dinsdag 18 maart 2014

Hartenstraat een aanrader

Film Hartenstraat is een aanrader, maar Hotel Budapest viel zwaar tegen, had er meer van verwacht. Niettemin leuke dag gehad en leuke mensen ontmoet. Bij de Hema toeristen uit Zuid-Afrika die niet weten wat een stamppotje boerenkool is. Eerst proeven dan kopen, maar viel in goede aarde. Leuk taal  zeker in combinatie met een oer Hollands stamppotje waarbij ook nog eens de regen tegen de ruiten slaat. Hoe Hollands wil een toerist het hebben. Morgen weer aan het werk. Er liggen nogal wat onderwerpen te wachten om persberichten van te maken. Wat redactioneel werk en wat vergaderingen. Bespreking over hoe we de ouderen aan het sporten kunnen krijgen en de rol van mijn project fiets- en wandelmaatjes daarin. Verder een interview met de Sociaal makelaars van Welzijn en hun bijzondere werk. Kortom, morgen een schrijfdag. Verder ligt er een manuscript dat nagekeken moet worden omdat het volgende maand moet verschijnen. Later meer over dit bijzondere manuscript. Gelukkig minder mooi weer, verleiding minder groot om de buitenlucht op te zoeken. Tuin heb ik voor een groot gedeelte al gesnoeid, eerst volgende mooie dag de rest.  

Dagje ontspannen in Rotterdam



Straks naar mijn zus Karin in Rotterdam. Het weer valt wat tegen, maar het is droog. Na een 'bakkie' wandelen we zoals gewoonlijk van Blijdorp naar het centrum, door het zojuist geopende Centraal Station. Gaan in het centrum lekker winkelen, Donner feliciteren met het behaalde succes en pakken een cappuccino bij Melief Bender op de Oude Binnenweg en doen een rondje dinsdag markt. Vanwege het weer pakken we deze week weer twee films. Heerlijk zo'n Cinevillepas. Onze keuze is dit keer gevallen op Hartenstraat, die doen we 's middags om vier uur en 's avonds om half acht kijken we The grand Budapest Hotel. Tussen twee films door spurten we dan de stad in, waar we voor 2,50 een keuze menu bij de Hema nuttigen. Tegenwoordig heerlijke warme maaltijden waar dit warenhuis vrijgezellen, studenten en ook wij filmkijkers een woest genoegen mee doen. Smakelijk stamppotjes, geen afwas, uitbuiken richting de West-Blaak Cinerama en vervolgens weer genieten van de volgende film. Mij hoor je vandaag niet!

maandag 10 februari 2014

De gans als slachtoffer van onbezonnen kortetermijndenken van de mens


De Hoeksche Waard biedt aan diverse populaties ganzen een onderkomen, iets waar we trots op mogen zijn. De gans, als echte ‘family guy’ is een prachtig en boeiend dier. De populaties die we in de Hoeksche Waard een onderkomen bieden zijn uniek in Europa en de wereld. De afgelopen decennia hebben zich in de leefomgeving van de gans een aantal wijzigingen voor gedaan. Denk aan veranderingen in het agrarisch grondgebruik en de aanleg van waterrijke natuurgebieden. Nederland is van oudsher een ganzenland geweest en is de afgelopen jaren doorgegroeid naar een ganzenparadijs. Dit heeft als gevolg dat onze broedpopulaties zich uitbreiden en een deel van de overwinterende ganzen er logischerwijs voor kiest langer in Nederland te blijven en onder invloed van klimaatveranderingen in sommige gevallen zich zelfs permanent vestigen.

Het neveneffect hiervan is dat boeren overlast ervaren. De automatische reflex van faunabeheerders is hierbij doden. Volstrekt zinloos, omdat ontstane gaten in de populatie zich via natuurlijke weg direct aanvullen. De bepalende factoren voor de populatiegrootte zijn immers: voedselaanbod, nestgelegenheid en aanwezigheid van predatoren. Totnogtoe tonen alle wetenschappelijke studies aan dat het doden van ganzen de overlast die boeren ervaren alleen maar versterkt. Desondanks denkt men te mogen beschikken over leven en dood en gaat men in de Hoeksche Waard over tot grootschalig afschot. Met deze zinloze maatregel maakt men levenslange verbintenissen tussen monogaam levende dieren kapot, verstoort familieverbanden en de dieren worden, evenals andere beschermde dieren, in een weerzinwekkende stress gejaagd. Natuurbeheer is een kwestie van Algemeen Belang, waardoor dus niet alleen naar de belangen van agrariërs gekeken mag worden, maar bijvoorbeeld ook naar de andere inwoners van de Hoeksche Waard. Desondanks is zelfs het belang van de agrariër in zijn geheel niet gediend bij de huidige situatie. Inmiddels zijn de kosten voor de ganzenbestrijding hoger dan de totale schade aan gewassen en teelten en nemen de aantallen ganzen verder toe. In principe is het dus dweilen met de kraan open. De gans als slachtoffer van onbezonnen kortetermijndenken van de mens.

