komt. Het is een heerlijk najaarsnummer geworden met veel bijzondere items. De fotocollage hierboven is van onze medewerker Sylvia Extra. Zij liep in Oud-Beijerland de bomenroute en maakte onderweg prachtige herfstfoto's. Voor wie de route ook eens wil lopen, moet even naar de VVV aan de Waterstal in Oud-Beijerland voor een brochure.

Onze medewerker Marjan van der Leer ging op bezoek bij de Klaaswaalse Elly Vos die onlangs haar winkel 'Tafelgoed en Eetgerei' opende aan de Rijksstraatweg 1c. Elly importeert rechtstreeks prachtige tafelkleden, serviezen en bestek uit Zuid-Afrika. Daarnaast verkoopt ze nog tal van andere mooie woonaccessoires. http://www.tafelgoedeetgerei.nl/

Sylvia ging ook nog naar de Zwanegatsedijk 3 in Maasdam waar ze terecht kwam in de schitterende, romantische tuin met rietgedekte monumentale boerderij van Barbara Koorn en Peter Schmidt. Een droomplekje met uitzicht op de Binnenmaas en waar beiden dol gelukkig zijn met hun ezeltjes, varken Bram en tal van mooie zwarte kippen.

Redactioneel medewerker Kees van der Wal bezocht in 's Gravendeel de 1450 spaarpotten van Ali Naaktgeboren. Een wat uit de hand gelopen hobby, die spaarzaamheid niet bepaald in de hand heeft gewerkt. Kees liet zich leiden langs alle mogelijke vormen van missiepot tot het eenvoudige spaarvarken.

Tot slot ging medewerker Coby van Wijk langs in Maasdam waar twee wijnkenners, Peter Los en Martin v.d. Heiden zich volop bezighouden met de import en workshops van Italiaanse en Griekse wijnen. Ha, ha, zich vast zonder dat wij het weten liet overhalen om er ook te proeven. Verder nog leuke reportages van het maken van bijzondere Cup Cakes bij Lisa Schilperoort in 's-Gravendeel, een kijkje bij de jonge, vrouwelijke, zeer ambitieuze goudsmid Mariëlle Zuidijk in Numansdorp, die heel mooie gouden sieraden maakt. Tot slot: Twee hartsvriendinnen die de prachtige handwerkwinkel Joli genaamd, zijn begonnen in Puttershoek en ga zo maar door. Wie lekker wat te lezen wil hebben in het weekend moet op een holletje naar de winkel. Het Hoeksche Waard Magazine is alleen in de Hoeksche Waard te koop, maar het Polder Glossy (zelfde inhoud) is ook op Voorne-Putten, Rotterdam, Dordrecht, Goeree-Overflakkee te koop tegen 3,95. Ik zeg altijd, het Magazine straalt de blijheid uit waarmee wij, het redactieteam van Hoeksche Waard Magazine het tijdschrift maken. Fijn weekend allemaal!!

Ook zo lekker geslapen allemaal?

2011-10-07T09:27:00.001+02:00

Ook zo lekker geslapen allemaal? Nou ik wel, het heeft wel wat al die herfststormen rond het huis, die heftige kletterbuien op het dak die je het gevoel geven van een tentje op de hei. Vannacht grommend onweer, felle lichtflitsen, heerlijk dat 'weer'zinwekkende gespook zo rond het huis. Dekbed nog maar eens tot mijn neus opgetrokken en me nog maar eens heerlijk omgedraaid in mijn warme bed. Dan kijk ik tegen de klok van zeven uur aan. Jammer, dat het 's morgens alweer zo donker is wanneer je er uit moet. Maar ook hier van de nood een deugd gemaakt. Omdat ik de CV nog steeds niet aan heb, de openhaard aangestoken. Alleen het oplaaien van de vlammen geeft de kamer al een warme gloed. Tussen de buien door mijn krantje uit de brievenbus gehaald, uitgeperst sinaasappeltje, krantje, ontbijtje...wat wil een mens nog meer. Straks mijn laarzen aan en met de honden naar buiten. Langzaamaan kleurt de wereld om ons heen, nu, nu is het ECHT herfst!

Wij op het strand,maar natuur deed zijn werk

2011-10-06T10:57:00.000+02:00

Terwijl wij de afgelopen week op het strand lagen en zwembroek en t-shirt tot de favoriete kledingstukken behoorde, deed de natuur gewoon onafgebroken zijn werk. Hier en daar gooide ze alvast wat blad op de grond en begon bomen en struiken van een kleurtje te voorzien. Maar wij, wij hadden er geen oog voor. Terrassen liepen vol en we lieten ons door de heerlijke warme zon verwennen! Geleidelijk aan werden we door de weermannen afgekickt en sinds vandaag krijgen we weer oog voor wat zich achter onze rug werkelijk in de natuur in die zonnige periode heeft afgespeeld. Gewoon herfst met alle melancholie en kleuren die daar bij horen. Wat dat betreft zijn we toch ook wel weer een gemoedelijk volkje en schikken we ons al gauw weer helemaal naar de omstandigheden. Maken een heerlijke wandeling en genieten, zoals hier in het bos van de Borrekeen bij Zuid-Beijerland, van de prachtige natuur. Voor het oog nog net niet helemaal herfst, er zit nog genoeg groen blad aan de bomen. Maar wanneer je er wandelt ruikt de aarde naar champignons en dan weet je er is geen ontkomen meer aan. 's Avonds al weer vroeg donker, kaarsjes aan en een brandende openhaard. En plotseling bekijken we het interieur weer eens even met een andere bril. Hier en daar kan de gezelligheid en de styling nog wel wat worden aangepast. Woonwinkels krijgen het ineens drukker en ook de modewinkels staan weer wat meer in de belangstelling. Het tijdens het mooie weer maar weer opgeruimde stapeltje wintergoed kan eigenlijk best wat worden uitgebreid. Dus lekker shoppen en leuke dingen scoren. Is het leven mooi of niet?! Geniet er van!

Paddenstoelenexcursie in Tunnelbos

2011-10-03T10:12:00.002+02:00

Wie nog geen bestemming heeft voor komende zondag heb ik een leuk en interessant herfstuitje. Op zondag 9 oktober organiseren de gidsen van Hoekschewaards Landschap een paddenstoelenexcursie in het Tunnelbos bij Heinenoord. Dit gebied staat bekend om de vele soorten paddenstoelen, waaronder zeer bijzondere. Stevig en waterdichtschoeisel is aan te raden bij nat weer. Om de omgeving lekker dichtbij te halen is een verrekijker ook niet weg. Wanneer je mee wilt dan moet je zondag om 14.00 uur verzamelen op het parkeerplaatsje boven de Heinenoordtunnel. Kosten 3 euro, voor leden HWL 2 euro kinderen tot en met 12 jaar betalen 1 euro. De gidsen zijn Marjon Kunst, Ineke Koenis en Willem Star.

Akkerranden in de war door mooie nazomer

2011-10-02T18:26:00.004+02:00

Op sommige plaatsen in de Hoeksche Waard zijn de akkerranden een beetje in de war door het mooie nazomerweer. Of is het opnieuw ingezaaid? Door het natte weer bleef er van de prachtige akkerranden in de zomer niet veel over. Dat is nu, in oktober wel anders. Juist nu de velden zijn ontdaan van het graan, de uien en de aardappels, bloeit de akkerrand. Een beetje laat en niet helemaal waarvoor ze in het leven zijn geroepen, maar mooi toch?!

