Zussendag vieren met o.a. twee films

Vandaag weer 'zussendag' met Karin in Rotterdam. Ons wekelijkse loopie van Blijdorp naar het centrum. Pakken vandaag met onze Cinevillepas twee films en de rest van de dag gaan we een 'heel prettige' invulling aan geven. Haha, geloof me, dat is ons wel toevertrouwd!

Films met veel plezier bekeken:
Helaas kan de film Wonderbroeders niet in de schaduw staan van De Marathon. Maar misschien moeten we ophouden om films met elkaar te vergelijken.

Ik mis Sebastiaan

Het is Dierendag vandaag en mis mijn vriendje Sebastiaan ontzettend. Het is het laatste dier dat we hadden. Sebastiaan heeft een fantastisch leven gehad samen met zijn maatje Zipper. Zipper is 14,5 geworden en Sebastiaan maar liefst 15,5 jaar. Wel op de meest ongelukkige dag overleden. Een dag waarop de hele wereld rouwt, namelijk 11 september. Deze foto nam ik een paar maanden voor dat ik hem liet inslapen. Hij heeft hier nog steeds zo'n leuk puppenkoppie. Ik denk dat hij dat heeft gehouden omdat hij zo'n enorm zorgeloos leventje heeft geleid.

Eerst was daar Zipper voor hem. Die heeft hem als pup letterlijk omarmt en hem opgevoed. Kan nu wel zeggen dat ik er aan heb bijgedragen, maar dat is echt niet zo. Zipper mocht niet zwemmen in die enorme vijver van ons. Voor Sebastiaan was Zipper dan ook onverbiddelijk en trok hem aan zijn nekvel er uit. Hier op de foto een workshop stok aan gruzelementen bijten. Tja, je moet tenslotte alles een keer gedaan hebben!

Zipper was een enorme zorgzame en slimme hond, die met gemak een zorghond had kunnen zijn. Onlangs las ik dat alleen intelligente dieren empathie hebben met een ander dier. Apen hebben dat soms en ook olifanten. Maar ook onze Zipper. Hieruit spreekt wel de intelligentie. De volgende foto's laten dit zien.

Sebastiaan was, zoals jullie zien geopereerd aan zijn poot. Het was een wildebras en had een behoorlijke blessure opgelopen. Ondanks de pijnstillers zal Sebastiaan best pijn hebben gehad. Je ziet aan de bruine streepjes dat zijn ogen traanden, ook die van Zipper toen trouwens. Zipper, wiens mand naast die van Sebastiaan stond, heeft twee nachten niet in zijn mand gelegen, maar lag voor de mand van Sebastiaan en troostte hem zoals op de bovenste foto te zien is. Gekscherend zeiden wij: Zipper is op ziekenbezoek.

Soms nam Zipper's zorg wel erg grote vormen aan, want om nu met z'n tweeën in één mand te gaan liggen, was wel een beetje teveel van het goede. Maar het toont hoeveel die twee van elkaar hielden.

Toen Zipper er niet meer was, is Sebastiaan iets meer dan een dag wat onrustig geweest. Daarna ging zijn vertrouwen volledig op mij over. Hier slaapt hij werkelijk als een roos. Tot hij vorige maand 15,5 jaar werd en zomaar op een dag niet meer kon lopen door een neurologische afwijking in de hersenen. Toen was het de beurt aan mij om er voor te zorgen dat zijn mooie leventje nu niet ineens een groot drama zou worden. Ik moest het besluit nemen om hem in te laten slapen. De hele middag heeft hij lekker tussen ons in liggen slapen zo af en toe getrakteerd op een kluifje. En om even over vijf is hij in zijn eigen mandje hier thuis ingeslapen en twee dagen later gecremeerd.

Zon, zee en herfst

Het is nu een beetje afscheid nemen van de zomer. De tuin begint langzaam aan het herstkleedje aan te trekken. Er hoeft weinig meer te gebeuren in de tuin. Wat gedaan moest worden is gedaan. Het zal af en toe vegen worden om alle herfstblaadjes van het pad te krijgen. Hoewel, in een luie bui denk ik: ze horen er gewoon!

Afgelopen periode mijn tuinhuis omgebouwd tot atelier. Een heerlijke ruimte waar de natuur dicht bij me staat wanneer ik aan het werk ben. Zoals vandaag heerlijk aan het werk met de deur open.

Omdat het er zo knus en gezellig is, zo helemaal mijn plek heb ik er ook mijn laptop naar toegesleept en werk ik er 's avonds aan mijn nieuwe boek. Neem geen telefoon mee zodat ik geconcentreerd aan het werk kan.

Naast het schilderen houd ik me tegenwoordig ook bezig met het maken van sieraden. Hier gebruik ik oesterschelpen voor. Ten eerste omdat het een prachtige natuurlijk product is, maar ook omdat elk sieraad een uniek exemplaar is, waarvoor de natuur verantwoordelijk is. Als kunstenaar mag ik er aan bijdragen om het sieraad zijn natuurlijke vorm te laten behouden.

Vanmiddag heerlijk in de zon de oesterschelpen schoongemaakt. Een mooi werkje omdat de tuin dan zalig naar de zee ruikt. De schelpen leg ik op de grond in de zon te drogen alvorens ik ze kan bewerken. Sieraden maken met oesterschelpen heeft veel mooie kanten. Allereerst het jutten aan de Oosterschelde. Heerlijk de wind door je haren. Meestal gaan we 's avonds bij eb. Het is er dan doodstil, alleen het geluid van de meeuwen en de daar aanwezige watervogels, die mooie avondgeluidjes maken. Het water heeft de oesterschelpen bij eb achtergelaten. Ik ben kieskeurig en we (meneer Visscher en ik) zoeken er vooral de platte uit.

Hier liggen de schoongemaakte schelpen te drogen. Nadat ze droog zijn, begint de eerste bewerking, namelijk het slijpen van de scherpe kanten, schuren en polijsten. Vervolgens het beschilderen, waarbij ik rekening houd met het natuurpodukt. Mooier dan de natuur kun je het niet maken, daarom is de bewerking fijntjes, met gebruik van natuurlijke kleuren en materialen. Vaak zoek ik de plekjes op waar de pareltjes houvast vinden.

Dit is één van de resultaten. Een tamelijk grote oesterschelp, die ik bewerkte tot hanger. Gebruik makend van de structuur die de getijden, het water tijdens eb en vloed hebben aangebracht. Een minimaal kleurgebruik onder een eivernis met pareltjes op juist die plekken die de schelp zelf aangeeft, waardoor er een uniek sieraad ontstaat waarvan er geen tweede is.

Omdat ik een expositie voorbereid voor een visrestaurant in Zeeland, ben ik ook bezig met wat zeegezichtjes. Dit is er een van waarmee ik nog bezig ben. Ik wissel overdag het werken aan de sieraden af met schilderen. 's Avonds gaat in het atelier de schemerlamp aan en de windlichtjes en concentreer ik me op mijn nieuwe boek. Het wordt een dikke deze keer. Een boek dat ook al met het water en met Zeeland heeft te maken. Het speelt zich af in Vlissingen en in de tijd van de VOC. Na twee jaar onderzoek schrijft het nu heerlijk!