Zolang wij ganzen een overmaat aan voedsel en prachtige, maar bovenal veilige broedgebieden te bieden hebben, zullen ganzen hier gebruik van maken. De Partij voor de Dieren is dan ook voorstander van échte oplossingen, die zowel diervriendelijk als duurzaam zijn. Zij pleiten voor een landelijk beleid, met gebiedspecifieke aanpassingen in de leefomgeving, waardoor ganzen verblijven waar ze welkom zijn en geweerd worden, waar ze niet welkom zijn. Een dergelijk beleid dient zowel het boerenbelang als het natuurbelang. Door daarnaast te stoppen met het bejagen van de natuurlijke vijand van de gans, de vos, kunnen populaties in balans gehouden worden.

Als zich dan nog steeds onacceptabele overlast voordoet, vindt de Partij voor de Dieren dat we in een innovatief land als Nederland moeten inzetten op diervriendelijke verjagingsmethoden. Hiervoor is een uitgebreid scala aan afweer- en verjaagmiddelen voorhanden en kan verder geïnvesteerd worden in werende maatregelen met te ontwikkelen geautomatiseerde systemen.


Laten we daar nu als Nederland een voorloper in worden!

Excursie van Molen naar Museum


Wie gaat er mee op zaterdag 22 februari a.s. Gidsen van Hoekschewaards Landschap organiseren een wandeling door historisch Heinenoord. Er wordt gestart bij de molen in Goidschalxoord, waar de molenaar een rondleiding verzorgt in molen en machinehuis en waar je ook een zakje meel kunt aanschaffen.
Met de (eigen) auto rijden of poolt het gezelschap verder door Goidschalxoord naar het haventje van Heinenoord. Gidsen van HWL wandelen naar de eeuwenoude kerk, waar de kerkrentmeester een rondleiding geeft. Hierna wandelt het gezelschap naar het Hof van Assendelft waarin het Streekmuseum gevestigd is. Tijdens de wandelingetjes vertellen de gidsen over wat er onderweg zoal te zien is. Je kunt aansluitend op eigen gelegenheid het Streekmuseum bezoeken. Op vertoon van het entreebewijs biedt het Streekmuseum de wandelaars een gratis kopje koffie, thee of chocolademelk aan. Verzamelen: om 14.00 uur bij de molen in Goidschalxoord. Duur van de excursie: ongeveer 2 uur. Kosten: leden HWL 2 euro; niet-leden 3 euro; kinderen 1 euro. Entree Streekmuseum: volwassenen 4 en kinderen 2 euro. 

woensdag 5 februari 2014

Een tipje van de sluier opgelicht tijdens het schrijven van mijn roman


Van de week de tijd genomen om aan de omslag van mijn boek te werken. Een optimistische daad want het schrijven van mijn historische roman loopt lekker. Hoewel het mij overigens tegenvalt hoeveel onderzoek ik onderweg al schrijvende nog moet verrichten. Het verhaal speelt zich af in Zeeland zo rond 1748. Ben op dit gebied een pietje precies, de zaken moeten wel kloppen. Tijdens het schrijven heb ik min of meer een filmisch beeld voor ogen waardoor ik zeer hecht aan de colour locale, zeg maar de omgeving, het decor waarin het verhaal zich afspeelt. Wanneer je die beelden helder wilt maken, komen er talrijke vragen op zoals de leef- en eetgewoonten, de tradities, bevallingen en sterven, kleding, politiek etc. Hoewel ik het wel een beetje gemakkelijk heb omdat het verhaal zich afspeelt rond één van mijn voorvaderen, namelijk de beroemde Frans Naerebout, die bekend werd door zijn legendarische redding van de opvarende van het VOC schip de Woesduyn in 1779. Zijn biografie heb ik al jaren klaarliggen en wordt ondersteund door het vele materiaal in boeken, museum en archieven. Zijn standbeeld staat op de boulevard van Vlissingen uitkijkend over het water waar hij zo van hield. Maar in mijn roman speelt niet Frans Naerebout een hoofdrol maar zijn vrouw Sara, Saartje zoals zij genoemd wordt. Daar waar zijn tijdbalk aangeeft dat hij op zee is en zelfs in de Engelse oorlog verzeild raakt in Kaap de Goede Hoop, pak ik haar leven op. Geen tijd waarin je via je mobieltje roept: Sara zet de aardappels maar laag, want ik ben wat uit de koers geraakt. Kortom, mijn verhaal speelt zich af langs de tijdlijn van Frans, maar kijkt naar de andere kant. Hoe klaart Sara het met haar kinderen, wat gebeurt er allemaal wanneer Frans aan de horizon is verdwenen. In de archieven is weinig over haar bekend en dat maakt het voor mij extra spannend, wanneer ik schrijf. Ik geef haar het leven dat door geschiedenis boekjes werd vergeten.