Vrachtwagen van de weg door een ree

2011-09-30T09:25:00.003+02:00

Van de week is er hier vlakbij, op de Rijksweg, een vrachtwagen van de weg geraakt door een overstekende ree. De domoor, die ree dan bedoel ik. Gelukkig is er niets gebeurd en de vrachtwagenchauffeur kwam met de schrik vrij. In de Hoeksche Waard komen ze steeds meer voor. De bovenste foto van de ree, die tussen het groen door loert, kreeg ik een poosje geleden van een Oud-Beijerlander bestemd voor het Magazine, het dier lag nota bene in zijn achtertuin een tukkie te doen. De foto's rechts onder zowel op de bovenste collage als op de onderste zijn genomen in de omgeving van Puttershoek. Het heeft wel wat dat deze dieren zich ook in de Hoeksche Waard gelukkig voelen. Een teken dat we hier wat de natuur betreft goed bezig zijn. De dieren schijnen ontzettend goed te kunnen zwemmen, dus het Spui is niet alleen voorbehouden aan de veerpont. Onze ree schijnt zijn voorland op Goeree Overflakkee en Voorne-Putten te hebben. Zo'n dier wil ook wel eens op vakantie, dus koffers gepakt en zwembroek aan: op naar de Hoeksche Waard! En geef hem eens ongelijk!

Hoe huis en tuin door de jaren heen veranderde

2011-09-29T13:56:00.005+02:00

Toen wij elf jaar geleden dit huis kochten, na ons avontuur in Oostvoorne, lag de tuin er maar kaal bij. Ook het huis was nog niet geïsoleerd en gespachteld. Er is veel werk verricht aan het huis en dat werpt nu inmiddels zijn vruchten af. We werkten veel met blauw/wit buiten. De markiezen blauw/wit gestreept, de smeedijzeren hekken langs het gehele perceel in dezelfde tint blauw als de raamposten, de markiezen en de ouderwetse buitenlantaarns.

De tuin verdeelden we in een aantal gedeelten. Zo kregen de honden, Zipper en Sebastiaan het gedeelte met de fruitbomen, waar we ook het tuinhuis bouwden. Dat gedeelte ligt het meest ver van het huis. Meer naar voren een tuin met een gazon een mooi stenen pad er doorheen en veel bomen, struiken en vooral ook veel rozen. We hebben veel geld aan de tuin uitgegeven, want er bleef geen plekje aarde onbenut. Dit deden we omdat er uit het naast liggende land (bieten, tarwe, aardappelen), veel onkruid overwaait. Door het nu helemaal vol te zetten, heb ik een bijna onderhoudsarme tuin. Uiteraard blijft er altijd wel werk, want snoeien, de boel in toom houden, oude rozen knippen en maaien, blijft nu eenmaal altijd terugkomen. Maar goed beschouwd sta ik in het hoogseizoen misschien maar twee keer 'met de kont omhoog' zoals ze dat hier zo mooi zeggen.

De garage werd omgebouwd tot hobbyruimte, dubbele beglazing, isolatie en we trokken de centrale verwarming door. Het resultaat is een romantisch ogend huisje naast het huis. Met ervoor het bankje met mijn beeldige kinders. De beelden gemaakt door een Spaanse of Portugese kunstenares. Jullie kennen ze nog wel van eerdere foto's. Achter het huis is ook een terras en vervolgens aan de andere kant van het huis mijn hortensiatuin in combinatie met andere bomen en struiken. Dat gedeelte eindigt in weer een terras waar ook het kippenhok staat.

Door de hele tuin creëerden we terrasjes, kochten mooie tuinbeelden om de tuin aan te kleden en verder staat hij geheel tot onze beschikking om er van te genieten. Een heerlijke tuin! Vorig jaar zetten wij ons huis te koop, maar trokken het toch weer in omdat we er eigenlijk toch geen goed gevoel bij hadden. Maar nu hebben we, een beetje gewend aan het idee dat je moet kunnen loslaten, toch besloten om het huis te verkopen. Dit in de wetenschap dat het momenteel niet zo snel verkocht zal zijn, heb ik er geen pijn in mijn buik meer over dat het huis nu op Funda staat. Ik zal van het huis genieten tot de laatste dag en ik hoop dat er jongere mensen in het vizier komen die net zo zullen houden van dit huis en die geweldige tuin als ik. Want, degene die dit huis koopt is een regelrechte bofkont, die zal er net zo'n rijk en gepassioneerd buitenleven gaan leiden als wij momenteel. Tot zo lang zal ik er goed op passen en het verzorgen, want we houden zielsveel van van dit schitterende stukje Klaaswaal!

Nog een hartekreet

2011-09-29T09:40:00.005+02:00

Bij veel van mijn blog vriendinnen kan ik geen reactie achterlaten. Vanmorgen bijvoorbeeld aan Ans, die mij trouw volgt een heel epistel zitten schrijven, kan hem echter niet bij haar achter laten wordt brutaalweg geweigerd. Las nu dat veel bloggers er last van hebben. Boosheid laaide weer even op. Daarom een hartekreet, van sommige o.a. van Ans geen emailadres, stuur me dat even dan kan ik wel reageren. Bij sommige staat het mailadres op de blog, maar bij sommige van jullie niet en dan kan niemand een reactie achterlaten. Dat voelt vaak niet goed, want wil best met die en gene meeleven, maar wordt er subiet telkens opnieuw uitgegooid! Op mijn nieuwe versieblog zit een knop waarop wordt beloofd dat na uitproberen van de nieuwe versie, ik mijn oude versie kan terugkrijgen. Nou vergeet het maar, klik ik er op dan is er een fout geslopen in het geheel. Je oude versie word je dus op een kwalijke manier afgenomen. Maar, nu hou ik op met neuzelen over dit hele gedoe. Ga weer heerlijk van de zon genieten en hoop jullie ook! Steek nog even Jeannet een hart onder de riem, dat heeft ze heel hard nodig nu die ellendige nieuwe knie niet het gewenste resultaat bereikt. http://www.quiltingjeannet.blogspot.com/ lieve groet, Marja

Boosheid iets gezakt!

2011-09-28T21:40:00.003+02:00

Mijn boosheid is weer iets gezakt. Nutteloze energie, besef ik. Ben er maar voor gaan zitten om de layout die mij nu ter keuze staat zoveel mogelijk naar de oude blogstijl terug te werken. Oude stramien bestaat niet meer, dus voorlopig maar deze. In ieder geval beter dan wat jullie bij de vorige post te zien kregen. Door mijn Magazine veel met layout bezig en daarom hindert het mij enorm dat de tekst nu breder is dan de foto. Misschien ben ik een zeurpiet, maar vind echt dat het niet goed oogt. Tsjonge wat een gedoe!! Eigenlijk allemaal zonde van mijn tijd. Kwam net thuis van een heerlijk dagje Vrouwenpolder en Veere (Zeeland). Lekker op het terras van de zon genoten, heerlijk gegeten, kortom genoten. Klik dus bij thuiskomst op die knop en humeur slaat direct om. Had andere plannen voor vanavond. Was net in een goed boek begonnen en dan word je hiermee opgezadeld. Maar er zijn ergere dingen. Kreeg net een mailtje van Quilting Jeannet (www.quiltingjeannet.blogspot.com) , gaat helemaal niet goed met haar nieuwe knie. Kijk dat is pas echt balen. Zijn de perikelen van deze blog niets bij! Jeannet, kop op hoor, de moed niet laten zakken!