De serie zeegezichten symboliseren min of meer het afscheid van een mooie zomer. Een zomer waarvan ik enorm heb genoten. Nu ook de herfst vandaag nog een mooie dag cadeau gaf, ben ik heerlijk aan het werk geweest. De zon doet nu de rest om de schelpen te drogen. Vanavond na het eten gaan ze in een grote lade van het dressoir in mijn atelier. Daar moeten ze wachten om bewerkt te worden.

Nog plaats op HWL cursus zoogdieren

Hoekschewaards Landschap (HWL) houdt de ontwikkeling van de natuur in de Hoeksche Waard bij door onderzoek.  De werkgroep Zoogdieren  inventariseert de zoogdieren die in de streek voorkomen en kan wel wat versterking gebruiken.  HWL organiseert dan ook een cursus zoogdieren.
Op het vlak van “Zoogdieren” is het nodige te beleven in de Hoeksche Waard. De bever maakt een opmars. Er is discussie over het aantal reeën. De Noordse woelmuis breidt zich uit via de natuur langs de kreken. De zeehond laat zich incidenteel zien, hoe zal dat in de toekomst gaan?  Zijn er nu wel of geen vossen in de streek? Vaak zijn er de nodige vraagtekens, omdat veel soorten zoogdieren een verborgen leven leiden en met  geheimzinnigheid zijn  omgeven. HWL wil de komende jaren meer inzicht krijgen in de ontwikkeling van de verschillende soorten zoogdieren.

De cursus richt zich op geïnteresseerde leken. Er is dus geen voorkennis nodig. Op laagdrempelige wijze wordt kennis over de in de Hoeksche Waard voorkomende soorten voor het voetlicht gebracht. De deelnemers aan de cursus leren deze soorten herkennen en ook wordt aandacht besteed aan de onderzoekvaardigheden. In vier avonden wordt de theorie aan de orde gesteld  en tijdens vier excursies komen vooral herkenning in het veld en onderzoekvaardigheden aan de orde.
Er zijn inmiddels voldoende aanmeldingen om te kunnen starten, maar is nog ruimte voor een aantal deelnemers. De cursus start op 27 mei a.s. en de avonden worden gegeven in het Nationaal Landschap Centrum in Numansdorp. De kosten bedragen voor HWL leden € 20,- en voor niet leden € 30,-. Dit laatste is inclusief het lidmaatschap voor het lopende jaar. In het cursusgeld is inbegrepen koffie of thee op de cursusavonden, een reader over de aangeboden lesstof en een certificaat bij afsluiting van de cursus.
Aanmelden via cursussen@hwl.nl
Nadere in formatie:
Merijn van den Hoogenhoff p/a bezoekerscentrum Klein Profijt 0186-621888 of Carla Noordman  06 29372048

Lekker gesnuffeld op boeken- en antiekmarkt Lange Voorhout

Vandaag heerlijk weer en daarom naar het Lange Voorhout in Den Haag gereden. Onder de luwte van de eeuwenoude bomen lekker gesnuffeld tussen de boeken en het antiek. Maar er is in de boekenwereld nog steeds iets raars aan de hand. Omdat de boekwinkels slecht gaan, zou je je kunnen voorstellen dat men in tijden van crisis overstapt naar de tweedehands boeken. Maar wat ik vanmiddag tegenkwam op de markt is wonderlijke. Bijna alle kramen hadden hun boeken rond één euro tot 2,50 geprijsd. En dat aan het begin van het seizoen. Vorig jaar en andere jaren was het zo, wilde je een koopje hebben en een boek tegen die prijs dan ging je naar de laatste markt van het seizoen. De antiquariaten wilden dan graag van hun voorraad af. Nu is het aan het begin en liggen de prachtigste boeken voor rond die ene euro geprijsd. In wat vakbladen die wij als uitgever lezen, staat dat de e-reader daar nog echt geen schuld aan heeft. het is nog een te klein percentage dat de boeken op een e-reader leest. Maar wat dan wel? Zijn onze jongelui geen lezers meer? Is er iets binnen het onderwijs waar geen stimulans meer van uit gaat. Eigenlijk weet ik het niet, maar het is wel treurig. We lopen nu al jaren in Den Haag op de boekenmarkt en miste vandaag tal van kraamhouders. Misschien stonden ze elders, dat kan, maar ik heb het gevoel dat de romantiek door mijn vingers glipt. Na de markt heerlijk op het terras gezeten in het zonnetje, geluisterd naar de muzikant die het terras nog zonniger maakte. De niet-lezers weten niet wat ze missen.....

Onze dochter Ingeborg is weer helemaal gelukkig met haar nieuwe hond Suske. Nadat in januari Sandy op 14-jarige leeftijd is ingeslapen, was er voor haar even helemaal niets. Ze woont alleen en miste haar kameraad enorm. Toen er bij de fokker, waar ook onze labradors Zipper en Sebastiaan en natuurlijk ook Sandy vandaan komen, een nestje jonge labradorpups zich aankondigde, hoefde ze zich niet te bedenken. Hoewel ze liever weer een blonde had gehad, werd het dit keer een zwarte. In het nestje zaten maar twee blonde, waarvan Femke de fokster het teefje zelf wilde houden. Het blonde reutje ging al naar een ander. Maar wie zou nu niet vallen voor deze zwarte schoonheid. Al de eerste nacht, Ingeborg sliep in de huiskamer op de bank, maakte hij haar zachtjes wakker door over haar gezicht te likken. Zo maakte hij zelf een begin met zijn zindelijkheid. Als een haas ging Inge met hem de tuin in waar hij een plasje deed. Toen we hem gingen halen, op een van de foto's zie je hem met zijn moeder, presteerde hij het nog om bij haar te drinken. En dan wordt je meegenomen, vind je thuis in je mandje een witte kroel en wordt er ineens een heleboel van je verwacht...wat gaat er dan in zo'n klein koppie om denk je dan. Hij is inmiddels nu drie maanden en morgen, wanneer Ingeborg jarig is (oeffff en alweer 40 jaar wordt) zal ik nieuwe foto's maken. Want deze kleine ondeugd die 11 februari werd geboren is heerlijk aan het puberen, zet overal zijn tanden in. Hij is een echt slungeltje aan het worden met enorme stevige voorpootjes. Hij heeft inmiddels al zijn inentingen gehad en mag ook al naar drie maaltijden, want hij groeit als kool. Op een enkel ongelukje na is hij helemaal zindelijk!