Hier boven zien jullie wat fotomateriaal van de onthulling van een eerder standbeeld in Vlissingen dat later in de Tweede Wereldoorlog is gesneuveld. Er waren veel mensen op de been om hun held te eren. Het portret rechts in deze collage van Frans Naerebout hangt in het museum van Vlissingen. Een voorvader om trots op te zijn. Ik snuffel dan ook altijd in antiquariaten naar de boekjes die over hem zijn verschenen zoals het bekende kinderboekje dat werd geschreven door Stamperius.


Een paar van de etsen die werden gemaakt naar aanleiding van het vergaan van het VOC schip. Verder een document met het handschrift van Naerebout, die geboren is in Veere, later trouwde en verhuisde naar Vlissingen en vervolgens in Goes aan 't Sas terecht kwam waar hij uiteindelijk overleed. Naerebout was naast garnalenvisser ook in 's landsdienst als zeeloods, hetgeen hij ook was bij de de Verenigde Oost Indische Compagnie.


Later, in 1748, werd Frans Naerebout begraven in de Magdalenakerk te Goes, alwaar nu nog twee stenen in de kerkvloer aan onze held herinneren. De foto rechts onder is het latere standbeeld dat hier nog in het Bellamypark stond, maar inmiddels een vaste plaats heeft gekregen op de boulevard, uitkijkend over zee. Zijn echtgenote Sara kende zoveel roem niet, zij was zijn stille kracht op de achtergrond, waarmee ik me tijdens het schrijven maar al te bewust ben van het feit dat ik haar in mijn verhaal nu zoveel jaar na dato haar bekendheid teruggeef. Maar dat moet wel op een serieuze wijze gebeuren en daarom gaat het schrijven niet snel, maar wel degelijk. Elke dag opnieuw sta ik met haar op en rol al schrijvende een stukje van haar bijzondere bestaan uit....

donderdag 30 januari 2014

Nationale gedichtendag 2014

Snieren en Snoeien



Snieren en snoeien
Door: Marja Visscher


Je heb snieren en snoeien,
Magere en goeie
Keuze uit zwarte en bonte
In de weides rond Allonte

Op een feest zeiden snoeien tot snieren
Wij houden wel van sloeren en slieren
Van feesten en beesten,
Van melk en honing
Is in dit land niet een oog koning?

                                                               
                                                                    Klaranzen



              Klaranzen

 Door: Marja Visscher


Een dikke klarans landde met zijn gevolg
in het gras van de boer en verzwolg
binnen een half uur een hectare gras,
verorberde zelfs nog een volgend gewas.

De boer woedend, balde zijn schragel
Pakte geweer en schoot vol vuur zijn hagel
Richting de klaranzen in het veld en riep:
De dood aan jullie addergebriep!

Een dikke klarans riep toen wat afgemeten,
Hoe kunnen wij klaranzen nu weten,
en hief daarbij zijn vleugels ter harwe
Of dit natuur is of ingezaaide tarwe.


                                                                  Variolaan


  
                  Variolaan

Door: Marja Visscher

Een variolaan bloosde van wang tot kam
Toen hij van een vrouwelijke variolan vernam
Dat de eieren, na warme zwoele arbeid,
tot enig  nageslacht hadden geleid.

De vrouwelijk, hippige schonen
Vroegen hem hen daarvoor te belonen.
Zij wensten daarom onbevangen
Om de uitloopmogelijkheid te vervangen.

Zoveel nageslacht beste variolaan,
Geeft ons een heel wat beter bestaan
Wanneer al die kleine variolinnen
Naar buiten konden, en niet binnen.

Een variolin, zo klokten zij demagogisch,
wordt pas echt helemaal biologisch
als alle vrouwelijke variolanen
zich een weg naar buiten kunnen banen.

Een heerlijk nest in de frisse buitenlucht
Zo wil het in kranten staande gerucht,
zal de kritische consumaan behagen
Ach, zei toen de blozende variolaan:
we moeten het er maar op wagen.


                                                       De Vrommel



              De Vrommel                                      

 Door: Marja Visscher

Er was eens een akelige oude Gruwelaar
die maakte zijn eigen eten  klaar.
Maar ’t smaakte hem vaak niet zo best.
Haalde daarom de Vrommel uit zijn nest.

Uw opdracht bestaat, beste Vrommel,
keuze te maken uit alle eetbare rommel.
Trek de wereld in en neem er een hap van
Lukt het je niet, verdwijn jij in de pan.

De Vrommel, als door een wesp gestoken
Proefde de grappel, ahjak bespoten!
Vloog direct door naar Lanterefant
Nam spontaan een hap uit diens achterhand.

Een zurige smaak welde op in zijn maag.
beter rauw of gekookt was hier de vraag.
Teleurgesteld vloog hij door naar de Vlaak
Haar advies? Een Zems schoon aan de haak.

Verderop zag de Vrommel een Zemzekind
Ging recht op zijn doel af, daalde gezwind
Hapte verlekkerd in haar vol rode lippen
Die hem sensueel heen en weer deed wippen.