Totaal overgeleverd aan blogger en boos

2011-09-28T19:53:00.005+02:00

Helaas zien jullie nu een blog die ik beslist niet wil o.a. de kleuren, lettertype etc. zijn veranderd. Heb me laten verleiden de nieuwe blogger interface uit te proberen. Nu ik terug wil naar de oude blog, laat blogger weten dat er een fout in is geslopen en geeft niet thuis om het te herstellen. Sorry voor de veranderingen in mijn ooit zo mooie blog. Ik blijf proberen om de oude versie terug te krijgen. Zo niet, dan ben ik teleurgesteld en boos en stop met bloggen. Wees dus gewaarschuwd laat je niet verleiden om op die knop te klikken als het je wordt voorgesteld. Tenzij je natuurlijk aan een verandering toe bent, nou dat was ik dus niet.

Weer veel nieuws binnen bij Stoer & Sjiek in Numansdorp

2011-09-26T22:12:00.008+02:00

Sinds mei 2011 bevindt zich in de oude smederij aan de Voorstraat 6 te Numansdorp een prachtige woonwinkel, ik schreef er al eens eerder over, die onder de naam Stoer & Sjiek al veel liefhebbers van landelijk wonen heeft getrokken. Interieuradviseur Anke Busser liet me weten dat ze weer veel nieuwe dingen binnen heeft. Tijd dus voor een bezoekje.

Juist nu de herfst weer is begonnen, krijgt iedereen weer zin om het in huis gezellig te maken. Dus is de gezellige woonwinkel van Anke een feestje om binnen te stappen. Als interieuradviseur kent zij ook de smaak van haar klanten en heeft voor wat styling betreft een scala ideeën voor handen. Voor wat de inkoop betreft schaft ze van alles maar enkele of soms maar één stuk aan. Dat betekent dat wanneer je haar winkel binnenstapt er telkens wel weer wat anders te zien is. Anke is helemaal in haar element en struint voor bijzondere artikelen op haar vrije maandag beurzen en groothandels af, op zoek naar mooie landelijke accessoires en meubelen.

Bij Stoer & Sjiek trouwens ook geen ellelange levertijden. Hooguit een week! Bij mijn bezoekje ontdekte ik prachtige sloophouten tafels, heerlijke oorfauteuils, kastjes, sidetables, lampen, windlichten, fotolijsten, muurdecoraties, serviezen, rietwerk en tafel- en badkamerlinnen. Hoewel je bij een bezoek aan haar winkel al gauw tot impulsaankopen wordt verleid, is Anke altijd bereid om, wanneer je iets zoekt en het staat er niet, voor je op zoek te gaan. Een plaatje uit een tijdschrift is al voldoende om haar aan het werk te zetten. Ze doet het graag voor haar klanten.

Styling en kleuradviezen geeft zij niet alleen in haar winkel. Wie twijfelt of iets wel past bij het reeds bestaande interieur komt Anke voor een kosteloos advies aan huis. Het romantisch ogende pand met balkenplafond en de basic aankleding, haar hartelijkheid en goede adviezen, maken een bezoek aan Stoer & Sjiek tot een feestje. Door de snelle omzet is er telkens weer wat nieuws te bewonderen waardoor een regelmatig bezoek aan haar winkel echt een aanrader is. Woonwinkel Stoer & Sjiek aan de Voorstraat 6 te Numansdorp is telefonisch te bereiken onder nummer 06-44378663. Naar haar website kan ook: http://www.stoerensjiek.nl/ Omdat Anke zich ook in blogland wil begeven, hebben we van de week ook direct maar samen een blog gemaakt http://www.stoerensjiek.blogspot.com/ Op deze blog zal Anke jullie de komende tijd nieuwe inkopen laten zien. Geef je op als volger zou ik zeggen. Regeren is vooruitzien. In die oude smederij worden nu al snode plannen gesmeed ter voorbereiding voor een heerlijke kerst. Maar eerst de herfst...laat je verleiden en stap binnen bij Stoer & Sjiek!
Oh, ja bijna vergeten. Maandag is Stoer & Sjiek gesloten, maar alle andere dagen geopend van 10.00 tot 17.00 uur.

Heerlijke biologische Colonjes wijn voor iedereen verkrijgbaar

2011-09-24T12:01:00.002+02:00

Ons reisje naar Groesbeek kende naast het Ikonenatelier nog een mooie bestemming, namelijk de biologische wijnhoeve en wijngaard Colonjes. Daar namen we deel aan een wijnproeverij. Naast de rosé, proefden we de witte en de heerlijke rode wijn. We leerden het glas rond te draaien zodat de heerlijke aroma, de geur en alles wat er in zo'n wijntje zit te optimaliseren.

Vervolgens leerden en ontdekten we hoe we het eerste slokje wat bijna ongegeneerd door de mond moesten laten rollen (spoelen) en er wat zuurstof door een kleine ademhaling aan toe moesten voegen. Vervolgens mocht je het uitspugen of inslikken. Ha, ha het laatste had mijn voorkeur, gek hè?! Het tweede slokje ondergaat dan dezelfde handeling en verdraait, de smaakpapillen hebben het eerste slokje verwerkt en geven het tweede slokje dat gewilde aroma. Heerlijk, vooral de diep rode Colonjeswijn. Niet voor niets heeft deze biologische rode wijn Regent Barrique van de Colonjes goud gewonnen evenals de witte Cabernet Blanc.

In Nederland is de wijnbouw de afgelopen jaren sterk gegroeid dankzij de ontwikkeling van nieuwe druivenrassen. Deze hybride rassen hebben een goede resistentie tegen ziekten als meeldauw en worden ook in ons koele klimaat goed rijp en leveren uitstekende wijnen op. Nu snap ik dat ik jullie helemaal lekker maak en het zou wel héél egoistisch zijn om zo net voor het weekend daar alleen van na te genieten. Liefhebbers van een goed wijntje hier daarom dan ook de verrassende tip: die heerlijke biologische Colonjes, wit, rood en rosé, die ik daar proefde zijn ook gewoon bij Gall & Gall te koop. Dus, proost zou ik zeggen, geniet van een goed glas wijn, het goede leven en een mooi weekend!

Geïnspireerd door een bijzonder mens

2011-09-23T11:16:00.005+02:00

Ben de laatste te tijd een beetje uithuizig geweest. Onder ander een dagreisje gemaakt naar Groesbeek georganiseerd door de Stichting Samenleving Oud-Beijerland. Het doel was een bezoek te brengen aan het Ikonenatelier/museum van Toos Zegers-Koenders. Een bezoekje om nooit te vergeten. Want Toos, jullie zien haar hier op de onderste foto van de collage, is een wel heel bijzonder mens. Op alle foto's die je hier ziet, zijn alle ikonen van haar hand. Zowel geborduurd, als textiele werkvorm en geschilderd.

Zo werkelijk waanzinnig mooi, dat het bezoekje nog eigenlijk tekort was om werkelijk alles aandachtig te kunnen bekijken. Daarnaast, dan komt de journalist al gauw weer in mij boven, wilde ik ontzettend veel aan haar vragen. Want bij het zien van zo'n hoeveelheid werk moet een mens toch duizend levens hebben geleid. Toos is 69 jaar en heeft maar liefst als goed Katholiek 6 kinderen op de wereld gezet. Kleertjes genaaid, gewassen, gekookt en gezorgd. Op haar deur stond niet voor niets 'Hotel Mama'. Maar altijd van jongs af aan is ze creatief bezig geweest en maakte de ene ikoon na de andere.