Ontspannen na een drukke periode

Daar ben ik weer eens, na een heel drukke periode waarin ik veel mooi werk deed bij Welzijn Hoeksche Waard. Nog tot eind juni zal ik daar bezig zijn, maar ben veel aan het overdragen aan de werkgroepen die we daar hebben opgezet. Nu het weer mooi weer wordt kriebelt het om te gaan tekenen en schilderen. Heb inmiddels alweer nieuw een werk opgezet. De tuin lokt, die overigens na al die stormen weer heel mooi is geworden. Nieuwe aanplant en mooi snoeiwerk, al zeg ik het zelf, heeft toch wel weer een handje geholpen om mijn 'hoftuin' weer het aanzien waard te maken.

Vanmiddag naar Rotterdam om wat verf te kopen, dat is altijd luilekkerland. Kiezen uit heel veel kleuren. Pfff....kost dan ook altijd meer dan je denkt, wanneer je de winkeldeur uitloopt. Maar, er ligt weer een expositie in het verschiet bij het Nationaal Landschap Centrum in Numansdorp. Weliswaar pas in het najaar, maar ik wil dan wat nieuw werk tonen. De expositie doe ik samen met Joyce Engelen uit Numansdorp die prachtige keramiek maakt. Wel leuk om samen naar toe te werken. In de achterliggende periode, heb ik overigens op dit gebied ook niet stil gezeten, want ik had een prachtige expositie in de bibliotheek van Nieuw-Beijerland. Boeken en kunst blijven een mooie combinatie! Ga vanmiddag ook nog even naar de markt in Rotterdam. We hebben namelijk een nieuwe grammofoon in een 'oud' jasje gekocht en draaien er het vinyl tegenwoordig weer lustig op los. Op de markt staan de lp's voor rond een euro in bakken en dan is het lekker snuffelen. Vooral sommige klassieke muziek is later nooit meer op CD verschenen, dus dan is zo'n LP dubbel leuk. Ooit mijn hele collectie van de zanger Joop Visser, vroeger Jaap Fischer weggedaan en nu op zoek om ze allemaal weer terug te krijgen. Tja, nostalgie viert hoogtij! Daarna lekker naar Dudok voor koffie met peretaart en mijn wekelijkse wijntje. Kortom.....lekker ontspannen! Dat is wens ik jullie ook. Geniet van het mooie zonnige weekend!

Sieraden, beelden, schilderijen en foto's: De 28e Open Atelierdagen

 

 

 Op 24 en 25 mei organiseren de Hoeksche Waardse Kunstenaars voor de  28^e keer de Open Atelier Dagen. Na het succes van afgelopen jaar, de Open Atelier Dagen ‘nieuwe stijl’, met een kortere route in het westen van de Hoeksche Waard, krijgt nu het middendeel van het eiland alle aandacht. Door deze nieuwe aanpak is het voor de bezoekers mogelijk gebleken veel meer werk van kunstenaars in ateliers en expositieruimten te bewonderen dan vorige jaren. De afwisselende route voert langs 5 ateliers en 5 gezamenlijke expositieruimtes waaronder 2 horeca-gelegenheden, een natuurbezoekerscentrum en een prachtige tuin.

In Oud-Beijerland exposeren leden van de HWK bij Post-21, het atelier van Maatje van Eck en het atelier  van Peter Broeders. Via de schuur van de familie Klompe aan de Stougjesdijk, de Koningshoeve aan de Botweg in Klaaswaal, de ateliers van Eleonore de Vet en Theo Verhoeff in Mijnsheerenland gaat de route naar  de tuin van de familie Carsjens in Mijnsheerenland. Hier is ‘buitenwerk’ van de leden van de HWK te bewonderen.

Vervolgens exposeren 5 gastexposanten uit Goeree-Overflakkee hun werk aan de Westdijk in de schuur van Peter van den Hoek. Bij Natuur Bezoekers Centrum Klein Profijt exposeren  3 kunstenaars.

De bezoeker kan natuurlijk zelf de volgorde van deze ca. 30 km. lange route bepalen, zowel op de fiets als met de auto een prachtige route door de Hoeksche-Waard. Op beide dagen zijn de exposities geopend van 10.00 tot 17.00 uur, op alle locaties zijn de deelnemende kunstenaars aanwezig om met de bezoekers van gedachten te wisselen over hun werk.

De HWK is dit jaar uitgebreid met 4 nieuwe leden: Hennie Hut, Eleonore Broekhuijsen,Wico Vos en Kees Plomp en telt nu 29 leden. Om aandacht te vestigen op de Open Atelier Dagen heeft het bestuur, met hulp van de hoofdsponsor, de Rabobank, dit jaar spandoeken laten maken die verspreid in de Hoeksche Waard te zien zijn.

Voor meer informatie over de leden van de HWK, een routekaart en de laatste informatie over de Open Atelier Dagen onze website: www.hoekschewaardsekunstenaars.nl

Kievit vrijwel uitgestorven op akkerland Hoeksche Waard

 

Het is algemeen bekend dat de populaties kieviten en scholeksters gestaag dalen in Nederland met een gemiddelde van 5% per jaar. Uit gegevens van de weidevogelgroep van het Hoekschewaards Landschap blijkt echter datdeze achteruitgang in de Hoeksche Waard nog sterker is.

Al zeventien jaar worden de weide- en akkervogels actief beschermd in de Hoeksche Waard. De groep die zich hiermee bezig houdt bestaat uit ongeveer 15 personen. Gezamenlijk houden zij op ruim 1000 hectare akkerland de broedende vogels in de gaten. De nesten worden gezocht en beschermd bij werkzaamheden die op het land plaats vinden. Dit gebeurt in goede samenwerking met de boeren. Uit de grote hoeveelheid gegevens van de weidevogelgroep blijkt dat de achteruitgang van de kievit en scholekster niet te stoppen is. De laatste tien jaar is het aantal broedende kieviten met 90% in aantal gedaald in de Hoeksche Waard.
Het gevolg hiervan is dat kievit en scholekster in grote akkerlandgebieden of polders volledig is verdwenen.
“De nu nog broedende kieviten en scholeksters worden nog steeds met grote gedrevenheid beschermd, maar de moed zakt ons regelmatig in de schoenen”, vertelt Dick van Houwelingen, weidevogelbeschermer van het eerste uur en coördinator van de weidevogelgroep.
“De tijd dat we bij een boer vijfentwintig tot dertig nesten vonden en deze beschermden bij werkzaamheden is voorbij. Sommige van die boeren hebben geen één nest meer, anderen hooguit vijf op al hun akkerland. Vrijwel alle boeren die we benaderen zijn bereid om de nesten te beschermen, daar ligt het probleem niet. Het probleem zijn de gevaren waar een jonge kievit of scholekster (pul) mee geconfronteerd wordt, zoals de werkzaamheden op het land, voedselgebrek, slecht weer en roofdieren”.
De vraag dringt zich op waardoor de aantallen in de Hoeksche Waard veel sneller achteruit gaan dan in de rest van Nederland. Het zou een goede zaak zijn als hier meer onderzoek naar gedaan zou worden. Want weide- en akkervogels horen bij ons platteland en we willen toch ook dat onze kinderen en kleinkinderen hiervan kunnen genieten?