Bij Zemzekind, blond, knap, goed gebekt
Was plotsklaps vrij veel agressie gewekt
Ze tongzoende Vrommel met heel veel lust
Beet zijn tong af, terwijl ze hem kust.

Het Zemzekind smaakt echt het allerbeste
Maar zonder tong zal het zijn spraak verpesten
Wat is nu de moraal
van dit verhaal?

De oude Gruwelaar baste tot Vrommel
Wat staat er op het menu, voor de drommel?!
Vrommel: ‘Zzzzzmmmm’, probeerde hij even
En zo is het voor altijd gebleven….

maandag 27 januari 2014

Dorpswandeling historisch Oud-Beijerland



Wisten jullie dat Arie en Kor de Koning, kleinzonen van Arie de Koning van de zadelmakerij, de grondleggers waren van de wereldwijd bekende Koni schokbrekers?

Dit en nog veel meer interessante wetenswaardigheden en anekdotes hoor je tijdens de dorpswandeling door historisch Oud-Beijerland op zaterdag 8 februari a.s. Gidsen van Hoekschewaards Landschap nodigen je uit voor een wandeling door het centrum van Oud-Beijerland. Je krijgt ook een rondleiding in de uit ca. 1560 stammende dorpskerk. Halverwege de excursie drinken we een kopje koffie of thee bij De Heeren van Beijerland. Zorg voor warme kleding en makkelijke schoenen.
De excursie gaat altijd door, ongeacht de weersomstandigheden. Bij slecht weer zorgen wij voor een alternatief programma. Els, Koos, Evelien en Marianne verwelkomen je graag om 10.00 uur bij de Open Hof aan de Willem van Vlietstraat. Je kunt hier gratis parkeren. De wandeling duurt tot 12.30 uur en eindigt in het centrum van het dorp. Je kunt kiezen om daarna gezellig te winkelen in het dorp, iets te drinken of te lunchen in één van de vele gezellige restaurants, of met ons mee terug te lopen naar het startpunt.
Datum : Zaterdag 8 februari 2014 - Tijdstip : 10.00 – 12.30 uur - Startpunt : De Open Hof, Willem van Vlietstraat 2a, 3262 GM Oud-Beijerland - Kosten : HWL-leden: € 4,00 p.p., niet-leden: € 5,00 p.p., kinderen: € 3,00 p.p. (incl. consumptie bij De Heeren). Meer info : 06-54396546 

zaterdag 25 januari 2014

Cursus oud schrift, ook wel paleografie genoemd


We zijn  allemaal weleens in de archieven gedoken, nieuwsgierig naar het nageslacht of een onderwerp dat om welke reden dan ook de interesse heeft gewekt. Keer op keer kom je dan in aanraking met documenten die door de archieven zorgvuldig zijn bewaard, maar die voor de leek bijna onleesbaar zijn, doordat ze in een ver verleden met de hand werden geschreven. Daarnaast is de taal die in de stukken gebruikt wordt ook niet van deze tijd, waardoor het vaak moeilijk is te begrijpen. Om in het vervolg teleurstelling te voorkomen geeft Leonard van Kessel komende maanden een cursus ‘oud schrift’, ook wel paleografie genoemd.

Voordat de cursus daadwerkelijk begint met paleografie, wordt de cursus begonnen met het doornemen van de documenten die men veel gebruikt in de genealogie; deze ‘herhaling’ is nodig om een ‘opfrissing’ te krijgen van de hobby genealogie en duurt één avond. Daarna wordt het oud-schrift uitgebreid gepresenteerd in 9 avonden. Zij die al een aantal jaren ervaring hebben in de genealogie en zich willen gaan bekwamen in het transcriberen van oude documenten, komen hier goed aan hun trekken. Wie al vaker onderzoek heeft gedaan in archieven, heeft ze waarschijnlijk al eens gezien: de vergeelde documenten met soms schitterende gekalligrafeerde teksten of juist vreemdsoortige onherkenbare kriebels en krullen. Het lezen van deze teksten kan een probleem worden waar genealogen mee worden geconfronteerd. Er komen in deze cursus tal van documenten ter sprake die u bij een archief bezoek wellicht links laat liggen, wanneer men het lezen van het oude schrift niet machtig is.


Het is belangrijk om te achterhalen wat er daadwerkelijk in de documenten staat beschreven. Niet alleen ‘het gekriebel’ moet de genealoog kunnen lezen, maar hij moet ook overweg kunnen met veel voorkomende afkortingen en interpuncties. Het interpreteren van de zinsbouw en het vertalen van de afkortingen zijn ook onderdeel van de cursus. Elke paleografische oefening wordt zoveel mogelijk ingeleid, zodat men over de aard van de tekst en de mogelijke transcriptieproblemen geïnformeerd wordt.