Haar museum is gevestigd in de schuur die aan haar huis is gebouwd en de tentoonstellingsruimte beslaat zowel de begane grond als de zolder. Aan iedereen legt ze met veel geduld uit wat voor steekjes ze voor een werk gebruikte en welk materiaal, gouddraad, kraaltjes, lapjes etc. Maar ook de geschilderde ikonen zijn echte kunstwerken. Het linnen wordt niet alleen met naald en draad geborduurd, ook de applicatiekunst komt er veelvuldig aan te pas. Voor wat de geschilderde werken betreft, werkt zij met natuurproducten. Het pigment maakt zij aan met o.a. eigeel, wijnazijn en water. Het aflakken gebeurt met harslak of drogende olie, echt zoals de oude Russiche kunstenaars hun ambacht uitvoerde.

Thuisgekomen kijkt het grote witte doek op mijn schildersezel mij aan. Ik had nog nooit geschilderd en omdat de schildersezel die ik van mijn lief kreeg een doek van een meter kan hebben, kende mijn overmoed geen grenzen. Geïnspireerd door zoveel 'engelengeweld' of moet ik zeggen 'engelengeduld', liet ik mij inspireren door dit mooie, heel bijzondere mens Toos Zegers in Groesbeek, al zeg ik er heel bescheiden bij dat ik nog niet in haar schaduw kan staan!! Maar het was wel heerlijk om voor de eerste keer zo'n 'aanval' te doen op een meter hoog wit doek. Klik hier op de website van Toos Zegers waar nog veel meer Ikonen zijn te bewonderen: http://www.ikonenatelier.nl/

Viering Internationale Dag van de Vrede

2011-09-19T11:29:00.003+02:00

De Verenigde Naties heeft in 1981 de 21ste september uitgeroepen tot Internationale Dag van de Vrede, een dag van wapenstilstand en geweldloosheid wereldwijd. Op deze dag komt elk jaar de Algemene Vergadering van de VN voor het eerst bijeen. Dit jaar krijgt deze dag ook in Oud-Beijerland een bijzondere invulling. Als opmaat heeft op 10 september j.l. burgemeester K. Tiggelaar de Chagall-expositie 'Visioenen van Vrede' op feestelijke wijze geopend. Een maand lang vinden er in het kader van deze expositie uiteenlopende activiteiten plaats. Diverse groepen van basisscholen bezoeken bijvoorbeeld de expositie. Eén van deze activiteiten is de 'Songs of Peace', een bijeenkomst op woensdag 21 september, de Internationale Dag van de Vrede. Op deze avond zal muziek worden uitgevoerd van Mendelssohn en Alain. Tijdens de avond zal Chagall-kenner Pieter Zuidema stilstaan bij de litho van de Vredesengel onder de noemer 'Over de glazen zee'. De avond begint om 20.00 uur. In de pauze wordt een kopje koffie of thee geschonken. Iedereen is welkom in de Open Hof aan de W. van Vlietstraat 2a. Na afloop van de avond wordt de mogelijkheid geboden om via een vrije gift bij te dragen aan de onkosten van deze bijzondere avond.

Tweede nummer Naturelle is verschenen

2011-09-17T11:56:00.003+02:00

Het tweede nummer van Naturelle is verschenen. Ik kreeg dit prachtige digitale magazine vanmorgen voor de tweede keer toegestuurd door eigenaresse/uitgeefster van het tijdschrift Annemique. De inhoud is wederom beeldschoon. Meer dan 100 pagina's met interessante interviews, prachtige fotografie, mooie reisbestemmingen, interieurs en leuke tips. Toen ik me opgaf, helemaal onder de indruk van het eerste nummer, heb ik Annemique beloofd om haar mooie tijdschrift verder te promoten, dus bij deze. Klik op http://www.naturellemagazine.nl/ en geniet mee van dit heerlijke magazine. Wanneer je ook enthousiast bent om dit digitale magazine te ontvangen moet je even een mailtje naar Annemique sturen: info@naturellemagazine.nl Hierboven heb ik de omslag van haar nieuwe nummer 'verpakt' in mooie beelden, die staan voor het mooie en goede leven in de Hoeksche Waard. Naturelle reikt verder....Geniet van het tijdschrift, een mooi weekend en geniet er van!

Op mijn knieën terug naar Klaaswaal, terug naar de Hoeksche Waard

2011-09-15T11:29:00.005+02:00

Zoals jullie in de vorige post al lazen, lieten we na ons penthouse avontuur een schitterende huis bouwen aan de Voorweg in Oostvoorne. Maar alras sloeg de heimwee naar de Hoeksche Waard, met name Klaaswaal, toe. Bij mijn moeder ook een Klaaswaalse met een heerlijk dijkhuis, keek ik in de weekkranten alle makelaarsadvertenties door. En jawel, twee huizen verder dan waar ik ooit gewoond had, jullie weten het nog wel, het dijkhuisje met de bedsteden, de rode balken en onze schapenstal (zie vorige posten). Zou het ons lukken dat huis te kopen? We maakten direct een afspraak met de makelaar. Er moest enorm veel aan gedaan worden. Maar wij zijn sterren om daar doorheen te kijken. Vooral boven was het een 'kippenhokje' met veel onlogische dingen. Kleine raampjes die naar buiten toe opensloegen, maar die je pas kon openen wanneer we het raam op een kier zette en met de andere hand de dakgoot een beetje optilde. In de huiskamer zat aan de dijkzijde een raam. Dat moest weg, want anders kon ik al mijn boekenkasten niet kwijt. Maar er zat een heerlijk stuk grond bij en mijn hart ging open. In mijn hoofd ontrolde zich een scenario dat er vanaf dat moment niet meer uit wilde. Dit zou ons huis worden en van opwinding kon ik er gewoonweg niet van slapen. Heerlijk terug naar Klaaswaal. De koop was, na het bekende loven en bieden, gauw beklonken. Nog even een toelichting op wat jullie zien op de foto's boven. Links het huis zoals we het kochten, later zouden we het laten spachtelen in een lichtgele kleur. Foto rechts geeft een beeld van toen we alle schrotenwanden weghaalde. De muren waren geteerd. Omdat het ooit een knechtenhuis was, behorende bij de achterliggende boerderij, had men de één steens muren, om de kou tegen te gaan, geteerd. Blijkbaar, zo hoorde ik later, een goedkoop afdoend middel, althans voor die tijd, begin 1900. Links onder geeft een doorkijkje naar de keuken. Rechts de enorme container die een paar keer is verwisseld om al het puin af te voeren. Ook de binnenmuren waren inmiddels gespachteld.

Hier zien jullie een beetje hoe het er uitzag na hard werken. De deur en het raam op de onderste foto werden vervangen door een kunststof schuifpui (kunststof met een houtnerf zodat het niet van echt hout is te onderscheiden). Het raam daar vlakbij, links lieten we vervangen door een glas in loodraam. Met in het midden een medaillon met daarop 'het loze vissertje', een kleine parodie op onze achternaam. De foto's boven laten de net aangelegde open haard zien en de schuifpui, links boven het zijraam dat een prachtig uitzicht biedt op de tuin. Vergelijk de foto op deze collage links boven eens met de bovenste collage, foto rechts. Lekker opgeknapt, hè?! Ook de vloeren zijn dan inmiddels van vloerverwarming en witmarmeren plavuizen voorzien, diagonaal gelegd voor het ruimteffect. De buitenkant van het huis hebben we laten injecteren tegen vocht en vervolgens laten isoleren. Toen we in een weekend in het huis bezig waren, kwamen mijn oude buurtjes en bekenden kijken hoe het ging worden. Er is iets dat je nooit vergeet en bevestigt dat onze keus voor dit huis goed was. Er zei iemand: 'We zijn zo blij dat jullie terug zijn!' Ik vroeg wie zijn 'we'? Het antwoord was warm en hartelijk: 'Wij hier uit de omgeving, allemaal!!' Dat was het waar ik in Oostvoorne zo naar verlangde. Dit voelde als een warm bad. Dit was mijn woon- en werkgebied, hier zouden we gewoon weer straalgelukkig worden!