Dauwtrappen op Hemelvaartsdag

 

 

 

Op Hemelvaartsdag 29 mei 2014 organiseert de vereniging Hoekschewaards Landschap een vroege dauwtrapwandeling van ongeveer 8 kilometer. De tocht start bij het ochtendgloren om 5.00 uur en begint met een symfonie van vogelgeluiden. Via het oostelijk en westelijke tunnelbos lopen we naar de Heinenoordse zomerlanden waar we de griendcultuur nader beschouwen.

Vervolgens gaan we langs het haventje van Heinenoord en volgen we grotendeels buitendijks de Oude Maas tot aan Natuurbezoekerscentrum Klein Profijt waar we op het ontbijt worden verwacht. Onderweg zullen natuurgidsen van HWL verhalen over de natuur, de cultuur en de geschiedenis van het landschap. De tocht gaat grotendeels over onverharde paden door bos, grienden en langs akkers. Het is verstandig om stevige, liefst waterdichte, schoenen of laarzen te dragen. De tocht duurt in totaal ongeveer drie uur. De gidsen laten enkele auto's achter bij Klein Profijt. Na de tocht worden de chauffeurs hiermee weer naar hun voertuig gebracht. De chauffeurs halen daarna hun passagiers bij Klein Profijt op. Datum en tijd: 29 mei 2014, 05.00 uur. Startpunt: Einde Boonsweg Heinenoord (voormalig hoofd Barendrechtse brug). Eindpunt: Klein Profijt, Zalmpad 11, Oud-Beijerland
Kosten (inclusief ontbijt): €7,50 p.p. voor leden HWL en €12,50 voor niet-leden.

Aanmelden: via mail excursies@hwl.nl o.v.v.:

-voor- en achternaam deelnemer(s)
-telefoonnummers en/of e-mailadressen deelnemer(s)
-wel of geen lid HWL (apart vermelden a.u.b.)

 

Inschrijving: Je bent ingeschreven wanneer je het vereiste bedrag hebt overgemaakt op de
bankrekening waarvan je het nummer ontvangt na je aanmelding.
Bijzonderheden: minimum leeftijd is 10 jaar, maximum aantal deelnemers: 35.
Uiterste aanmelddatum: 25 mei 2012

Vogeltjes M'art en Vogelfietstocht 25 mei

 

In het kader van de Nationale Vogelweek (18 tot 25 mei) presenteren kunstenaars en natuurgidsen van HWL gezamenlijk een uniek programma met als onderwerp  VOGELS.

Op 24 en 25 mei exposeren kunstenaars bij en rond de Makerij, Schuringsedijk 46 te Numansdorp hun werk in brons, keramiek, hout, glas, papier en andere materialen, waarbij het thema vogels centraal staat. Bezoekers mogen ook zelf aan de slag (schilderen).  De Makerij is tevens het startpunt van verschillende wandelingen. Routebeschrijvingen  aldaar verkrijgbaar.

 

Op 25 mei nemen gidsen van HWL, tevens enthousiaste vogelaars, je mee op een avontuurlijke fietstocht van zo’n 25 kilometer. Na een korte introductie in het NLC ga je op weg en krijg je een originele “stik-zak” mee, met een verrassend lekkere inhoud. De tocht gaat langs karakteristieke dijken en we bezoeken een aantal bijzondere vogelgebieden van de Hoeksche Waard. We maken ook een stop bij de Makerij zodat je, na echte vogels, ook kennis kunt maken met vogels in de kunst.

Tip: heb je een verrekijker, neem hem mee! Bij slecht weer is er een alernatief (korter) programma.

Verzamel- en vertrekpunt: Nationaal Landschap Centrum, Veerweg 1 3281 LX Numansdorp
Aanvang fietsexcursie 11.00 uur.
Eindtijd +/-16.00 uur.
Kosten leden HWL: € 5,- , niet leden €7.50, kinderen €3,-.
Aanmelden t/m 19 mei: excursies@hwl.nl

Hartenstraat een aanrader

Film Hartenstraat is een aanrader, maar Hotel Budapest viel zwaar tegen, had er meer van verwacht. Niettemin leuke dag gehad en leuke mensen ontmoet. Bij de Hema toeristen uit Zuid-Afrika die niet weten wat een stamppotje boerenkool is. Eerst proeven dan kopen, maar viel in goede aarde. Leuk taal  zeker in combinatie met een oer Hollands stamppotje waarbij ook nog eens de regen tegen de ruiten slaat. Hoe Hollands wil een toerist het hebben. Morgen weer aan het werk. Er liggen nogal wat onderwerpen te wachten om persberichten van te maken. Wat redactioneel werk en wat vergaderingen. Bespreking over hoe we de ouderen aan het sporten kunnen krijgen en de rol van mijn project fiets- en wandelmaatjes daarin. Verder een interview met de Sociaal makelaars van Welzijn en hun bijzondere werk. Kortom, morgen een schrijfdag. Verder ligt er een manuscript dat nagekeken moet worden omdat het volgende maand moet verschijnen. Later meer over dit bijzondere manuscript. Gelukkig minder mooi weer, verleiding minder groot om de buitenlucht op te zoeken. Tuin heb ik voor een groot gedeelte al gesnoeid, eerst volgende mooie dag de rest.  

Dagje ontspannen in Rotterdam

Straks naar mijn zus Karin in Rotterdam. Het weer valt wat tegen, maar het is droog. Na een 'bakkie' wandelen we zoals gewoonlijk van Blijdorp naar het centrum, door het zojuist geopende Centraal Station. Gaan in het centrum lekker winkelen, Donner feliciteren met het behaalde succes en pakken een cappuccino bij Melief Bender op de Oude Binnenweg en doen een rondje dinsdag markt. Vanwege het weer pakken we deze week weer twee films. Heerlijk zo'n Cinevillepas. Onze keuze is dit keer gevallen op Hartenstraat, die doen we 's middags om vier uur en 's avonds om half acht kijken we The grand Budapest Hotel. Tussen twee films door spurten we dan de stad in, waar we voor 2,50 een keuze menu bij de Hema nuttigen. Tegenwoordig heerlijke warme maaltijden waar dit warenhuis vrijgezellen, studenten en ook wij filmkijkers een woest genoegen mee doen. Smakelijk stamppotjes, geen afwas, uitbuiken richting de West-Blaak Cinerama en vervolgens weer genieten van de volgende film. Mij hoor je vandaag niet!