De cursus vindt plaats in Mookhoek (Hoeksche Waard) in de lentemaanden 2014, beginnend in de 3e of 4e week van februari. Voor meer informatie kun je je wenden tot:Leonard van Kessel - E-mail: leonard@paleografie.nl


maandag 20 januari 2014

Lang leve Blauwe Maandag


Blue Monday, deprimaandag zou de meest deprimerende dag van het jaar zijn. De verzinner van dit gegeven is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht, tja hoe kom je er op, een wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat deze maandag van de laatste volle week van januari, de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig en weemoedig voelen. Nu is het buiten snotweer, dus er valt wat voor te zeggen. Miezer regen heeft toch iets minder gezelligs dan een vrolijk  zonnetje. Ik denk ook niet dat we onze vrind Arnall serieus moeten nemen. Iemand die roept dat hij op wetenschappelijke basis heeft uitgerekend dat het leukste van een weekendje weg is, als je niet gaat, zit zich blijkbaar grondig te vervelen.



Blauwe Maandag kan ook zijn dat je ergens heel kort hebt gewerkt. Met een beetje optimistische fantasie heb je zelf opgezegd en zit je nu heerlijk thuis met een lekker boek op je schoot, en een wijntje op arm lengte naast je, te lezen. Even rond gevraagd waarom Blauwe Maandag zo'n negatieve bijklank heeft gekregen en hoe mijn kennissen dat ervaren. 'Blauwe envelop vanmorgen in de bus', roept er één. 'Alle gekregen boeken- en platenbonnen geconsumeerd en geen geld meer om iets te kopen.' zegt een ander. 'Blauwe kuitlaarzen, die in de uitverkoop waren in mijn maat niet meer te verkrijgen.' Het zijn er maar een paar, maar om daar nu depri van te worden....


Ik bezorgde mezelf gewoon een feestje en zocht de mooiste blauwe foto's bij elkaar die mijn archief rijk is. Met dit als resultaat.Vervolgens ben ik lekker aan het werk gegaan. Heb me voorbereid op de Zentangle tekenlessen, die ik morgen ga geven en verheug me op de ouderen die ik een woensdag een leuke dag ga bezorgen in de Blauwe Kamer van het seniorencentrum De Beijerkorf. Mmmmm, ik heb wel wat met de kleur blauw. Heb me verder bezig gehouden met het scannen van oude foto's voor het boek over Rotterdam Kralingen, dat we binnenkort zullen uitgeven. Vanavond naar de vergadering van de Raad van Toezicht van de Bibliotheken Hoeksche Waard. Kreeg tussendoor ook nog een uitnodiging om volgende maand te exposeren in Nieuw-Beijerland. Geen tijd dus om te simpen, gewoon lekker bezig blijven is mijn devies. Nee, aan mij is zo'n dag echt niet besteed! Voor mij is de eenheid tijd niet in een formule te vangen zoals Arnall ons wil doen geloven, zijn theorie laat mij gewoon blauw, blauw! Lang leven Blauwe Maandag.

Streekmuseum kan extra hulp gebruiken


Het aftellen naar de heropeningsfestiviteiten rond de herenboerderij Oost-Leeuwenstein, één van de gebouwen van Museum Hoeksche Waard, is begonnen. Momenteel wordt nog hard gewerkt aan de inrichting, eind februari starten de gidsen en de overige vrijwilligers met proefdraaien in de nieuwe situatie en half april is het dan zover.

Het museum prijst zich gelukkig met alle vrijwilligers en toch zijn er nog meer mensen nodig zodra het enorme boerderij complex bij het museum betrokken wordt. Omdat beide gebouwen over een eigen entreebalie beschikken, zijn vooral receptievrijwilligers nodig. Twee dames van het eerste uur na de heropening van ’t Hof van Assendelft in 2012, de zussen Ria en Wil Oosterman vertellen enthousiast over hun werkzaamheden bij het museum. Ria werkte voorheen in de zorgverlening en vond het de eerste maand van haar pensioen wel lekker om niets te doen. Ria: ,,Daarna voelde ik me nutteloos, je moet soms een reden hebben om de deur uit te gaan.” Haar zus was al begonnen als receptioniste. ,,Ik werkte voorheen in een winkel” vertelt Wil ,,ik miste mensen om me heen en vond het werk in het museum gelijk leuk en boeiend.”

Het werk als receptioniste is veelzijdig, naast het werken met de kassa worden diverse informatieschermen  bediend. Bezoekers van het museum worden vriendelijk ontvangen en van informatie voorzien. Ria: ,,Ik vind het leuk om de entreehal gezellig te maken, bijvoorbeeld met een bloemetje op tafel.” Beide zussen maken graag een praatje met bezoekers en vertellen ook over ‘hun’ museum. ,,Het beeld van het museum verandert” vindt Ria ,,het is nu een echt museum, allang niet meer dat oude ‘opgestapelde huis’ van vroeger.”