Een prachtig landhuis in Oostvoorne

2011-09-09T23:18:00.011+02:00

We hoefden niet lang na te denken. Het appartement (zie vorige post) was prachtig, maar we misten een tuin. En meneer Visscher een boom om onder te zitten. De kassen lieten we afbreken en kregen de beschikking over een prachtige bouwkavel. Overigens recht tegenover de begraafplaats in Oostvoorne. Zeg nou zelf, stillere buren kun je je toch niet wensen!

Het voordeel van een eigen huis laten bouwen is, dat je alles zelf kunt ontwerpen. Zo wilde wij al heel lang een grote vijver. We lieten hem aanleggen met prachige verlichting onder water en bij avond was de fontein middenop een romantisch plaatje. Inmiddels twee labrador pups die we hebben moeten leren dat zij niet in die vijver mochten zwemmen, hetgeen nog niet meeviel.
Voor de inrichting kozen voor de kleuren blauw en geel, gecombineerd met kersenhout. Het huis had een enorme kamer met een uitbouw waar onze vleugel stond en waar wij musiceerden, viool en piano is een prachtige combinatie. We lieten een heerlijke open haard aanleggen en opteerden voor vloerverwarming door het hele huis.

Badkamer was prachtig, waarbij we onder de rand van het ligbad verlichting lieten aanleggen, ha, ha kan het romantischer. Ook de keuken had enorme afmetingen. En ook daar kozen wij voor de kleur blauw in combinatie met kersenhout. Het kookeiland stond diagonaal hetgeen
de keuken optisch nog groter maakte. Kortom, het werd het huis waar een mens van droomt. En bij het bekijken van deze foto's zullen jullie mij wel een ontzettend decadent geval vinden en ongelofelijk ontevreden als ik er direct bij vertel dat wij er maar twee jaar hebben gewoond.

Het is bijna niet uit te leggen dat wanneer je alles hebt wat je hartje begeert, je vervolgens toch je hart moet laten spreken en meer nog, er naar luisteren. Mijn heimwee naar het platteland en met name de Hoeksche Waard werd steeds groter. De schapen, de kippen, de lucht van het gemaaide gras en graan. De wijdsheid van de polder... Hoewel ik me in Oostvoorne zeer vermaakte aan zee, in de duinen, viool spelend in een orkest, lid van een leesclub en noem maar op, kreeg de heimwee mij in de greep. Wij, mijn lief en ik zijn bourgondiërs, pakken graag een terrasje waar we heerlijk genieten van de meegebrachte kranten en tijdschriften, cappuccino, wijntje. Maar het terrasje pakken was daar zo anders dan in de Hoeksche Waard. Wanneer wij hier op het eiland op het terras bij restaurant De Heeren van Beijerland zitten, hebben wij vaak veel vrienden en kennissen die aanschuiven. Die net zo van het leven genieten als wij. Helaas, was dat in Oostvoorne niet het geval. De mentaliteit was daar zo anders. We misten het joviale van de plattelanders, die heerlijke gezellige eilanders. Er was in Oostvoorne weinig autochtone bevolking meer. Wel in het nabij gelegen Rockanje, maar niet in Oostvoorne dat al vele jaren door Rotterdammers als hun 'buiten' werd beschouwd. En zo zat ik bij mijn moeder, die ook in Klaaswaal woont, in de streekbladen op de makelaarspagina's te kijken. Zonder de Oostvoornaar te willen beledigen, stak het me dat iemand van de leesclub het hart had om bij mij aan te bellen en te informeren waarom ik toch in hemelsnaam geen werkster had. 'Want wij hebben dat allemaal hier.' Ik ging steeds meer merken dat ik, door zo te wonen aan een bepaalde stand verplicht werd. Dat men ons in een bepaald vakje plaatste. Nou ben ik helemaal geen mens van vakjes. Dat is niet mijn levenswijze, mijn horizon is veel breder. Uiteindelijk kroop ik bijna op mijn knieën naar de Hoeksche Waard. In de krant ontdekte ik dat aan de dijk, waar ik zoveel jaren had gewoond en mijn schapen had, er twee huizen verder weer een dijkhuis te koop stond. We gingen er kijken en hoewel er een heleboel aan moest gebeuren was ik totaal verrukt. Zoveel kleiner, maar zoveel meer horizon, zoveel meer polder, zoveel meer tuin. Dat wat ik daar in Oostvoorne in het groot had, zou ik hier in het 'klein' realiseren. Dit zou het helemaal gaan worden....! Wordt vervolgd.

Van het boerenleven naar een deftig penthouse

2011-09-07T10:38:00.009+02:00

Onze 'Italiaanse periode' in een heus penthouse in Oostvoorne. Studioramen, veel planten een zonnig terras, spierwitte meubelen zoals bankstel en boekenkasten, gecombineerd met zachte rose en mint tinten in kussentjes, hooglans eettafel met dito eetkamer stoelen met een roze bloemmotief, plisé raamdecoratie, traventin vloeren en volledig glazen binnendeuren. Het strand en de prachtige duinen op loopafstand. (Om het interieur beter te kunnen zien, klik dan even op de fotocollage). Lees hoe het ons verging toen wij onze klompen uittrokken......

Om je te laten leiden door ruzie is nooit een goed gegeven. Maar het was wel de reden dat wij het boerenleven in de Hoeksche Waard zomaar ruilden voor een wat 'deftig' bestaan in een luxe appartement, een penthouse, in Oostvoorne. Doordat wij een grote verbouwing wilde plegen op no. 94 westzijde in Klaaswaal en daar om een duistere reden geen toestemming voor kregen van de gemeente, lag de weg naar Oostvoorne zomaar ineens voor ons. De duistere reden was overigens niet eens zo duister. Als journalist had ik een stuk in de krant geschreven dat de ambtenaar op bouwzaken in het verkeerde keelgat was geschoten en dit een geldige reden vond om zijn eigen censuur aan te wenden en mijn bouwaanvraag naar de prullenbak te verwijzen. Woest was ik. En om het boze hoofd een beetje leeg te maken, architect en bouwer inmiddels de laan uitgestuurd, reden we naar het strand van Oostvoorne om uit te waaien. In dat dorp bevond zich op de hoek een makelaar waar een prachtig appartement te koop stond aan de Stationsweg, eigenlijk de doorgaande weg naar het strand. Om een lang verhaal kort te maken, diezelfde middag hadden wij er een optie op. Hadden die zelfde week nog een bezichtiging en kochten het. Het had iets zomers, iets Italiaans en daarmee verdreven we de duistere gedachten aan die enge gemeenteambtenaar. Het complex bestond uit 9 appartementen die bewoond werden door, laten we maar zeggen gegoede ouderen. De helft woonde met uitzicht op het bos aan de achterzijde en wij hadden de bovenste verdieping rechts aan de voorzijde met de geweldige studioramen die een heerlijke lichtval gaven en die het geheel zo zonnig en zomers maakte. Een nieuw tijdperk, een nieuw leven.