De gans als slachtoffer van onbezonnen kortetermijndenken van de mens

De Hoeksche Waard biedt aan diverse populaties ganzen een onderkomen, iets waar we trots op mogen zijn. De gans, als echte ‘family guy’ is een prachtig en boeiend dier. De populaties die we in de Hoeksche Waard een onderkomen bieden zijn uniek in Europa en de wereld. De afgelopen decennia hebben zich in de leefomgeving van de gans een aantal wijzigingen voor gedaan. Denk aan veranderingen in het agrarisch grondgebruik en de aanleg van waterrijke natuurgebieden. Nederland is van oudsher een ganzenland geweest en is de afgelopen jaren doorgegroeid naar een ganzenparadijs. Dit heeft als gevolg dat onze broedpopulaties zich uitbreiden en een deel van de overwinterende ganzen er logischerwijs voor kiest langer in Nederland te blijven en onder invloed van klimaatveranderingen in sommige gevallen zich zelfs permanent vestigen.

Het neveneffect hiervan is dat boeren overlast ervaren. De automatische reflex van faunabeheerders is hierbij doden. Volstrekt zinloos, omdat ontstane gaten in de populatie zich via natuurlijke weg direct aanvullen. De bepalende factoren voor de populatiegrootte zijn immers: voedselaanbod, nestgelegenheid en aanwezigheid van predatoren. Totnogtoe tonen alle wetenschappelijke studies aan dat het doden van ganzen de overlast die boeren ervaren alleen maar versterkt. Desondanks denkt men te mogen beschikken over leven en dood en gaat men in de Hoeksche Waard over tot grootschalig afschot. Met deze zinloze maatregel maakt men levenslange verbintenissen tussen monogaam levende dieren kapot, verstoort familieverbanden en de dieren worden, evenals andere beschermde dieren, in een weerzinwekkende stress gejaagd. Natuurbeheer is een kwestie van Algemeen Belang, waardoor dus niet alleen naar de belangen van agrariërs gekeken mag worden, maar bijvoorbeeld ook naar de andere inwoners van de Hoeksche Waard. Desondanks is zelfs het belang van de agrariër in zijn geheel niet gediend bij de huidige situatie. Inmiddels zijn de kosten voor de ganzenbestrijding hoger dan de totale schade aan gewassen en teelten en nemen de aantallen ganzen verder toe. In principe is het dus dweilen met de kraan open. De gans als slachtoffer van onbezonnen kortetermijndenken van de mens.

Zolang wij ganzen een overmaat aan voedsel en prachtige, maar bovenal veilige broedgebieden te bieden hebben, zullen ganzen hier gebruik van maken. De Partij voor de Dieren is dan ook voorstander van échte oplossingen, die zowel diervriendelijk als duurzaam zijn. Zij pleiten voor een landelijk beleid, met gebiedspecifieke aanpassingen in de leefomgeving, waardoor ganzen verblijven waar ze welkom zijn en geweerd worden, waar ze niet welkom zijn. Een dergelijk beleid dient zowel het boerenbelang als het natuurbelang. Door daarnaast te stoppen met het bejagen van de natuurlijke vijand van de gans, de vos, kunnen populaties in balans gehouden worden.

Als zich dan nog steeds onacceptabele overlast voordoet, vindt de Partij voor de Dieren dat we in een innovatief land als Nederland moeten inzetten op diervriendelijke verjagingsmethoden. Hiervoor is een uitgebreid scala aan afweer- en verjaagmiddelen voorhanden en kan verder geïnvesteerd worden in werende maatregelen met te ontwikkelen geautomatiseerde systemen.

Laten we daar nu als Nederland een voorloper in worden!

Excursie van Molen naar Museum

Wie gaat er mee op zaterdag 22 februari a.s. Gidsen van Hoekschewaards Landschap organiseren een wandeling door historisch Heinenoord. Er wordt gestart bij de molen in Goidschalxoord, waar de molenaar een rondleiding verzorgt in molen en machinehuis en waar je ook een zakje meel kunt aanschaffen.
Met de (eigen) auto rijden of poolt het gezelschap verder door Goidschalxoord naar het haventje van Heinenoord. Gidsen van HWL wandelen naar de eeuwenoude kerk, waar de kerkrentmeester een rondleiding geeft. Hierna wandelt het gezelschap naar het Hof van Assendelft waarin het Streekmuseum gevestigd is. Tijdens de wandelingetjes vertellen de gidsen over wat er onderweg zoal te zien is. Je kunt aansluitend op eigen gelegenheid het Streekmuseum bezoeken. Op vertoon van het entreebewijs biedt het Streekmuseum de wandelaars een gratis kopje koffie, thee of chocolademelk aan. Verzamelen: om 14.00 uur bij de molen in Goidschalxoord. Duur van de excursie: ongeveer 2 uur. Kosten: leden HWL 2 euro; niet-leden 3 euro; kinderen 1 euro. Entree Streekmuseum: volwassenen 4 en kinderen 2 euro. 

Een tipje van de sluier opgelicht tijdens het schrijven van mijn roman

Van de week de tijd genomen om aan de omslag van mijn boek te werken. Een optimistische daad want het schrijven van mijn historische roman loopt lekker. Hoewel het mij overigens tegenvalt hoeveel onderzoek ik onderweg al schrijvende nog moet verrichten. Het verhaal speelt zich af in Zeeland zo rond 1748. Ben op dit gebied een pietje precies, de zaken moeten wel kloppen. Tijdens het schrijven heb ik min of meer een filmisch beeld voor ogen waardoor ik zeer hecht aan de colour locale, zeg maar de omgeving, het decor waarin het verhaal zich afspeelt. Wanneer je die beelden helder wilt maken, komen er talrijke vragen op zoals de leef- en eetgewoonten, de tradities, bevallingen en sterven, kleding, politiek etc. Hoewel ik het wel een beetje gemakkelijk heb omdat het verhaal zich afspeelt rond één van mijn voorvaderen, namelijk de beroemde Frans Naerebout, die bekend werd door zijn legendarische redding van de opvarende van het VOC schip de Woesduyn in 1779. Zijn biografie heb ik al jaren klaarliggen en wordt ondersteund door het vele materiaal in boeken, museum en archieven. Zijn standbeeld staat op de boulevard van Vlissingen uitkijkend over het water waar hij zo van hield. Maar in mijn roman speelt niet Frans Naerebout een hoofdrol maar zijn vrouw Sara, Saartje zoals zij genoemd wordt. Daar waar zijn tijdbalk aangeeft dat hij op zee is en zelfs in de Engelse oorlog verzeild raakt in Kaap de Goede Hoop, pak ik haar leven op. Geen tijd waarin je via je mobieltje roept: Sara zet de aardappels maar laag, want ik ben wat uit de koers geraakt. Kortom, mijn verhaal speelt zich af langs de tijdlijn van Frans, maar kijkt naar de andere kant. Hoe klaart Sara het met haar kinderen, wat gebeurt er allemaal wanneer Frans aan de horizon is verdwenen. In de archieven is weinig over haar bekend en dat maakt het voor mij extra spannend, wanneer ik schrijf. Ik geef haar het leven dat door geschiedenis boekjes werd vergeten.