Het is de bedoeling dat  receptiemedewerkers gaan rouleren tussen de twee gebouwen van het museum, zij moeten ook bereid zijn af en toe weekenddiensten te draaien. Beide gebouwen beschikken over een gezellige koffiehoek en museumwinkeltje. De boerderij krijgt zelfs een prachtig terras, waar het in de zomer goed toeven zal zijn. Lichte horeca- en verkoopwerkzaamheden kunnen dus voorkomen voor individuele bezoekers een ook bij groepen. 
Wil je meer informatie over de werkzaamheden als receptievrijwilliger in Streekmuseum Hoeksche Waard, neem dan contact op voor een kennismakingsgesprek: 0186-601535 (di t/m do) of info@streekmuseumhw.nl.


zaterdag 11 januari 2014

Bezwaar tegen jachtontheffingen in de Hoeksche Waard


De vereniging Hoekschewaards Landschap (HWL) heeft bezwaar gemaakt tegen 3 ontheffingen om de beschermde diersoorten wilde eend, knobbelzwaan en ree te mogen doden en te verontrusten. De ontheffingen werden afgegeven door de Omgevingsdienst Haaglanden. Het bezwaar is gericht aan Gedeputeerde Staten van de provincie Zuid-Holland, waar de Omgevingsdienst voor werkt.

De ontheffing wilde eend betrof het mogen afschieten van wilde eenden in het Natura 2000 gebied het Oudeland van Strijen (OLS). Het OLS is een belangrijk overwinteringsgebied voor ganzen en is aangemerkt als ganzenfoerageergebied. Door wilde eenden te mogen bejagen worden ganzen, die vaak met duizenden aanwezig zijn, verstoord. De ganzen foerageren op de zelfde plekken als de wilde eenden. HWL vindt dat eventueel aangerichte schade moeilijk aantoonbaar is en dat te gemakkelijk voorrang wordt gegeven aan een klein persoonlijk belang boven een groot collectief belang. De ontheffing ree behelst de mogelijkheid om tot 2018 jaarlijks 50 dieren af te schieten in de Hoeksche Waard , op het Eiland van Dordrecht en in een deel van de Biesbosch. De aanvrager wil tot afschot komen op grond van gevreesde schade en verkeersongelukken die in de toekomst bij een mogelijk uitbreidende populatie zouden kunnen optreden.
HWL vindt de argumenten onvoldoende onderbouwd, de schaal waarop afschot mogelijk is veel te groot en de periode waarvoor de ontheffing wordt verleend onaanvaardbaar lang.
De ontheffing knobbelzwaan maakt het mogelijk overal in Zuid-Holland knobbelzwanen af te schieten die zich op agrarische percelen bevinden. HWL vindt deze maatregel veel te grof en veel te veel op de aanname gebaseerd dat er per definitie wel schade zal optreden. HWL is van mening dat eerder maatwerk van toepassing zou moeten d.i. alleen afschot en verontrusting als daadwerkelijk schade wordt aangericht en geen gemakkelijke preventieve ruimingsacties.

Reageren? webredactie@hwl.nl De betreffende brief is op te vragen via webredactie@hwl.nl

zondag 5 januari 2014

In memoriam Sandy


Het nieuwe jaar begon voor ons een beetje raar. Op 2 januari moest onze dochter haar hond Sandy laten inslapen. Al heel vroeg in de ochtend werden we gebeld of we wilde komen. Ook de dierenarts Jan Schep was er al snel. Een tweede hersenbloeding binnen een week was te veel van het goede. Voor onze dochter Inge is de dood van Sandy een enorm gemis. Zij is alleen en mist haar maatje dan ook ontzettend. Gisteren is ze gecremeerd in het dierencrematorium in Numansdorp. Inge heeft een mooie urn uitgezocht, een slapende labrador in een mand, waarin de as van Sandy bewaard zal worden. Sandy heeft overigens een goed leven gehad en is heel oud geworden, net geen vijftien jaar. Maar, het blijft toch altijd een verdrietige aangelegenheid. Sandy had geen opleiding voor hulphond, maar was wel heel gedienstig zo haalde zij altijd de krant en de post uit de brievenbus. Wanneer er visite afscheid nam dan deed Sandy een heuse high five met twee poten. Op het laatst kon ze door strammigheid niet meer op de bank liggen. We hadden voor haar een lekker bedje op de grond gemaakt met onder andere wat vliesdekens. Sandy was gewend aan een grijze en een blauwe, maar om dat ik die kleur niet meer kon krijgen, moest ze het doen met een spuug lelijke, rozige kleur. Binnen een rap tempo trok ze met haar bek alle vier de punten van het kleedje naar het midden en maakte er, met behulp van bek en poten, een flinke prop van. Toen wij nog niet toegaven aan haar grillen om het uiteindelijk weg te halen, gingen ze bovenop de prop zitten en plaste er op. Zo doe je dat dus, als mensen niet aan je wens voldoen en op je ouwe dag geen fatsoenlijke kleur vliesdeken voor je meenemen. Uiteindelijk hebben we de deken dus maar gebruikt als onderdeken, want ook een tweede keer was ze niet van plan om er op te gaan liggen. Tja, aan karakter heeft het niet ontbroken!