Maar dan langzaamaan komt ook de andere kant van zo'n wat al te kordate stap boven drijven. We waren de jongste in dit pand en de bewoners zagen ons zo'n beetje als wat al te jonge levensgenieters. En hoewel wij het zeer druk hadden met onze uitgeverij werd mijn echtgenoot maar al te vaak voor een klusje aangeroepen 'Meneer Visscher de CV doet het niet, kunt u eens kijken.' Ook de leiding over de tuinarchitect en de tuinman werd maar al te graag in onze schoenen geschoven. Wanneer de buurvrouw die niet meer kon lopen, maar wel autorijden weer eens zonder benzine stond, was meneer Visscher de klos. Meneer Visscher was dan ook de eerste die ging twijfelen aan onze appartementen missie. Er ontstonden scheurtjes in het Italiaanse avontuur. Er was geen spijker op krom te slaan, geen dieren meer dan onze hond, geen bevallingen, geen kippen. Het prachtige, zonnige terras kon hem ook al niet meer bekoren omdat hij persé onder een boom wilde zitten. Tja, dan wordt het problematisch. Mevrouw Visscher begon meneer Visscher 'uit te laten' in het bos om wille van de bank in het bos, jawel, onder een boom. Maar dan is er licht in de zonnige duisternis van het appartement: er kan, door het afbreken van een deel van de kassen van een tuinder, een bouwkavel worden gecreëerd. Daar wij wel van de 'spijkers met koppen' zijn, lieten we de kassen afbreken en kochten een prachtige bouwkavel aan de Voorweg in Oostvoorne. In een volgende post zal ik jullie laten zien wat voor een prachtig landhuis we daar lieten bouwen en hoe het er ons verder verging.

Pappotjes en hoe een dijkhuis aan de moderne tijd werd aangepast

2011-09-03T11:46:00.004+02:00

Nog even een klein vervolg op de vorige post over de tijd waarin wij het stikdruk hadden met onze dieren. In die toch al drukke tijd hadden we ook veel pappotjes. Op het aanrecht wel vijf flessenwarmers, die drie tot vier keer per dag werden gebruikt. Bestemd voor jonge dieren die om de een of andere reden niet bij de moeder wilden of konden drinken. Soms waren daar ook dieren bij die blind waren geboren, niet bij ons maar bij andere boeren. Die dieren moest veearts Cees Blok laten inslapen, maar vaak belde hij mij of ik nog ruimte had om het dier nog een mooie zomer te gunnen. Wij waren er helemaal op ingesteld en dus waren de dieren uiteraard welkom. Mooi, maar heel intensief werk.

Het boerenhuis op de westzijde 94 (zie vorige posten) hebben we op een goed moment toch aan de moderne tijd aangepast. De donkere wanden en balken werden licht en wit. We kozen voor de kleuren grijs, wit en geel waardoor het huis een ware metamorfose onderging. Hierboven letterlijk een 'kijkje in de keuken'. Het betreft hier overigens geen nieuwe keuken. Ik schilderde zowel de tegels als de kastjes mat wit. Het trapje met de smeedijzeren leuningen zwart. Balken en plafond werden ook wit, terwijl de stalraampjes, want mijn woonkeuken was een voormalige stal, lichtgrijs werden geverfd. Op de 200 jaar oude plavuizen legden we om ze te sparen, board en belegden de vloer met vinyl in een marmer tegelmotief. Ongemerkt komt er nog een hoop bij kijken qua kleur: een nieuwe koffie kan, keukenschort, ovenwanten, een fluitketel, melkpannetje, allen in de kleuren grijs, wit en zwart vervolgens werd het keukenraam met een geel rolgordijn gesierd.

Op deze foto zien jullie een doorkijkje naar de huiskamer. Vergelijk die maar eens met een paar foto's hier onder. Andere meubelen, vloerbedekking en frisse geel-wit gestreepte gordijnen deden wonderen. De foto rechtsboven is de aangebouwde serre (vergelijk met foto's hieronder). In de tijd dat we het huis schilderde, kreeg ook de serre een andere bestemming. In die tijd ontstond mijn uitgeverij en dus werd het een werkplek. Naast mijn journalistieke werk, werkte ik ook nog op de afdeling communicatie van het Waterschap en deed redactioneelwerk voor het tijdschrift van Veiling Barendrecht. Maar steeds meer werd mijn tijd in beslag genomen door de vraag naar historische fotoboeken, eerst alleen in de Hoeksche Waard. Uiteindelijk resulteerde dit in een jaarlijkse uitgifte van 25 boeken door heel Nederland. Veel mooie historische onderwerpen verschenen in boekvorm, zoals boeken over stoomtrammen, dialectenverhalen, dorpen, steden, historische landbouwactiviteiten, eet- en drinkgewoonten, klederdracht etc. en dat in een tijd dat er van de computer nog maar oppervlakkig sprake was. Boeken maakten we nog op, op de lichtbak en de teksten werden in die beginperiode nog gewoon uitgetypt. Maar, de boeken werden met liefde gemaakt op de mooiste werkplek die een mens zich maar kan bedenken, namelijk in mijn eigen serre met uitzicht op de polder!

Het echte buitenleven uit de oude doos (vervolg vorige post)

2011-09-01T14:56:00.001+02:00

Wij voelden ons na de aankoop van het huis 'boeren in de dop'. We kochten schapen, geiten, een pony, kippen. Zetten kilometers dijk af om de schapen te beweiden. Een boer uit de buurt riep vrolijk: 'Ja, ja, je kan weleens wat willen. Maar als het straks op bevallen aankomt, ben jij vast niet thuis en kan ik er mijn nest voor uit!' Kijk, en dat moet je nu net niet tegen mij zeggen.

Ik volgde een pittige cursus veeverloskunde. Liep weken stage bij onze dierenarts Cees Blok en genoot van elke minuut. Heerlijk! Het was vaak midden in de nacht supergezellig in onze stal waar, over een voorjaar genomen, zo'n 15 tot 20 schapen moesten aflammeren. Een Texelaar kan daar altijd wel wat hulp bij gebruiken en dus bivakkeerde ik tussen de interviews, ik werkte toen bij uitgeverij Wegener voor een krant, in de stal. Vaak vroegen mensen, veelal uit de stad, of ik ze wilde bellen als er een bevalling aanstaande was zodat ze konden komen kijken. Was de geboorte dan eenmaal voorbij, dan wachtten wij vaak het nageboorte af en keken of de lammetjes wilde drinken. Meestal maakte ik dan een pan soep en zaten we gezellig, inclusief ons bezoek, in de stal te lepelen. Soms vroor het buiten dat het kraakte, maar door de warmtelamp waaronder de pasgeborene vaak een poosje op adem kwamen, was het gezellig en aangenaam van temperatuur. Wij droegen klompen, maar het stadse bezoek kwam op hakken en die zagen er dan na afloop zo uit!