Hier boven zien jullie wat fotomateriaal van de onthulling van een eerder standbeeld in Vlissingen dat later in de Tweede Wereldoorlog is gesneuveld. Er waren veel mensen op de been om hun held te eren. Het portret rechts in deze collage van Frans Naerebout hangt in het museum van Vlissingen. Een voorvader om trots op te zijn. Ik snuffel dan ook altijd in antiquariaten naar de boekjes die over hem zijn verschenen zoals het bekende kinderboekje dat werd geschreven door Stamperius.

Een paar van de etsen die werden gemaakt naar aanleiding van het vergaan van het VOC schip. Verder een document met het handschrift van Naerebout, die geboren is in Veere, later trouwde en verhuisde naar Vlissingen en vervolgens in Goes aan 't Sas terecht kwam waar hij uiteindelijk overleed. Naerebout was naast garnalenvisser ook in 's landsdienst als zeeloods, hetgeen hij ook was bij de de Verenigde Oost Indische Compagnie.

Later, in 1748, werd Frans Naerebout begraven in de Magdalenakerk te Goes, alwaar nu nog twee stenen in de kerkvloer aan onze held herinneren. De foto rechts onder is het latere standbeeld dat hier nog in het Bellamypark stond, maar inmiddels een vaste plaats heeft gekregen op de boulevard, uitkijkend over zee. Zijn echtgenote Sara kende zoveel roem niet, zij was zijn stille kracht op de achtergrond, waarmee ik me tijdens het schrijven maar al te bewust ben van het feit dat ik haar in mijn verhaal nu zoveel jaar na dato haar bekendheid teruggeef. Maar dat moet wel op een serieuze wijze gebeuren en daarom gaat het schrijven niet snel, maar wel degelijk. Elke dag opnieuw sta ik met haar op en rol al schrijvende een stukje van haar bijzondere bestaan uit....

Nationale gedichtendag 2014

Snieren en Snoeien

Snieren en snoeien

Door: Marja Visscher

Je heb snieren en snoeien,

Magere en goeie

Keuze uit zwarte en bonte

In de weides rond Allonte

Op een feest zeiden snoeien tot snieren

Wij houden wel van sloeren en slieren

Van feesten en beesten,

Van melk en honing

Is in dit land niet een oog koning?

                                                               
                                                                    Klaranzen

              Klaranzen

 Door: Marja Visscher

Een dikke klarans landde met zijn gevolg

in het gras van de boer en verzwolg

binnen een half uur een hectare gras,

verorberde zelfs nog een volgend gewas.

De boer woedend, balde zijn schragel

Pakte geweer en schoot vol vuur zijn hagel

Richting de klaranzen in het veld en riep:

De dood aan jullie addergebriep!

Een dikke klarans riep toen wat afgemeten,

Hoe kunnen wij klaranzen nu weten,

en hief daarbij zijn vleugels ter harwe

Of dit natuur is of ingezaaide tarwe.


                                                                  Variolaan

  

                  Variolaan

Door: Marja Visscher

Een variolaan bloosde van wang tot kam

Toen hij van een vrouwelijke variolan vernam

Dat de eieren, na warme zwoele arbeid,

tot enig  nageslacht hadden geleid.

De vrouwelijk, hippige schonen

Vroegen hem hen daarvoor te belonen.

Zij wensten daarom onbevangen

Om de uitloopmogelijkheid te vervangen.

Zoveel nageslacht beste variolaan,

Geeft ons een heel wat beter bestaan

Wanneer al die kleine variolinnen

Naar buiten konden, en niet binnen.

Een variolin, zo klokten zij demagogisch,

wordt pas echt helemaal biologisch

als alle vrouwelijke variolanen

zich een weg naar buiten kunnen banen.

Een heerlijk nest in de frisse buitenlucht

Zo wil het in kranten staande gerucht,

zal de kritische consumaan behagen

Ach, zei toen de blozende variolaan:

we moeten het er maar op wagen.


                                                       De Vrommel

              De Vrommel                                      

 Door: Marja Visscher

Er was eens een akelige oude Gruwelaar

die maakte zijn eigen eten  klaar.

Maar ’t smaakte hem vaak niet zo best.

Haalde daarom de Vrommel uit zijn nest.

Uw opdracht bestaat, beste Vrommel,

keuze te maken uit alle eetbare rommel.

Trek de wereld in en neem er een hap van

Lukt het je niet, verdwijn jij in de pan.

De Vrommel, als door een wesp gestoken

Proefde de grappel, ahjak bespoten!

Vloog direct door naar Lanterefant

Nam spontaan een hap uit diens achterhand.

Een zurige smaak welde op in zijn maag.

beter rauw of gekookt was hier de vraag.

Teleurgesteld vloog hij door naar de Vlaak

Haar advies? Een Zems schoon aan de haak.

Verderop zag de Vrommel een Zemzekind

Ging recht op zijn doel af, daalde gezwind

Hapte verlekkerd in haar vol rode lippen

Die hem sensueel heen en weer deed wippen.

Bij Zemzekind, blond, knap, goed gebekt

Was plotsklaps vrij veel agressie gewekt

Ze tongzoende Vrommel met heel veel lust

Beet zijn tong af, terwijl ze hem kust.

Het Zemzekind smaakt echt het allerbeste

Maar zonder tong zal het zijn spraak verpesten

Wat is nu de moraal

van dit verhaal?

De oude Gruwelaar baste tot Vrommel

Wat staat er op het menu, voor de drommel?!

Vrommel: ‘Zzzzzmmmm’, probeerde hij even

En zo is het voor altijd gebleven….

Dorpswandeling historisch Oud-Beijerland

Wisten jullie dat Arie en Kor de Koning, kleinzonen van Arie de Koning van de zadelmakerij, de grondleggers waren van de wereldwijd bekende Koni schokbrekers?

Dit en nog veel meer interessante wetenswaardigheden en anekdotes hoor je tijdens de dorpswandeling door historisch Oud-Beijerland op zaterdag 8 februari a.s. Gidsen van Hoekschewaards Landschap nodigen je uit voor een wandeling door het centrum van Oud-Beijerland. Je krijgt ook een rondleiding in de uit ca. 1560 stammende dorpskerk. Halverwege de excursie drinken we een kopje koffie of thee bij De Heeren van Beijerland. Zorg voor warme kleding en makkelijke schoenen.
De excursie gaat altijd door, ongeacht de weersomstandigheden. Bij slecht weer zorgen wij voor een alternatief programma. Els, Koos, Evelien en Marianne verwelkomen je graag om 10.00 uur bij de Open Hof aan de Willem van Vlietstraat. Je kunt hier gratis parkeren. De wandeling duurt tot 12.30 uur en eindigt in het centrum van het dorp. Je kunt kiezen om daarna gezellig te winkelen in het dorp, iets te drinken of te lunchen in één van de vele gezellige restaurants, of met ons mee terug te lopen naar het startpunt.