Basiscursus vruchtenbomen snoeien


De werkgroep Fruit & Sap biedt, in samenwerking met de werkgroep Cursussen, een basiscursus aan over het snoeien van (oude) appelbomen. Fruit & Sap verzorgt het  snoeiwerk en het plukken van het fruit aan de Appeldijk en in de boomgaard aan de Gatsedijk in Maasdam. Heb je belangstelling voor dit werk en/of voor deze (gratis) cursus? Meld je dan aan via fruitensap@hwl.nl .

De theorie-avond vindt plaats op woensdag 15 januari van 19:30 – 21:30 uur in het Nationaal Landschapscentrum  in Numansdorp. Aansluitend volgen twee praktijklessen op zaterdag 18 en 25 januari om 9:30 uur. De praktijklessen vinden plaats in de boomgaard aan de Gatsedijk 31. Na de cursus hopen we de cursisten natuurlijk te ontmoeten tijdens de snoeidagen die dan volgen, bij het plukken van de vruchten in het najaar en …. bij het persen van ons eigen sap!

zondag 29 december 2013

Herinnering


Iedereen heeft zo zijn of haar herinneringen aan het oude jaar nu het zich naar het einde begeeft. Bij terugdenken past het woord 'herinnering' en bij herinnering past heel gemakkelijk de dood. Ik heb er niet echt veel moeite mee, immers de enige zekerheid die men heeft in het leven is om dood te gaan. Waar ik wel moeite mee heb, is dat wanneer dat einde veel te vroeg komt. Een aantal jaren geleden leerde ik op schilderles bij Suus een heel mooi mens kennen, Roelien. Er waren al heel wat schilderlessen aan vooraf gegaan toen Roelien met een heel fris kort geknipt en goed gekapt hoofd het atelier binnen stapte. 'Wat zie je er goed uit! Wat staat je dat goed!' riep ik in mijn enthousiasme. Roelien glom, een mooi compliment is tenslotte nooit weg. Haar antwoord sloeg bij mij echter in als een bom: 'Ja wel lekker, eindelijk zonder die pruik.' Even was ik heel stil. 'En nu ben je schoon?' vroeg ik met een dun stemmetje. Haar antwoord galmde wekenlang na. 'Nee, hoor opgegeven.' Het leek uit haar mond te komen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Zo gewoon als de dood die bij het leven hoort.




Maar Roelien, dat mooie mens was nog zo jong. In niets was aan haar te zien dat ze ernstig ziek was. Later hoorde ik dat ze samen met haar vriendin Karin (op deze foto symbolisch op de achtergrond) vaak de ziekenhuisbezoekjes afstak. Samen de slechte berichten verwerkte...ik was op afstand dankbaar dat zo'n vriendschap voor haar bestond. Thuis waren haar geliefde Dick en haar jongens Robert en Rick. Ze hield van ze, en wanneer ik haar om de zoveel tijd even mailde of belde hoe het met haar ging zei ze steevast: 'Goed.' Ze werd nog geopereerd omdat de kanker haar rug aantastte. Een dwarsleasie lag op de loer. Toen die operatie achter haar lag, keek ze weer met optimisme de wereld in. Het leek wel of iedereen verdrietiger was dan zijzelf. Had ze het aanvaard? Of had ze gewoon zo'n oer-sterk karakter? Ze heeft nog van een mooie vakantie genoten in hun tweede huis in Zeeland. Thuisgekomen was voor haar de koek op. Ze is in september naar bed gegaan en gestorven. Voor haar dan ook deze herinnering, die zeker niet eindigt in het jaar 2013, want ik neem haar gewoon mee naar het volgende jaar. Dat is ze dubbel en dwars waard, dat prachtige mooie mens dat gewoon niet oud mocht worden.

woensdag 25 december 2013

Kerstavond 2013


Gisterenavond Kerstavond gevierd bij zus Karin en haar gezin. Zowel Karin als Alex kunnen koninklijk koken en dat was ook gisteren weer het geval, zoals je wel op de foto's kunt zien. Het smaakt niet alleen lekker, maar zij zijn ook nog eens in staat om alle schotels er uit te laten zien als in een luxe kookboek. Dubbel geslaagd dus! Alle cadeautjes, want daar besteden we de rest van de avond aan, waren ook dit jaar weer geslaagd. Nu lekker lui Eerste Kerstdag in. Nergens naar toe en gewoon lekker m'n ding doen. Gaat wel lukken schat ik zo in!

dinsdag 24 december 2013

Geniet van een bijzondere 'warme' Kerst!


Opnieuwe beukt de storm tegen ons huis. Vanmorgen kwam er iemand van de gemeente met een zaag om een deel van een grote conifeer die over de dijk was gewaaid in stukken te zagen. De storm moet mijn tuin wel hebben. Maar goed, ook dat overleven we wel weer. Raar jaartje hoor met al die stormen die zo nodig mijn tuin op de schop moeten nemen. Gelukkig heb ik genoeg veerkracht en verheug me alweer op het voorjaar om al die 'natuurlijke ellende' in fris, nieuw groen om te zetten. Heb zeker al plannen voor nieuwe aanplant. Niettemin is het, wanneer de storm zo op de ramen beukt ook wel weer heel gezellig in huis.