Boeren uit de omgeving, zeker diegene die eerder commentaar had op mijn activiteiten, hadden al gauw door dat een veearts er midden in de nacht bijroepen veel duurder was, dan dat ze even bij mij naar beneden kwamen. Het resulaat was dat ik menigmaal midden in de nacht op een kouwe trekker met mijn tas met spullen zat te vernikkelen om ergens een bevalling te doen. Er zijn tijden geweest dat ik mezelf moest beschermen omdat het enorm uit de hand ging lopen. Een onregelmatige baan als journaliste, een kleuter die aandacht nodig had en niet te vergeten een echtgenoot die toen nog een baan had bij de bank en menigmaal een vrije dag moest nemen omdat ik door bevallingen in de omgeving niet thuis was. Maar ik kan jullie verzekeren, ik heb Genoten met een ontzettende grote G van die tijd! Heerlijk, heerlijk! Die lucht van de stal, zo'n prachtig nieuw leven als beloning na werken.

Ook de bevalling van een koe was een hele uitdaging en veel zwaarder om het tot een goed einde te brengen. Maar wanneer dan het kalf er gezond en wel naast lag en na een poosje onder de uier hing was mijn hele dag weer goed. Misschien nog leuk om te vertellen dat wij een aardig systeem hadden ontwikkeld om de boel 's nachts in de stal in de gaten te houden. Om de paar uur gingen we er dan uit. Wonden de wekker weer een paar uur verder en legden die ombeurten onder elkaars hoofdkussen. Wie de wekker had moest er uit voor controle. Maar, helemaal zat van dat gedoe, dacht ik er het volgende op gevonden te hebben. We legden de babyfoon uit en ik ging op de bank slapen. Een knijper met een lapje aan het eerst volgende schaap dat moest bevallen zodat ik met mijn slaperige kop in een keer kon zien wie er aan de beurt was. Heerlijk in slaap begon plotsklaps zo rond een uur of zes de haan te kraaien. Die nam zijn positie in boven op een hekje, vlak voor de babyfoon. Toen heb ik even gedacht dat mijn hart stilstond.... kunnnen jullie het je voorstellen?!

Uit de 'oude doos' van 'Schöner Wohnen'

2011-08-28T11:45:00.006+02:00

Afgelopen week, het regende buiten toch, bladerde ik in een vlaag van nostalgie nog eens in de fotoalbums. Eigenlijk hebben wij zolang we getrouwd zijn altijd heel erg romantisch gewoond. We begonnen in een nieuwbouwhuis in Zuid-Beijerland in 1971. Maar al naar vier jaar kwam er een ontzettend leuk dijkhuis vrij in Klaaswaal. Dit huis had alle romantiek in zich waar je als jong stel van droomt. Een grote woonkeuken, bedsteden, Chinees rode balken en meer dan honderd jaar oude plavuizen. Het huis ligt twee huizen verder dan waar ik nu woon, dit is westzijde nr. 94 en ik woon nu op 98.

Buiten zat een heuse waterput en pomp die ik gebruikte om mijn planten water te geven. Maar waarvan ik het deksel uiteindelijk heb dicht gespijkerd vanwege mijn toen kleine, rondlopende dochter Ingeborg. Het ding was ontzettend diep en hoewel ik geen overbezorgde moeder ben, wilde de gedachte er toch niet helemaal uit dat ze in die diepte kon verdwijnen. Naspringen was geen optie, want dan zou je boven op haar springen, dus dan maar hermetisch sluiten. Rechts op de foto hierboven zien jullie de serre die wij aan het huis lieten bouwen. Op de bovenste collage rechtsboven zie je het interieur daarvan. Het uitzicht over de polder was en is nog steeds uniek. De bedsteden hebben we in die tijd wel benut. In de linker bedstede (zie foto rechts onder) zat al geen interieur meer, dus dat werd een kast. In het midden, de groene deur, was de kelderkast die twee treden naar beneden had met aan de buitenkant, in de buitenmuur, een klein luikje zodat daar de aardappelen naar binnen gestort konden worden. Wat wij voor die twee piepers trouwens niet nodig hadden. De ruimte liep tot onder de rechter bedstede. De rechter bedstede had nog wel een interieur. Wanneer wij visite hadden en de kleine Inge wilde niet naar bed, dan mocht ze 'bij de visite blijven' en sliep ze in de bedstede met de deur op een kier. Aan de achterwand en zijwanden had ik boekenplanken gemaakt en op de bedstedematras een hoop kussens. Een klein lantarentje scheen je bij. Knusser kun je een boek niet lezen, toch?! Wij voelden ons in die periode boeren in de dop. Temeer daar er een prachige schuur bij het huis stond, die wij alras als schapenstal in gebruik namen. Maar daarover later.

Hibiscus trotseert één dag de regen

2011-08-27T11:48:00.006+02:00

Gisterenavond van een eerlijk concert aan de gracht genoten. Wonderwel geen regen, wel een harde wind. Dat maakte dat het publiek dat geen zitplaats had aan de gracht en de terassen had opgezocht, flarden van de muziek kreeg toegewaaid. De parasols met terrasverwarming een cappuccino en een wijntje, het maakt dan het leven tot een feestje. Straks moet ik voor mijn magazine nog wat foto's gaan maken en kom dan zeker uit bij boerderij Landzicht (zie vorige post). Ageeth en Mees die zich waarschijnlijk nu ook gelukkig prijzen, want het is in ieder geval droog! Omdat het onmogelijk is om al die activiteiten af te lopen, ga ik van de week naar het Gors om kunst te kijken bij het Bram Roza Festival. Maar nu de stand van zaken van mijn tuin. Op roze zaterdag maar eens rondgekeken wat mijn tuin zoal te bieden heeft, naast de roze hortensia's. Dat is ondanks de regen nog veel. De hibiscus bloeit namelijk prachtig. Ik heb er door de tuin heen heel veel en in diverse kleuren. Wit met een donkerrood hart, roze, witte, lila-achtige, enkel bloemige en dubbelbloemige. Op de grond onder de planten is het een rommeltje, want de weelderige bloei van zo'n bloem duurt maar één dag. Dan valt hij van zijn takje op de grond. Toch heeft dat ook wel weer wat, want in het voorjaar kan ik dan weer bergen stekken er uit steken. Die zet ik in potten om ze op te kweken tot gezonde planten en vervolgens zet ik ze weer uit, verspreid over de tuin, weg. Het resultaat is dat wanneer de hortensia's hun mooiste tijd gehad hebben, mijn tuin weer prachtig is door de bloei van deze waanzinnig mooi bloeiende struiken. Ik wens jullie allemaal een heerlijk ontspannen weekend! Geniet er van!

Vier de Nazomer op boerderij Landzicht

2011-08-26T10:57:00.005+02:00

Hoewel het weer momenteel nergens op lijkt zijn er vanavond, het Grachtenconcert, en morgen tal van gezellige manifestaties in de Hoeksche Waard. Ik heb er in vorige posten al wat over geschreven. Naast de start van het Bram Roza Festival is het tevens zeer de moeite waard om na te zomeren op boerderij Landzicht aan de Broekseweg 2a in Strijen. Biologische boerderij Landzicht van Mees en echtgenote Ageeth, organiseert in samenwerking met Groei & Bloei Hoeksche Waard weer een heerlijk Nazomermarkt.

Daarbij organiseert de Rabobank Hoeksche Waard een sponsorfietstocht, dus een mooie gelegenheid om bij Ageeth en Mees Visser even af te stappen om een heerlijke biologische lunch te gebruiken. Jullie kunnen genieten van de markt in de boomgaard en in de schuur waar groen- en tuingerelateerde producten, biologische en ambachtelijke produkten worden verkocht

Het groeien en bloeien rondom de boerderij kan worden ervaren door mee te gaan met de rondleidingen over de groente- en bloementuin of door er zelf een kijkje te nemen. Er kunnen bloemen geplukt worden in de bloementuin en er worden workshops bloemschikken verzorgd door Groei & Bloei, zowel voor volwassenen als voor kinderen.