Datum : Zaterdag 8 februari 2014 - Tijdstip : 10.00 – 12.30 uur - Startpunt : De Open Hof, Willem van Vlietstraat 2a, 3262 GM Oud-Beijerland - Kosten : HWL-leden: € 4,00 p.p., niet-leden: € 5,00 p.p., kinderen: € 3,00 p.p. (incl. consumptie bij De Heeren). Meer info : 06-54396546 

Cursus oud schrift, ook wel paleografie genoemd

We zijn  allemaal weleens in de archieven gedoken, nieuwsgierig naar het nageslacht of een onderwerp dat om welke reden dan ook de interesse heeft gewekt. Keer op keer kom je dan in aanraking met documenten die door de archieven zorgvuldig zijn bewaard, maar die voor de leek bijna onleesbaar zijn, doordat ze in een ver verleden met de hand werden geschreven. Daarnaast is de taal die in de stukken gebruikt wordt ook niet van deze tijd, waardoor het vaak moeilijk is te begrijpen. Om in het vervolg teleurstelling te voorkomen geeft Leonard van Kessel komende maanden een cursus ‘oud schrift’, ook wel paleografie genoemd.

Voordat de cursus daadwerkelijk begint met paleografie, wordt de cursus begonnen met het doornemen van de documenten die men veel gebruikt in de genealogie; deze ‘herhaling’ is nodig om een ‘opfrissing’ te krijgen van de hobby genealogie en duurt één avond. Daarna wordt het oud-schrift uitgebreid gepresenteerd in 9 avonden. Zij die al een aantal jaren ervaring hebben in de genealogie en zich willen gaan bekwamen in het transcriberen van oude documenten, komen hier goed aan hun trekken. Wie al vaker onderzoek heeft gedaan in archieven, heeft ze waarschijnlijk al eens gezien: de vergeelde documenten met soms schitterende gekalligrafeerde teksten of juist vreemdsoortige onherkenbare kriebels en krullen. Het lezen van deze teksten kan een probleem worden waar genealogen mee worden geconfronteerd. Er komen in deze cursus tal van documenten ter sprake die u bij een archief bezoek wellicht links laat liggen, wanneer men het lezen van het oude schrift niet machtig is.

Het is belangrijk om te achterhalen wat er daadwerkelijk in de documenten staat beschreven. Niet alleen ‘het gekriebel’ moet de genealoog kunnen lezen, maar hij moet ook overweg kunnen met veel voorkomende afkortingen en interpuncties. Het interpreteren van de zinsbouw en het vertalen van de afkortingen zijn ook onderdeel van de cursus. Elke paleografische oefening wordt zoveel mogelijk ingeleid, zodat men over de aard van de tekst en de mogelijke transcriptieproblemen geïnformeerd wordt.

De cursus vindt plaats in Mookhoek (Hoeksche Waard) in de lentemaanden 2014, beginnend in de 3^e of 4^e week van februari. Voor meer informatie kun je je wenden tot:Leonard van Kessel - E-mail: leonard@paleografie.nl

Lang leve Blauwe Maandag

Blue Monday, deprimaandag zou de meest deprimerende dag van het jaar zijn. De verzinner van dit gegeven is de Britse psycholoog Cliff Arnall. Hij bedacht, tja hoe kom je er op, een wetenschappelijk verantwoorde formule waaruit zou blijken dat deze maandag van de laatste volle week van januari, de dag is waarop de meeste mensen zich treurig, neerslachtig en weemoedig voelen. Nu is het buiten snotweer, dus er valt wat voor te zeggen. Miezer regen heeft toch iets minder gezelligs dan een vrolijk  zonnetje. Ik denk ook niet dat we onze vrind Arnall serieus moeten nemen. Iemand die roept dat hij op wetenschappelijke basis heeft uitgerekend dat het leukste van een weekendje weg is, als je niet gaat, zit zich blijkbaar grondig te vervelen.

Blauwe Maandag kan ook zijn dat je ergens heel kort hebt gewerkt. Met een beetje optimistische fantasie heb je zelf opgezegd en zit je nu heerlijk thuis met een lekker boek op je schoot, en een wijntje op arm lengte naast je, te lezen. Even rond gevraagd waarom Blauwe Maandag zo'n negatieve bijklank heeft gekregen en hoe mijn kennissen dat ervaren. 'Blauwe envelop vanmorgen in de bus', roept er één. 'Alle gekregen boeken- en platenbonnen geconsumeerd en geen geld meer om iets te kopen.' zegt een ander. 'Blauwe kuitlaarzen, die in de uitverkoop waren in mijn maat niet meer te verkrijgen.' Het zijn er maar een paar, maar om daar nu depri van te worden....

Ik bezorgde mezelf gewoon een feestje en zocht de mooiste blauwe foto's bij elkaar die mijn archief rijk is. Met dit als resultaat.Vervolgens ben ik lekker aan het werk gegaan. Heb me voorbereid op de Zentangle tekenlessen, die ik morgen ga geven en verheug me op de ouderen die ik een woensdag een leuke dag ga bezorgen in de Blauwe Kamer van het seniorencentrum De Beijerkorf. Mmmmm, ik heb wel wat met de kleur blauw. Heb me verder bezig gehouden met het scannen van oude foto's voor het boek over Rotterdam Kralingen, dat we binnenkort zullen uitgeven. Vanavond naar de vergadering van de Raad van Toezicht van de Bibliotheken Hoeksche Waard. Kreeg tussendoor ook nog een uitnodiging om volgende maand te exposeren in Nieuw-Beijerland. Geen tijd dus om te simpen, gewoon lekker bezig blijven is mijn devies. Nee, aan mij is zo'n dag echt niet besteed! Voor mij is de eenheid tijd niet in een formule te vangen zoals Arnall ons wil doen geloven, zijn theorie laat mij gewoon blauw, blauw! Lang leven Blauwe Maandag.

Streekmuseum kan extra hulp gebruiken

Het aftellen naar de heropeningsfestiviteiten rond de herenboerderij Oost-Leeuwenstein, één van de gebouwen van Museum Hoeksche Waard, is begonnen. Momenteel wordt nog hard gewerkt aan de inrichting, eind februari starten de gidsen en de overige vrijwilligers met proefdraaien in de nieuwe situatie en half april is het dan zover.

Het museum prijst zich gelukkig met alle vrijwilligers en toch zijn er nog meer mensen nodig zodra het enorme boerderij complex bij het museum betrokken wordt. Omdat beide gebouwen over een eigen entreebalie beschikken, zijn vooral receptievrijwilligers nodig. Twee dames van het eerste uur na de heropening van ’t Hof van Assendelft in 2012, de zussen Ria en Wil Oosterman vertellen enthousiast over hun werkzaamheden bij het museum. Ria werkte voorheen in de zorgverlening en vond het de eerste maand van haar pensioen wel lekker om niets te doen. Ria: ,,Daarna voelde ik me nutteloos, je moet soms een reden hebben om de deur uit te gaan.” Haar zus was al begonnen als receptioniste. ,,Ik werkte voorheen in een winkel” vertelt Wil ,,ik miste mensen om me heen en vond het werk in het museum gelijk leuk en boeiend.”