Lekker de openhaard aan, kaarsje aan en genieten van de gezellige Kerstdagen o.a. bij Karin in Rotterdam waar we aan Kerstcadeautjes doen en onze jacht naar originaliteit op dat punt elke week weer samen hebben gevierd tijdens onze wandeltochtjes door de binnenstad van Rotterdam. Cadeautjes waar je dubbel blij van wordt, eerst omdat je ze gescoord hebt en later om ze te geven en een blij gezicht te zien. Straks wat tijdschriften en kranten in huis halen, heb al een nieuw boek op de e-reader en er ligt nog een prachtige dichtbundel te wachten, van een Hoekschewaardse dichter. Tweede Kerstdag ga ik de laatste hand leggen aan een schilderij waar ik mee bezig ben en waarvan me de kleuren enorm bevallen. Haha, je kunt soms zo reuze tevreden zijn met eigen werk. Geeft een goed en zelfverzekerd gevoel wanneer de schildersezel in de hoek van de kamer ook iets moois toont. Tussen Kerst en Nieuwjaar heb ik leuke sfeervolle uitstapjes met echtgenoot gepland en alleen al het niet hoeven haasten om vroege vergaderingen te halen, is al een feestje. Gewoon lekker relaxt het eind van het jaar aan ons voorbij laten gaan. Hoe mooi kan het leven zijn. Ik wens jullie allemaal een heel fijne, bijzondere 'warme' Kerst! Geniet er van!!

donderdag 5 december 2013

Vanmiddag even weg van de storm en binnenwandelen in de historie


Nu de stormschade van vorige keer zo goed als opgeruimd is, komt er vanmiddag weer een nieuwe aan. Eerlijk gezegd heb ik het nu wel even gehad met dit weer! Ga vanmiddag naar het Streekmuseum waar ik samen met Sija Spruit werk aan het historisch onderzoek naar de bewoonster Sara Louisa du Faget van Assendelft, ooit de bewoonster van het prachtige pand het Hof van Assendelft, dat nu in gebruik is als streekmuseum. Ons onderzoek heeft al een bijzonder aardig inkijkje opgeleverd in het leven van deze Vrouwe van Heynenoort, die leefde van 1717 tot 1807.



Sija's huis staat naast dat van het museum en is al van een zelfde schoonheid. Leuk toch om dan nu in het leven van je oude buurvrouw te wroeten. Wij hebben er in ieder geval lol in en het levert het museum straks een mooi beeld van hoe het leven in de tijd van onze Sara er uit zag. Wanneer je nu binnenkomt in het Hof, loop je toch op een andere manier het stukje geschiedenis binnen dat we reeds tot in detail hebben uitgezocht. Vanmiddag vergelijken we het 'huiswerk' dat we ons zelf binnen het onderzoek hebben opgelegd, en maken plannen hoe we verder gaan. Want het pad der historie kent vele wegen om tot de kern te komen.

dinsdag 3 december 2013

Vanavond Mannenharten


Weer of geen weer, druk of niet druk, één dag in de week staat er in de agenda altijd een bladzijde maagdelijk wit. Dat is de dag dat ik naar zus Karin in Rotterdam ga. Mijn vrije dag! Wij vermaken ons nog steeds opperbest! Lopen van Blijdorp naar het Centrum, lopen de markt over, de winkels in en rusten uit in leuke cafés op de Oude Binnenweg of in de Witte de Withstraat. Vandaag naar de markt voor o.a. gordijnstof. Karin heeft van de week de gehele achterkant van haar huis van dubbel glas laten voorzien. Daar passen nieuwe gordijnen bij. Tot slot pakken wij nog steeds in de avond met onze Cinevillepas een filmpje. Vanavond wordt dat 'Mannenharten'. Soms hebben we een ontzettend 'groen' gevoel en winkelen we in de Groene Passage. Vooral nu in de herfst hebben ze daar lekkere kastanjes. Kan ik niet aan voorbij gaan. Eten we de ene dag spruitjes met kastanjes en de andere dag rode kool, appeltjes en kastanjes. Er zijn heerlijke recepten voor zoals overheerlijke ovenschotels. Wanneer we ons 'groen' voelen lopen we ook weer dat heerlijke park Schoonoord binnen, aan de voet van de Euromast. Heerlijk, die mooie vijvers die prachtige herfstbomen, die zalige lucht van natte bladeren. Op de  Oude Binnenweg bij Melief lekker warm worden met een hete cappuccino of een wijntje. Heerlijk zo'n vrije dag. Straks lekker douchen, gemakkelijke sportieve kleding en wandelschoenen aan en op naar Rotterdam....laat de dag maar komen!