Proeven van de (h)eerlijke biologische keuken kan op het gezellige terras en in de diverse kramen van 'Loffelijk', cuisine biologique, met bijvoorbeeld luxe crepes die ter plekke worden klaargemaakt. Er is waarschijnlijk zelfs een biologische ijscokar! De veelal biologische taarten worden gebakken door de leden van Groei & Bloei. Vers brood wordt gebakken in de takkenbosoven. Meer weten van boerderij Landzicht of interesse in een groentenabonnement. Kijk dan even op http://www.groentenabonnement.nl/

Terwijl ik deze post schrijf stroomt de regen met bakken uit de hemel en schieten de bliksemschichten alle kanten op. De voorbereidingen voor het Grachtenconcert vanavond en voor morgen op het Gors, voor het Bram Roza Festival zijn in volle gang. Ook bij Ageeth en Mees wordt de laatste hand gelegd om iedereen te kunnen ontvangen. Stel ze niet teleur door bij de eerste drup regen weg te blijven. Het orkest zit vanavond droog op het podium en zal in ieder geval spelen. Pak de paraplu en kom genieten van de mooie muziek. Op het Gors staat een grote tent, dus ook dat gaat helemaal goed komen en de prachtige zwarte schuur van Ageeth en Mees kan heel wat mensen bergen. De Hoeksche Waard is dit weekend echt een aanrader dus laat je niet 'weer' houden!! Kom en geniet de Nazomer!

Anders nog iets exposeert schilderijen

2011-08-25T14:49:00.004+02:00

Er werd hard gewerkt in Atelier Anders Nog Iets tijdens de workshop molens schilderen op 23 augustus j.l.. Het atelier is een werkplaats waar dagbesteding wordt geboden aan volwassenen met een verstandelijke beperking. Deze enthousiaste groep vervaardigt producten van bijvoorbeeld papier, hout, textiel etc. Deze worden in de eigen winkel te koop aangeboden. Op bestelling kan er bovendien kopieerwerk worden uitgevoerd. Het Atelier is te vinden midden in het winkelcentrum in Zoomwijck in Oud-Beijerland. Binnen het programma van het Bram Roza Festival zijn er dit jaar verschillende avtiviteiten opgenomen voor kinderen en volwassenen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Zo is er een speciale voorstelling van het Nomad Theater voor kinderen. Inspelend op alle zintuigen zullen de kinderen interactief deelnemen aan de voorstelling. Voor de volwassenen is gezocht naar een vorm van een meer actieve deelname. In dat kader werd de workshop 'schilderen van molens' georganiseerd. Tijdens de workshop onder leiding van beeldend kunstenaar Dennis Happé is eerst geoefend met verf en kwasten op papier en vervolgens is er op doek geschilderd. Het resultaat liegt er niet om. Een verzameling kleurige en vooral creatieve schilderijen ligt momenteel te drogen om straks in de festivaltent geëxposeerd te worden. De feestelijke opening van de expositie 'Molens van Atelier Iets Anders' vindt plaats in het Gorscafé in de tent op het Gors te Nieuw-Beijerland op donderdag 1 september a.s. om 13.00 uur. Uiteraard is iedereen weer van harte welkom!

Tot slot wil ik de sportievelingen onder jullie even attenderen op een sponsorloop op vrijdag 2 september a.s. in Nieuw-Beijerland. De opbrengst komt ten goede aan 'Zomerkind' dat bezig is een kinderdagverblijf te realiseren voor meervoudig complex gehandicapte kinderen in Nieuw-Beijerland en aan Live Life Max die zich bezighoudt met onderzoek naar PH, een progressieve levensbedreigende aandoening, die wordt gekenmerkt door een abnormaal hoge bloeddruk in de longen, hetgeen resulteert in hartfalen. Voor aanmelden en gegevens even kijken op http://www.zomerkind.nl/

Bram Roza Festival begint op stoep van galerie DeBuut in Nieuw-Beijerland

2011-08-24T19:25:00.004+02:00

De komende zaterdag is er in de Hoeksche Waard van alles te doen. In een aantal posten zal ik jullie de komende dagen op sleeptouw nemen naar alle leuke en gezellige evenementen die ons eiland zo rijk en gezellig maakt. Om te beginnen de opening van het Bram Roza Festival of wel 'Dichter bij de Molen' in Nieuw-Beijerland.

Komende zaterdag, 27 augustus om 13.30 uur vindt traditiegetrouw op de stoep voor galerie DeBuut in Nieuw-Beijerland de aftrap plaats van het Bram Roza Festival met de opening van een tentoonstelling. Dit keer kunnen de gasten genieten van het werk van Eugénie Degenaar, waarbij zij zich heeft laten inspireren door de COCON. Haar werk verbeeldt het thema van hoe een ogenschijnlijk onaantrekkelijk object onverwachte schoonheid bezit. Om 14.00 uur zullen alle belangstellenden richting Het Gors en de molen van Nieuw-Beijerland lopen. Onderweg is er volop aandacht voor poëzie. Zo zijn er 'regels op tegels', pakkende zinnen van dichters op stoeptegels. Naast de permanente kunstwerken dragen acteurs uit de 'Plastic Potentaat' gedichten voor. Wanneer de menigte zich heeft verzameld in de tent op het Gors vindt om 15.00 uur de première plaats van de familievoorstelling 'De Plastic Potentaat' geschreven door mijn Klaaswaalse dorpsgenoot Hanneke le Clercq (zie actiefoto's hierboven). Dit jaar zet het festival de beeldende kunst vetgedrukt op de agenda. Met kunstenares Eugénie Degenaar als voortrekker en nog eens 20 andere deelnemers belooft het een waar kunstfeest te worden op 't Gors. Maar ook andere groepen gaan aan de slag. Zo zal nog voor het festival begint, een workshop schilderen plaatsvinden voor gehandicapten volwassen (hierover meer in een volgende post). De resultaten worden tijdens het festival feestelijk onthuld op donderdag 1 september om 12.30 uur. Maar er is nog veel meer: op de dichtersavond verwelkomt men dit jaar Christine Otten, begeleid door Hermine Deurloo en Alex Coke van het Willem Breukercollectief, Rodhan Al Galidi, Marjolijn van Heemstra, Ted van Lieshout en de Vlaamse dichter/performer Elvis Peeters; een nieuwe familievoorstelling 'De plastic Potentaat'; een avond cabaret Camaretten met finalisten van de afgelopen jaren; kindertheater Het Nomad Theater met o.a. een voorstelling voor meervoudig gehandicapte kinderen; een workshop voor kinderen; de uitslag van de gedichtenwedstrijd Hoeksche Landschapsdichters; de poëzieroute met 'regel op tegels' in het dorp Nieuw-Beijerland; ieder dag is het Bram Roza Café open voor een hapje en een drankje. Het Bram Roza Festival is er tot en met 4 september a.s. en is dagelijks geopend van 10.00 tot 18.00 uur. Alle activiteiten van het festival zijn gratis alleenvoor de dichtersavond en de Camaretten geldt een entreeprijs van 15,- euro p.p. inclusief pauzedrankje. Kaarten voor De Platsic Potentaat zijn gratis. Kijk voor meer informatie en een uitgebreid programma op http://www.bramrozafestival.nl/