Het werk als receptioniste is veelzijdig, naast het werken met de kassa worden diverse informatieschermen  bediend. Bezoekers van het museum worden vriendelijk ontvangen en van informatie voorzien. Ria: ,,Ik vind het leuk om de entreehal gezellig te maken, bijvoorbeeld met een bloemetje op tafel.” Beide zussen maken graag een praatje met bezoekers en vertellen ook over ‘hun’ museum. ,,Het beeld van het museum verandert” vindt Ria ,,het is nu een echt museum, allang niet meer dat oude ‘opgestapelde huis’ van vroeger.”

Het is de bedoeling dat  receptiemedewerkers gaan rouleren tussen de twee gebouwen van het museum, zij moeten ook bereid zijn af en toe weekenddiensten te draaien. Beide gebouwen beschikken over een gezellige koffiehoek en museumwinkeltje. De boerderij krijgt zelfs een prachtig terras, waar het in de zomer goed toeven zal zijn. Lichte horeca- en verkoopwerkzaamheden kunnen dus voorkomen voor individuele bezoekers een ook bij groepen. 

Wil je meer informatie over de werkzaamheden als receptievrijwilliger in Streekmuseum Hoeksche Waard, neem dan contact op voor een kennismakingsgesprek: 0186-601535 (di t/m do) of info@streekmuseumhw.nl.

Bezwaar tegen jachtontheffingen in de Hoeksche Waard

De vereniging Hoekschewaards Landschap (HWL) heeft bezwaar gemaakt tegen 3 ontheffingen om de beschermde diersoorten wilde eend, knobbelzwaan en ree te mogen doden en te verontrusten. De ontheffingen werden afgegeven door de Omgevingsdienst Haaglanden. Het bezwaar is gericht aan Gedeputeerde Staten van de provincie Zuid-Holland, waar de Omgevingsdienst voor werkt.

De ontheffing wilde eend betrof het mogen afschieten van wilde eenden in het Natura 2000 gebied het Oudeland van Strijen (OLS). Het OLS is een belangrijk overwinteringsgebied voor ganzen en is aangemerkt als ganzenfoerageergebied. Door wilde eenden te mogen bejagen worden ganzen, die vaak met duizenden aanwezig zijn, verstoord. De ganzen foerageren op de zelfde plekken als de wilde eenden. HWL vindt dat eventueel aangerichte schade moeilijk aantoonbaar is en dat te gemakkelijk voorrang wordt gegeven aan een klein persoonlijk belang boven een groot collectief belang. De ontheffing ree behelst de mogelijkheid om tot 2018 jaarlijks 50 dieren af te schieten in de Hoeksche Waard , op het Eiland van Dordrecht en in een deel van de Biesbosch. De aanvrager wil tot afschot komen op grond van gevreesde schade en verkeersongelukken die in de toekomst bij een mogelijk uitbreidende populatie zouden kunnen optreden.
HWL vindt de argumenten onvoldoende onderbouwd, de schaal waarop afschot mogelijk is veel te groot en de periode waarvoor de ontheffing wordt verleend onaanvaardbaar lang.

De ontheffing knobbelzwaan maakt het mogelijk overal in Zuid-Holland knobbelzwanen af te schieten die zich op agrarische percelen bevinden. HWL vindt deze maatregel veel te grof en veel te veel op de aanname gebaseerd dat er per definitie wel schade zal optreden. HWL is van mening dat eerder maatwerk van toepassing zou moeten d.i. alleen afschot en verontrusting als daadwerkelijk schade wordt aangericht en geen gemakkelijke preventieve ruimingsacties.

Reageren? webredactie@hwl.nl De betreffende brief is op te vragen via webredactie@hwl.nl

In memoriam Sandy

Het nieuwe jaar begon voor ons een beetje raar. Op 2 januari moest onze dochter haar hond Sandy laten inslapen. Al heel vroeg in de ochtend werden we gebeld of we wilde komen. Ook de dierenarts Jan Schep was er al snel. Een tweede hersenbloeding binnen een week was te veel van het goede. Voor onze dochter Inge is de dood van Sandy een enorm gemis. Zij is alleen en mist haar maatje dan ook ontzettend. Gisteren is ze gecremeerd in het dierencrematorium in Numansdorp. Inge heeft een mooie urn uitgezocht, een slapende labrador in een mand, waarin de as van Sandy bewaard zal worden. Sandy heeft overigens een goed leven gehad en is heel oud geworden, net geen vijftien jaar. Maar, het blijft toch altijd een verdrietige aangelegenheid. Sandy had geen opleiding voor hulphond, maar was wel heel gedienstig zo haalde zij altijd de krant en de post uit de brievenbus. Wanneer er visite afscheid nam dan deed Sandy een heuse high five met twee poten. Op het laatst kon ze door strammigheid niet meer op de bank liggen. We hadden voor haar een lekker bedje op de grond gemaakt met onder andere wat vliesdekens. Sandy was gewend aan een grijze en een blauwe, maar om dat ik die kleur niet meer kon krijgen, moest ze het doen met een spuug lelijke, rozige kleur. Binnen een rap tempo trok ze met haar bek alle vier de punten van het kleedje naar het midden en maakte er, met behulp van bek en poten, een flinke prop van. Toen wij nog niet toegaven aan haar grillen om het uiteindelijk weg te halen, gingen ze bovenop de prop zitten en plaste er op. Zo doe je dat dus, als mensen niet aan je wens voldoen en op je ouwe dag geen fatsoenlijke kleur vliesdeken voor je meenemen. Uiteindelijk hebben we de deken dus maar gebruikt als onderdeken, want ook een tweede keer was ze niet van plan om er op te gaan liggen. Tja, aan karakter heeft het niet ontbroken!

Basiscursus vruchtenbomen snoeien

De werkgroep Fruit & Sap biedt, in samenwerking met de werkgroep Cursussen, een basiscursus aan over het snoeien van (oude) appelbomen. Fruit & Sap verzorgt het  snoeiwerk en het plukken van het fruit aan de Appeldijk en in de boomgaard aan de Gatsedijk in Maasdam. Heb je belangstelling voor dit werk en/of voor deze (gratis) cursus? 
Meld je dan aan via fruitensap@hwl.nl .

De theorie-avond vindt plaats op woensdag 15 januari van 19:30 – 21:30 uur in het Nationaal Landschapscentrum  in Numansdorp. Aansluitend volgen twee praktijklessen op zaterdag 18 en 25 januari om 9:30 uur. De praktijklessen vinden plaats in de boomgaard aan de Gatsedijk 31. Na de cursus hopen we de cursisten natuurlijk te ontmoeten tijdens de snoeidagen die dan volgen, bij het plukken van de vruchten in het najaar en …. bij het persen van ons eigen sap!